su akar yolunu bulur derler ya, meğersem kan akıp yolunu bulurmuş... Erik'in su'yuna karşı, Electus'un ateş'i... Ancak yenilen taraf su oldu. Viesloow ateşin boyunduruğu altında yaşamaya devam etti, hükümdar erik öldü ve diyar üzerinde gerçekleşen ikinci büyük günah gerçekleşmiş oldu. Electus masumları katletti, hükümdar erik'in soyunu kurutmaya yemin etmiş gibi. Dedilerki masumlar, günahkârlar gibi görünün ki sizin de kanınız akıtılmasın. Masumlar köleleştirildi ve kan'ları bozuk muamelesi görülerek ötekileştirildi. Viesloow halkı sınıflara ayrıldı, hükümdar başta olmak üzere beş grup oluştu; Hükümdar , yöneten kişi'ydi ve yenilmezdi. Varisler, hükümdarın soyunun devamı ve veliaht'ı olanlardı. Asiller, hükümdar ve varis' lerle irtibata geçerek halka gereken hizmetin kontrolünü ve düzenini yerine getiren kimselerdi. Günahkârlar, viesloow'da sadece hükümdar'a ve varis'lere sonsuz saygı ve itaat'lik edenlerdi Son olarakta, Çürükler, kanı bozuk olanlar, yani su'yu taşıyan'lardı ve erik'in geride bıraktığı masum halkından oluştuğu topluluklardı. Bu yönetim sistemi masumlar'ı köleleştirmekten başka hiçbir işe yaramadı.

"Ayza." ismini onun dudaklarına okudum. Adı gibi...Ay gibi güzel Ayza. Hatta aydan bile güzel Ayza. Ayza mayışmış gibi burnunu burnuma sürttü. "Hım?" diye derinden bir ses çıkardı. Ardından nefeslendi. "Sende benim hissettiğim şeyi hissediyor musun?" dedim. Başımı, geri çekmeden az önce saçlarını kulağının arkasına koyduğum şimdide açıkta duran pürüzsüz boynuna götürdüm. Burnumu kulağının altında kalan pürüzsüz boşlukta gezdiriyor ve zihnimin bu kokuyu aklına kazıması için bekliyordum. Sabahtan beri buram buram gelen bu yasemin kokusu burada yoğundu. Kaynağının burası olduğunu fark ettim. Beninin etrafı her yeri öyle güzel kokuyordu ki onu anlatmaya kelimeler bulamıyordum. Sanki kelime dağarcığımda bu kokuyu tanımlayacak kelimeler tükenmişti. Öyle müthiş öyle ona hastı. Boynundaki teması geri çekip alınlarımızı tekrar buluşturdum. Ayza gözlerimin içine bakarken konuştu. "Neyi?" dedi. Hiç tereddüt etmeden yekte cevapladım. Gözümü kapatan bu sefer bendim. "Ruhumun sana doğru aktığını... " ... Dünya'ya gelen her canlı için biçilmiş bir rol vardır. Orta Çağ'dan Çin tarihine kadar bir sürü oyun, kuruluş, yüksek zümrelerce yapılan ayinler ve sınıflar arası hiyerarşiler; söz konusu insan olunca eğlence ve bir takım amaca hizmet etmek için ortaya çıkmıştır. Vesta Arcanum da bu kuruluşlardan biridir. Vesta Arcanum dışarıya gösteremediği yüzünün arkasında karanlık içine hapsolmuş hayatların acısı vardır. Ayza Bade ERGİNSOY, Vesta Arcanum'un içinde doğmuştur. Ailesini gözleri önünde öldüren kişilerden intikam almak ister ve bir yola çıkar. Bu yolda Ayza Bade kendi içinde kimlik çatışmasına, gizli konuşmalara, büyük sırlara ortak olur. "Hakikat, suskunluk duvarlarını delip gün yüzüne çıkmayı bilir; Her yalan ise zamanı geldiğinde kendi gölgesine yenilir." Mottosuyla hareket eder.

