"Hatta sana asla bilmemen gereken, en büyük itirafımı söyleyeyim mi?" Lütfen söyleme. Ya da söyle. Ne geleceğini kestiremezken Poyraz sonunda gözlerini açıp loş ışıkta benim gözlerime bakmıştı. Yatakta hafif doğrularak kulağıma yaklaştığında nefesinin tenime çarpmasıyla tüylerim diken diken oldu. Kendimi sıkarken bana fısıldadığı cümleyle iyice kaskatı kesilmiştim. "Senin sadece benimle olmanı istedim."

"Bir de.. oyunbozanlık yapma." "Ne anlamda?" "Yani işte ne biliyim.. Bana aşık falan olma." Bir süre yüzüne ciddi olup olmadığını anlamak için baktım ve ardından gülmeye başladım. "Merak etme Emir. Olmam."

Klişe olacak ama ben kadere inanırım. Ve benim kaderimde sen vardın Emir Elidemir.