Gözlerinizi açtığınızda yıkılmış bir evde uyanacaksınız. Tek çıkış yolunuz yerin altı olacak. Kendinizi bulduğunuz çıkış noktası her bir yanı kameralarla çevrili, her yeri izlenen bir plato. Tek amacınız ise alandaki ipuçlarını takip edip evinizi bulmak. Tüm yarışmacılar evlerini bulduğu an, kazanan belirlenmiş olacak. Öyleyse, sizi kaybetmemizi ister misiniz?

Onu, burada, hemen istiyordum. Ama o kadar farklıydı ki... Ürkütmekten korkuyordum. Yavaşça yüzüne yaklaştım, nazikçe öpmeye başladım. Çekingendi. Çekingenliği beni daha da tahrik ediyordu. Ağzı hafifçe aralandı. Öpüşmemiz giderek sertleşmeye başlamıştı. Vücudum, pantolonumdan kurtulmam gerektiğinin sinyallerini vermeye çoktan başlamıştı. O sırada hafifçe alt dudağımı ısırdı. Siktir.. Ellerim belinden aşağı kaydı ve kalçasını avuçladım. Bir an durakladım ve tişörtümü çıkardım. Onu öpmeye devam ederken kucakladım ve yatağa yatırdım. Tişörtünü ve pantolonunu çıkardıktan sonra nihayet kendi pantolonumdan kurtuldum. Oda karanlıktı ve yüz ifadesini göremediğim için tepkilerini vücut dilinden anlamaya çalışıyordum. Eğilip, bu sefer daha nazik bir şekilde öpmeye devam ettim. Üstüne çıktığımda aletim boxerımın içinden karnına değmeye başladı. Siktir! İyice sertleşmişti. Sütyeninden kurtulduktan sonra göğüslerini avuçladım. Tanrım... Tek kelimeyle harikaydı. Göğsünün ucunu yalamaya başladığımda hafifçe inledi. Daha fazla bekleyemeyecektim. Külodunu yavaşça indirmeye başladım. O sırada titrediğini fark ettim. Korkuyordu. İstediği belliydi ama çok korkuyordu. Küçük bedeni ağırlığımın altında tir tir titriyordu...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."