0536***; Pişt yakışıklı evlilik düşünür'müsün? Yusuf; Hayır. 0536***;Tutuldum bir kere Kaçışın yok artık. Not: Kısa hikaye tarzındadır.

düşünsenize birden sınıftayken ders sonu kapı aniden kilitleniyor ve kendinizi bir ölüm ÜÇKENİNDE buluyorsunuz. Peki ya bu çemberden sağ çıkabilecekmiydiler?...... Tabi Ölüm her an yanlarındayken. "ÖLÜM BİR OKULDA OLABİLİRMİYDİ?? YA DA ÖLÜM CABLARINI ALMAYA GELEBİLİRMİYDİ"

⏳️🖤 ŞAHİN ailesinin tek kızı olan Simay ŞAHİN, Bu hayatı garipsiyordu. Çünkü onun hayatı hiç normal olmamıştı. Buna ailesi de etki etmişti. Ama yaşadığı her şey onu güçlü biri yapmıştı. Ailesinden gördüğü her şeyi uyguluyordu. Aynı zamanda okulunda başarılı bir kızdı. 18 yaşında iş hayatına atılmak zorunda kalmasaydı belki de şu an hayalindeki meslek olan doktorluğu okuyabilecekti. Ama kader buna izin vermemişti. O ise kaderine boyun eğmişti. Babasının pis işlerini örtbas ederek kendi hayat çizgisini çizmişti bile. Babası onun bu halini çok seviyordu. İşte Simay ŞAHİN bu yüzden babasının her dediğini yapıyordu. Bir gram sevgi için. Oysa bu beklenti yüzünden hayatı mahvolacaktı. Babasının işlerine karışmaya başladıktan sonra hiç bir şey eskisi gibi olmamıştı. O bir mafya kızıydı... Ne kadar istemese de babasına dönüşüyordu. Babasından kalan tüm pislikleri O yapıyordu. Küçükken iyiydi aslında. Kalbi temizdi. Saftı. Ama büyüdü. O çocuk büyüdü. O güzel kalbi kirlenmiş, kötü biri olmuş ve iyice kurnazlaşmıştı. Anında plan yapar ve uygulardı. Onun görevi buydu. Dünyadaki tüm pislikleri yok etmek. Masumlara dokunmak onun içinde8 yoktu. Babası ne kadar öyle biri olsa da o öyle biri olamazdı. Buna içine gömdüğü çocukluğu izin vermiyordu... ⏳️🖤

"Bu bir başlangıç değildi, sadece en başından beri yazılmış bir sona yakındık..." Henüz iki yaşındayken Mercan Gümüşçü, İzmir Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'ndan alınarak Demirsel ailesine verildi. Yıllarca kendisini ait olduğu bir yuvada büyüdüğünü sandı. Fakat on üç yaşına geldiğinde, ailenin öz çocuklarının dünyaya gelmesiyle yeniden aynı yurdun kapısına bırakıldı. Pusat Yılmaz ise hayata daha doğmadan kaybetmeye başlamıştı. Doğumu sırasında annesini kaybetmiş, babası da bu acıya dayanamayarak yaşamına son vermişti. Gözlerini açtığı günden beri Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu onun tek evi olmuştu. Mercan'ın yurda gelişi, ikisinin de hayatını değiştirdi. Kimsesizliğin ne demek olduğunu bilen iki çocuk, zamanla birbirlerine tutundu. Aynı yaraları taşıyan iki ruh, birbirlerinde eksik kalan parçalarını bulmuş gibiydi. Ancak kaderin onlar için başka planları vardı. Pusat, on altı yaşında bilinmeyen bir sebeple yurttan kaçtı. Ardında Mercan'ı, yarım kalan anıları ve söylenememiş vedaları bırakarak... Aradan on bir yıl geçti. Mercan başarılı bir veteriner oldu. Fakat geçmişini geride bırakamadı; her ay düzenli olarak Sarıkova Çocuk Yetiştirme Yurdu'nu ziyaret etmeye devam etti. Yine böyle bir günde, yurdun bahçesinde rahatsız edildiği sırada tanımadığı bir adam yardımına koştu. O adam, yıllar önce kaybettiği Pusat'tan başkası değildi. Pusat da Mercan da karşılarında duran kişinin kim olduğunu bilmiyordu. Ancak ilk bakışta içlerinde tarif edemedikleri bir his uyanmıştı. Çünkü zaman anıları silmiş olsa da, kader bazı bağları unutturmazdı.

Hayatın göründüğünden daha kötü olabilir mi? Afra hayatı boyunca gün yüzü görmemiş bir genç kız. Ne annesinden ne babasından. Bir gün eve dönerken biri ile karşılaşıyor. Ona bir teklif sunuyor ve kabul ediyor. Hayatı eskisinden daha berbat oluyor. Kendi hakkında olan bilmediği sırları bile öğreniyor. Acı bir şekilde... Peki sen acı çekmeye hazır mısın?

Her seçim bir bedel ister. Bazı günahlar kanla değil, yalnızca gözyaşıyla ödenir. Bu, aşkın kefaretidir... Bu, **"Gözyaşının Kefareti"**dir.