Fragment: - Dlaczego nie możesz być taka jak inne?! - krzyknął, popychając mnie w głąb pokoju. W jego oczach tliła się czysta furia; słowo wściekły to zbyt mało, by ją opisać. - Czyli jaka? - zapytałam spokojnie. Jego gniew, warczenie i czarne oczy nie robiły na mnie wrażenia. Nie bałam się go. - Delikatna, urocza, skromna. Nosisz się tak, jakbyś była nie wiadomo jak piękna. A jesteś gruba i obrzydliwa. Nikt nie patrzy na ciebie tak, jak ci się wydaje! Te słowa zabolały. Bardziej niż bym chciała przyznać. Wiem, że czasem przesadzam, ale on przesadził bardziej. Nie powinien tak mówić. Poczułam, jak łzy spływają po moich policzkach. Szybko je wytarłam i odwróciłam się do niego plecami. Nie dam mu satysfakcji. Nie będzie patrzył, jak bardzo mnie zranił. Przekroczył granicę, więc i ja ją przekroczę. Zsunęłam ramiączka sukienki i pozwoliłam, by materiał swobodnie opadł na podłogę. Stałam teraz tylko w czerwonej, koronkowej bieliźnie, która praktycznie niczego nie zakrywała. Nie czekając ani chwili, ruszyłam w stronę drzwi. - Co ty robisz? - zapytał. Nie wiedziałam, czy jego złość ustąpiła miejsca zaskoczeniu, ale nie obchodziło mnie to. Nie interesowało mnie, co powie ani co zrobi. To Daemon wypowiedział wojnę, a ja właśnie ją przyjęłam. - Idę sprawdzić, ilu mężczyzn spojrzy na to grube i obrzydliwe ciało... Opis: To historia inna niż wszystkie. Nie taka, jakiej można się spodziewać. Wilkołak - alfa największej watahy w Stanach - sieje postrach wśród innych. Dwumetrowy, wytatuowany Latynos z ciemnymi loczkami. Nieugięty, nieustępliwy, silny, inteligentny, wytrwały. Przystojniak, który mógłby być spełnieniem marzeń każdej kobiety. Ale nie każdej. Nie dla niej - kobiety, która podąża własnymi ścieżkami. Wie, czego chce. Zna drogę do sukcesu i potrafi przekształcić swoje słabości w siłę. Nie da się zdominować, nie klęka przed żadnym autorytetem. A gdy

Rok 2070 - zwany Rokiem Ujawnienia. Pięćdziesiąt lat wcześniej wilkołaki postanowiły się ujawnić i przejęły władzę nad światem. Nie napotkały większego oporu - silniejsze, szybsze bez trudu zdominowały ludzkość. Alfa został panem. Uwielbiał swoją władzę i wymagał bezwzględnego posłuszeństwa - zwłaszcza od ludzi. Ci musieli się podporządkować, mając nadzieję, że ich życie, choć w niewoli, nie okaże się aż tak złe. Myli się. Wilkołaki uważały się za istoty wyższe, a ludzi - za robactwo. Odebrały im wszystko i systematycznie niszczyły ich świat. Ludzie - chcąc nie chcąc - musieli się dostosować, choć niektórzy nie potrafili pogodzić się z nową rzeczywistością i zaczęli się buntować. Organizowali mniejsze i większe sabotaże. Jedną z buntowniczek była Iris. Miała dość patrzenia na upadek ludzkości. Zaczęła sabotować działania wilkołaków, lecz została schwytana i doprowadzona na egzekucję. Tam, ku zaskoczeniu wszystkich, zakpiła z Alfy - głośno, tak by każdy to usłyszał. Ten wpadł w szał i ruszył, by osobiście wykonać wyrok. Jednak z każdym krokiem coraz wyraźniej czuł, że kobieta stojąca przed nim nie jest zwykłym, nic nieznaczącym człowiekiem. Była jego mate - przeznaczoną partnerką, wybraną przez los. Wielki Alfa otrzymał za partnerkę zwykłą kobietę. Nie był z tego zadowolony, ale skoro los tak zdecydował, postanowił ją zatrzymać. Problem w tym, że Iris nie miała najmniejszego zamiaru się podporządkować. Skoro wcześniej była gotowa umrzeć za wolność, tym bardziej nie zamierzała żyć według jego reguł - nawet jako jego partnerka. Uparta, pyskata, pomysłowa, bystra i pewna siebie. To pomagało jej przeżyć i iść dalej przez życie. Nie zamierzała się poddać - choć Alfa bardzo się o to starał. Toczyli potyczki - raz wygrywał on, raz ona. Pragnął, by się podporządkowała. W końcu udało mu się ją złamać, w najgorszy sposób.

