"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

" Lanet olasıca hayalet misin nesin adam akıllı cevap versene." Buğra sinirle boş konakta bas bas bağırıyordu şimdi. O hayalet bozuntusu kendi kendine konuşmaktan vazgeçerse eğer ona yardım edecekti gerçekten ama bu koşullar altında ne yapabilirdi ki? Kendisini duymayan hayalete söz geçirmek için görmediği varlığı zincire vuracak değildi. Kendisine alttan alttan sunduğu teklif çok cazipti ama bir o kadar da imkansızdı maalesef. Buğra kendi çevresinde dönüp bir tur attığında şu klasik korku filmlerinde olduğu gibi aniden karşısına çıkıp 'bööö' demesini falan beklemiyorduysa da birden bire görüneceğini düşünmüştü. Ama öyle olmadı. Önce varlığın hafif bir silüeti göründü. Yüzü hiçbir netlik vermiyordu henüz ama üzerinde beyaz mı krem mi olduğunu anlayamadığı kabarık tuhaf bir elbise vardı. Önündeki görsel karmaşa antenin yörüngesi bozulduğunda televizyon ekranında oluşan görüntü gel gitlerine benziyordu. Buğra'nın kalbi şuan yaşam belirtisi olarak değil de gerçek bir hayaletin varlığına şahit oluyor olmanın heyecanıyla çarpıyordu.

bir ruha sahip olabilmek için sahibinin sevgisine ihtiyaç duyan oyuncak bir bebek varmış. !manga uyarlamasıdır. for, love of my life.

Ölüm son olmadı. Rina gözlerini açtığında tekrar en başa dönmüştü. Beş yüz yıllık hayatı tek bir nefeste geri sardı. O şimdi her şeye yeniden başladı. Üstelik bu sefer önceki hayatında var olmayan bir eklentiyle.