"İşte şimdi benden korkmalısın Asya çünkü seninle ne yapacağımı bilmiyorum." Dudaklarını dudaklarıma sertçe sürterek söyledi. "Peki ya sen?" Dedim nefes nefese. Roman'ın kısılmış gözlerini bir süre baktıktan sonra "Güvenmediğin kadınla böyle özel anlar yaşar mısın?" Dedim kısık sesle. Yüzü bir anda düz oldu ama sonra gözlerinin içindeki o yumuşamış ifadeyi gördüm. "Az önce ne dediğimi hatırlıyor musun Asya?" Dedi belimde ki ellerini daha da sıkılaştırarak. "Seninle ne yapacağımı bilmiyorum, her şeye cevabı olan beynim sen konusunda susuyor Asya. Çelişkisin benim için." Gölge ve Küller..... 8/12/2024

> UNUTMAK KENDİNİ KURTARMAKTIR. AMA HER KURTULUŞ, BİRİSİNİN YIKIMINA MÂL OLUR. O, geçmişini unuttu. O, onun geçmişi oldu. Lerya Aygün, zihninin derinliklerine gömdüğü yangınlardan kaçarken, unuttuğu her şeyin bir ismi vardı: Veran Kor. O, susarak bekledi. Küller arasında. O, unuttuğunu sandı. Ama kalbi hâlâ alev alev yanıyordu. Bir psikolog ve eski bir asker... Bir hafıza kaybı ve asla unutulmayan bir yüz... Ve şimdi, zamanın en kör noktasında, yeniden karşı karşıyalar. Geçmiş yanarsa, gelecek küllerden doğar mı?

Kitaplar birbiri ile bağlantılı değildir. Bütün aşk hikayeleri şehre bir yabancı gelir ve öyle başlar... "Cihangir," ilk defa adını söylemiştim ve ela gözleri büyüdü. Bu manzaraya hep bakmak istediğimi artık biliyordum. Yeni yeşeren sakallarına dokunmak istedim ama yapamadım. Mahallenin ortasında ona yakın olmak ikimiz içinde sorun olacaktı. "Söyle serçe'm," yine serçe demişti. Neden dediğini hala söylemiyordu. "İyi ki varsın Cihangir." Gözleri ışıldadı. "Sayende Serçe'm," kalbim kendini belli edercesine çırpınmaya başladı. Bakışlarımı ondan çekmedim, görsün istedim. Kalbimi gözlerimde görsün istedim. Gördü. Anladı. Gülümsedi. Elimi kalbine uzattı. "Aynı atmaz mı sanıyorsun, bak küçük bir serçe için nasıl atıyor." Not: argo kelimeler, cinselik içeren durumlar mevcuttur.

Suratımdaki eğlence de bittiğinde artık tamamen ciddiydim. "Birkan..." seslendiğimde yavaşça bana baktı. Gözlerindeki o boşluk, neye uğradığımı şaşırttı. Sanki ne demiştim onu da anlamadım ama düzeltmem gereken bir şey olduğunu biliyordum. "Ben öyle demek istemed-" "Tam olarak öyle dedin. Ben sana yardım edeceğim dedim, arkandayım dedim. Sen dalga geçtin benimle!" Sözümü sert bir sesle kestiğinde donup kaldım. Belim, bacağına temas ediyordu. Ben rahatsız olmadım ama sanırım o oldu çünkü benden öte tarafa kayarak temasımızı kesti. Ben öyle bir şey demek istememiştim ona. Nasıl laftı öyle? Arkamda olduğunu, yaptığı yardımları nasıl görmezden gelebileceğime inanıp bunu düşünebilirdi? "Şaka yapmıştı-" "Her şakanın altında bir gerçek vardır dimi?" Beni afallattı. Asla öyle bir şey düşünmemiştim. Kafamı iki yana salladım çünkü artık konuşmama bile müsade etmiyordu. Gözlerini bir saniyelik bana değdirip hemen çektiğinde nefesimin kesildiğini hissettim. Göğsüm sıkışmaya başladı... Bu kadar saçma bir şaka nasıl olur da buraya gelebilir anlam veremiyordum çünkü Birkan, olgun bir adamdı. Bazı şeylerin şaka olup olmadığını bilip ona göre yargılayabilecek kadar akıllıydı. Lakin şu an korkunç bir gerilik yaşıyordu zekasında. Elimi uzatıp yüzüne dokunmak istedim. Kafasını yana çekerek elimin havada donup kalmasına sebep oldu. "İstemiyor musun beni? Sadece küçük bir keli-" gözleri bir anda bana döndü. İlk defa bu kadar değişik bir ifade gördüm gözlerinde. Sadece onu da görmedim, başka bir şey daha belirdi ama hemen gitti. Dudaklarından aniden çıkan tiksinti dolu ifadeyle kalp krizi geçireceğimi sandım. "Git!" İkimiz de aynı anda donduk.

