zenevraJ
- Reads 140
- Votes 15
- Parts 11
"මිහිරි විහංසි මාන්නප්පෙරුම ''වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම කෙනෙක්ගේ ජීවිතයක්ම මිහිරි කරන්න පුළුවන් අහිංසක හිනාවකින් හැඩවුන ලේ පිරුණු කම්බුල් ක් දෙකක් එක්ක හඳක් වගේ රූ සපුවකට උරුමකම් කියපු ඇය තනිකරම කිරි ගරුඬ වලින් අඹාපු පිළිමයක්. ඒත් හැමදේම අඩු නැතිව දීපු දෙවියන්ටත් වැඩි කලක් මිහිරිට මව් සෙනෙහසේ දෙන්න පුළුවන් හැකියාවක් තිබ්බෙ නෑ. පුංචි කාලෙදිම අම්මගේ උණුහුම අහිමි වෙච්ච මේ සමනළියට ටික කාලෙකින් පිටස්තර පපුවකට අම්මා කියන්නේ සිද්ධ වුනත් ඒ පිටස්තර පපුවේ අම්මෙක්ගේ උණුහුමක තෙතක්වත් ගෑවිලා තිබුණේ නෑ.ඒත් එක්කම මීට අවුරුදු කීපයකට කලින් පිය සෙනෙහස මිහිරිගෙන් උදුරගන්නේ මිහිරිව සදාකාලිකවම මේ ලෝකයේ අනාථයෙක් කරලා . ඕනෙම හදවතක සංවේදීම තැන ස්පර්ශ කරන්න තරම් ආදරණීය වචන , ආදරණීය හැඟීම් මිහිරිගේ හිතේ පිරිලා තිබුණා. ඒත් හැඟීම්වලට මිහිරිගේ බඩගින්න වගේම අම්ම