နေမင်းကြီးလည်းမလိုအပ်ဘူး လေပြည်တွေလည်းမလိုအပ်ဘူး မင်းကိုဘဲလိုအပ်တယ်

Unicode လျှပ်စီး လက်မပြပါနဲ့ မိုးလဲ ခြိမ်းမပြပါနဲ့ ရွာချင်တယ်ဆို ရွာလိုက်စမ်းပါ ကို့ရင်ခွင် တစ်ခုလုံး ပြည့်လျှံနေပါစေ ရွာသာ ရွာလိုက်ပါတော့........မိုး။ Zawgyi လြှပျစီး လကျမပွပါနဲ့ မိုးလဲ ခွိမျးမပွပါနဲ့ ရှာခငြျတယျဆို ရှာလိုကျစမျးပါ ကို့ရငျခှငျ တစျခုလုံး ပွညျ့လြှံနပေါစေ ရှာသာ ရှာလိုကျပါတော့........မိုး။

​ေပါ့​ေပါ့ပါးပါး​ေလးပါဘဲ sweety ဘက္​ကိုသြားမွာပါ ဇာတ္​​ေကာင္​​ေတြရဲ႕နာမည္​ကို သာသာကိုယ္​တိုင္​ စဥ္​းစားထားတာပါ တူခဲ့သည္​႐ွိ​ေသာ္​ သာသာအမွားပါ.

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~

'ငါသေမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းလိုချင်တာ ဘယ်တော့မှ မရစေရဘူး...' မင်းရတု 'အေး...ငါကလဲ မင်းသေမယ်ဆိုရင်တောင် ငါလိုချင်တာရအောင်ယူမှာ...' မင်းရမာန် _________________________________________ မချစ်တတ်သူခြင်း ချစ်မိကြတဲ့အခါ.... အဲ့ဒီ့အချစ်တွေဟာ အကောင်းအတိုင်းဖြစ်တည်နိုင်မလား အချစ်ကြီးလွန်းလို့ အမျက်ကြီးကြတဲ့အခါ... အချစ်တွေကရော အကောင်းအတိုင်းပြန်ဖြစ်နိုင်မှာလား... Author: LeeSeungHan ( မိုးဖျား ) အမုန်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို့ပဲပြောချင်ပါတယ်။ မျက်ရည်ခိုင်မှဖတ်ကြပါ အဆုံးထိဖတ်ပြီးရင်တော့ မမေ့နိုင်စရာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်မယ်လို့ထင်တယ်။

Just listen to the heart, everything will be okay