Kilişelerden uzak bir mahalle hikayesidir! "Neden sevmiş gibi yaptın ki?" Dedim sesimdeki titremeyi gizleme gereği duymadan. Günay çaresizce başını iki yana salladı. O yumru şimdi bir düğüm olmuştu. Bir süre geçmeyecek gibiydi. Bana hep onu hatırlacaktı. "Sen benim artık ne canımsın ne de canımı yakacak birisin Günay abi." Canım çok yanıyordu bu cümleyi kurarken ama daha fazla çabayalamazdım. Günay, duyduğu bu cümleyle kaskatı kesildi. Saniyeler sonra yüzündeki o son umut kırıntısı da yok oldu. Ellerime uzanmak isteyen elleri iki yanına düştü, bakışları üzüntüyle yoğunlaştı. O an anladım; ben paramparça olmuştum ama o da hasarsız değildi. Arkamı dönüp giderken, ardımda bıraktığım adamı düşündüm. Bu gece bu parkta ölmedim ben ama yüreğimin katiliydi o. Yüreksizin birine yüreğimi vermiştim.

Abimin biricik arkadaşıyla geçirdiğim ateşli bir geceden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Üstelik yolladığı bir notla isteği isteğimden çok uzaktı. Yaşananları yok saymamı istiyordu lakin o hep etrafımdayken bu çok zordu.

Kız kardeşimin nişanlısıyla yasak bir ilişkinin içinde bulmuştum kendimi ve kız kardeşimin öğrenmesi için elimden geleni de yapacaktım çünkü o benimdi, gündüz onun kollarındaydı gece benim. Yasaktı ama karşı konulamazdı🔥