morlotuss
Yaşar, dedesi için bir başarısızlık tablosuydu özünde, bütünüyle bir hayal kırıklığı. Acımasız değildi mesela, küçüklüğünden beri ona söylenen yarası "Güç" kavramından oluşan konuşmaları dinlemezdi. Başına buyruktu biraz, sağda solda karalamalar yapar dururdu. Kendi halinde takılırdı. Kimseye sataşmazdı. Ta ki Ahir ile tanışana kadar..
Mutfağın en uç köşesinde duran diken diken bir görünüme sahip yukarı ve geriye doğru yaslanmış siyah tutamlar gözlerinin önünde öyle seçici bir hale gelmişti ki Yaşar için, tek odak noktası oluvermişti birden. Bir hazineyi bulmak gibiydi o an hissettikleri. Kendisini saran merak, korkutan bir cinsten değil sıcaklığıyla sarıp sarmalayacak bir heyecandı. Tabi bunlar arkadaş bulma düşüncesinden ileriye gidememişti. Onun boylarında duran arkası dönük beden arkadaşı olabilirdi. Ama öyle olmamıştı. Yaşar hiçbir zaman bilmese de arkadaş olmak noktasında hep zorluk yaşayacaktı.
Her başlangıç, bir bitişi de içinde barındırır.