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

Gece sokakta yalnız yürüyen Mila, yaralı bir adamı bulduğunda hayatının değişeceğini hiç tahmin edemezdi. Peki aylar sonra Mila adamın yanında çalışmaya başlarsa? Kan, acı ve baba denemeyen bir baba, çaresizlik... Mila onu kurtarmak için harekete geçtiğinde, ikisi de farkında olmadan kaderlerinin birbirine zincirlendiğini anlayacaklardı. Aşk mı? Acı mı? Yoksa ikisi birden mi...? ~ #kurtarmak 🥇 #hapis 🥉 #yalan 🥇 (27.02.26)

"Bazen uzak bir köy, kaderin haritasını yeniden çizer." Henüz stajını yeni bitirmiş bir doktor olan Tutku Ay, kendine bile güvenemediği bir anda babasının zoruyla Gaziantep'in unutulmuş bir köyüne gönderilir. Kalabalıktan uzak, tenhalığın içinde mesleğine tutunmaya çalışırken, yolu geçmişi sırlarla dolu bir yüzbaşıyla kesişir: Dağhan Mert Kıraçlı. Onlar birbirine mecbur değil, birbirine anlaşmayla bağlı. Ama her anlaşmanın görünmeyen bir bedeli, her uzaklığın bir yakınlığı vardır. Ve bazı duygular, haritada yeri olmayan yerlerde filizlenir...

armuttmagazinn: Geçtiğimiz günlerde Milli Basketbolcumuz Giray Öztürk'ün,taraftarlarla çekildiği fotoğrafta telefonuna gelen bildirim çok konuşuldu. Kitap okunmaktan nefret ettiğini söyleyen oyuncunun,kitap okuma uygulamasından gelen bildirim ile kitabını okuduğu,psikoloji öğrencisi olan Gizay Genç ile aralarında aşk dedikoduları çıktı... Giray'ın telefonuna gelen bildirim hikayemizde!

Hedefleri için gözünü karartmış olan Alin, bir yıl daha sınava çalışma kararı alır. Her şeyi bir kenara bırakmış, yalnızca derslerine odaklanmışken, kütüphanede tanıştığı bir adamla sınırlarını koruyacak mı yoksa yıkacak mıydı? • Arkamı döndüm ve apartmanın girişine doğru ilerledim. Kapıyı açmak için bir hamle yapacakken sesini duydum. "Alin!" Omzumun üzerinde ona baktım. Dudaklarındaki o güzel kıvrılma görülmeye değerdi. "Sevgilim veya bir flörtüm olursa, bu yalnızca sen olursun."

Leya Deniz, Türkiye derecesi ile kazandığı okuluna gelirken hem ilk aşkını hem de ilk kalp kırıklığını yaşayacağını tahmin edemedi. Ama en kötüsü kırık güvenini sarmaya başlayan ve aynı fakülteyi kazanmış, okulun kurucusunun torunu Batur Alp'in ona hayatının en büyük yalanını söyleyeceğini de... Ortak arkadaşları Yağmur'un telefonunda Leya'nın kendinden çekindiğini yazdığı mesajı gören Batur, Çağrı ile yer değiştirdi, Leya'nın kalbine Çağrı adına sıkışmak zorunda kalmış Batur Alp olarak girdi. Bunu yaparken her şeyi göze almıştı. Ama atladığı bir nokta vardı. Asla gerçeğe dönmeyeceğini bildiğin bir düş çıkmazına sıkışmak, insanın kalbine bir hançer gibi saplanır; yerinden kan değil, gözyaşı akıtırdı. Ve yalancının mumu eninde sonunda söner, sönerken kalpleri de söker.