"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"

'ငါသေမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းလိုချင်တာ ဘယ်တော့မှ မရစေရဘူး...' မင်းရတု 'အေး...ငါကလဲ မင်းသေမယ်ဆိုရင်တောင် ငါလိုချင်တာရအောင်ယူမှာ...' မင်းရမာန် _________________________________________ မချစ်တတ်သူခြင်း ချစ်မိကြတဲ့အခါ.... အဲ့ဒီ့အချစ်တွေဟာ အကောင်းအတိုင်းဖြစ်တည်နိုင်မလား အချစ်ကြီးလွန်းလို့ အမျက်ကြီးကြတဲ့အခါ... အချစ်တွေကရော အကောင်းအတိုင်းပြန်ဖြစ်နိုင်မှာလား... Author: LeeSeungHan ( မိုးဖျား ) အမုန်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ်လို့ပဲပြောချင်ပါတယ်။ မျက်ရည်ခိုင်မှဖတ်ကြပါ အဆုံးထိဖတ်ပြီးရင်တော့ မမေ့နိုင်စရာဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်မယ်လို့ထင်တယ်။

(Unicode & Zawgyi) ကြယ်ကြွေချိန်ဆိုတာ တကယ်တော့ ခဏလေးပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ အရမ်းကိုပူပြင်းလောင်ကျွမ်းခဲ့တာလေ။ နေရှင်းခ.. ငါတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဆုံစည်းမှုတိုင်းဟာ ကြယ်ကြွေချိန်တွေလိုပဲဖြစ်ခဲ့တယ်။ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ခဏေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အရမ္းကိုပူျပင္းေလာင္ကၽြမ္းခဲ့တာေလ။ ေနရွင္းခ.. ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဆံုစည္းမွုတိုင္းဟာ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ေတြလိုပဲျဖစ္ခဲ့တယ္။

"ကျွန်တော့်ဘဝထဲကို ခေါင်းစဉ်မရှိဘဲ ရောက်လာတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘေးအိမ်ကကောင်လေးလို့ တီးတိုးအမည်ပေးခဲ့မိတာပေါ့.." ~မောင်~ "ကၽြန္ေတာ့္ဘဝထဲကို ေခါင္းစၪ္မရွိဘဲ ေရာက္လာတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ေဘးအိမ္ကေကာင္ေလးလို႕ တီးတိုးအမၫ္ေပးခဲ့မိတာေပါ့.." ~ေမာင္~