Losy syna Arin i Tiera z pierwszej części - "Przynależność". On pragnie swojej mate i ciągle jej szuka, bo wie, że gdzieś tam jest ta jedyna i w każdą pierwszą letnią pełnię księżyca, coś ciągnie jego wilka do lasu i nie wie dlaczego. Ona jest pewna, że już znalazła swoją bratnią duszę, ale z nieznanych powodów jej wilk w tą pełnie zbuntował się i rusza na leśną polanę. Co się stanie kiedy tych dwoje spotka się tam, gdzie ich los został przypieczętowany dawno temu? Czy ona dopuści do siebie myśl, że jej mate, to ktoś inny ? A czy on pozwoli jej odejść, mimo że ona jest jemu niechętna?

Byli tylko dziećmi, ale zmienili świat. Połączyli stada i zakończyli, trwającą od wieków, wojnę. Jednak nadal czekało na nich wiele trudności. Po sześciu latach zmagania się z problemami funkcjonowania nowego stada, gdy sytuacja w końcu zaczęła się normować, na Kalię i Kanu czekało kolejne wyzwanie. Dociera do nich coraz więcej raportów na temat niepokojących zdarzeń wywoływanych przez niektóre wilkołaki. Buntownicy ponownie zaczęli działać. Jednak co jest ich prawdziwym celem? Ponad to pewna grupa Łowców dokonuje szokującego odkrycia. W społeczeństwie wilkołaków pojawi się coś nowego. Coś, co zaburzy ich dotychczasowe postrzeganie świata. Zapraszam do drugiego tomu przygód Kalii i Kanu. Jeśli nie przeczytaliście pierwszej części polecam do niej zajrzeć przed zaczęciem tej książki.

Ich relacja to totalny rollercoaster emocjonalny! On władczy i wymagający... Ona choć wrażliwa, nieugięta. Joseph Hansen to trzydziestotrzyletni architekt, który stawia karierę na pierwszym miejscu. Jego projekty z powodzeniem wygrywają przetargi w kraju, ale nie za granicą, gdzie do większości projektów wymagany jest plan zagospodarowania terenu. Niechętnie zatrudnia na to miejsce Bridget McQueen, studentkę architektury krajobrazu, która wywraca jego życie do góry nogami.

Bliźnięta zaczynają chodzić do nowej szkoły, są nierozłączni więc oczywiście nie moga iść do różnych. On od razu idzie szukać sportowego klubu, który by go zainteresował, a ona jak to pseudo groźna niska dziewczyna, szuka czegoś co by ją interesowało. Zanosząc zapominalskiemu bratu śniadanie i książkę, widzi go... człowieka który swoją obojętną twarzą i spokojnym głosem obrócił jej spokojne życie w coś chaotycznego i nienormalnego. ___ Wolno pisane

Od pierwszego etapu walki o Puchar Wiosenny kruki dzieli kilka meczów. Kasumi Shimizu wspiera w walce całą drużynę, a zwłaszcza pewnego blondwłosego blokującego, który od początku zawrócił jej w głowie. Teraz może mówić, że ten Księżyc świeci tylko dla niej. Część II Start: 01.11.2022

W grze „1 osoba 4 słowa". Słony. Arogancki. Gigant. Okularnik. Tylko jedna osoba przychodzi wszystkim na myśl. 𝙏𝙨𝙪𝙠𝙞𝙨𝙝𝙞𝙢𝙖 𝙆𝙚𝙞 Słodka. Piękna. Niska. Anioł. To definitywnie 𝙔/𝙉. Ale jak to jest naprawdę być dziewczyną Tsukishimy Kei? Śledź historię dziewczyny i jej codziennego życia jako dziewczyny Tsukishimy Kei, wraz z jego chaotycznymi kolegami z drużyny siatkarskiej Karasuno. Historia NIE należy do mnie, jedynie ją tłumaczę za ZGODĄ autora. Oryginalną historie znajdziecie pod tym linkiem: https://www.wattpad.com/story/250794889-%E28E%B7

- Dlaczego nie zostaniesz chociaż naszą menedżerką? Dziewczyna roześmiała się perliście i wytarła blat przed Kuroo. - A gdzie byście świętowali wasze zwycięstwa albo opłakiwali porażki? - zapytała. - Naprawdę byś się sprawdziła w tej roli... - Tak jak w wielu innych. - kiwnęła na jego posiłek. - Jedz, bo ci wystygnie.

To co w tytule. Można zamawiać. (Postać/ Ship+ talks/headcanon/NSFW alfabet)