Babam borsada batmak üzereyken en yakın arkadaşı ona bi teklif sunar fakat teklif benim hiç istemeyeceğim bir şeydir

Siz: Merhaba beyefendi kaskınızı dükkanımda unutmuşsunuz Siz: Gelip alabilirsiniz. Siz: Bir de şey Siz:Evlenelim mi? 053*: Ne diyorsunuz amk?! *Bu numara tarafından engellendiniz. ---- Kendi halinde satış yapan çiçekçi Nil Server' in dükkanında kask unutan Deniz Ata Güçlü'nün hikayesine hoş geldinizz!

Sınırda görev yapan Gurbetçi bir Doktor'un hayatını değiştiren bir Üsteğmen... Hayat bazen hiç beklemediğin bir anda seni yakandan tutup atar başka bir dünyaya... "Onunla asla evlenmem!", demişti Doktor... ... "Birde Viyanadan gelmiş. Belli oldu bu Terörist aşkının nedeni." dedi alaycı bir ses tonuyla asker. "Anlamadım?! Ne ima ediyorsun Asker?" "Sen anladın, anladın! Başörtüsüne bakanda muhafazakar, vatanına düşkün biri sanar..." ... "Benimle evlensene sen."

Yirmi beş yaşındaki Rüya'nın tek hayali evlenmek değil, yaşamaktır. Son beş yılını annesinin bitmek bilmeyen görücü seferberliğinden kaçarak geçirmiş, önüne çıkan her talibe kendince bir bahane bulmuştur. İkinci üniversitesini bitirip hayatın tadını çıkarmak isterken, yirmi üç yaşında yaşadığı talihsiz bir olay yüzünden üniversitedeki bir öğretim üyesinden köşe bucak kaçmaktadır. Demir Altan ise bambaşka bir savaşın içindedir. Bir yanda annesinin evlilik baskıları, diğer yanda yıllardır kalbinin en gizli köşesinde taşıdığı çocukluk hatırası... Yirmi sekiz yaşındaki asker, küçücük bir kızken gözlerine baktığı kişiyi hiç unutmamıştır. Ve bir gün, onu gerçekten bulur. Hem de gözlerinden tanıyarak. Demir, Rüya'yı kaybetmemek için türlü oyunlara başvururken kendilerini istemedikleri bir evliliğin içinde bulurlar. Fakat bazı oyunlar yalnızca kalpleri değil, kaderleri de birbirine bağlar. Bu çetrefilli oyunda Demir, kaderin sevdiği kadını bir gün karşısına hiç beklemediği bir şekilde çıkaracağından habersizdir. Önemli bir görevin ortasında kurban rolünde beklemiyordur. Rüya ise sahte kocasının asker olduğundan bile bihaber, hayatını gelişi güzel yaşamaya devam ederken bir anda kendini altüst olmuş bir dünyanın içinde bulur.

Gözünü kırpmadan öylece bir iki metre uzağındaki pencereye bakıyordu. Sokaklar sessizdi, herkes uyuyordu, sadece tek bir kişi ayaktaydı... Avcı. kader bu geceki avını çoktan belirmişti...

''Bir kez daha söylüyorum. Ben yarım yamalak iş yapmam. Eğer o imzayı atacaksan, bu sadece bir intikam ortaklığı değil, gerçek bir karı koca hayatı olacak. Ruhun hariç her şeyinle benim olacaksın, ben de senin.'' Ruhun hariç demişti ama bakışları ruhumu bile çoktan esir almış gibiydi. ''Ruhumu neden istemiyorsun?'' diye sordum. Dudakları, o tehlikeli ve karanlık gülümsemeyle tekrar kıvrıldı. ''Çünkü ruhun, senin tek kaçış alanın Gece. Onu bana verirsen, savaşacak bir şeyin kalmaz. Ben ise yanımda bir köle değil, benimle birlikte dünyayı yakacak bir kadın istiyorum.'' Çenemi hafifçe yukarı kaldırarak gözlerimin en derinine baktı. ''Gerçek bir evlilik... Gerçek bir savaş istiyorsun,'' dedim duygusuz bir sesle. ''Evet,'' dedi. Çam yeşili gözleri umutla parladı ya da bana o an öyle geldi. ''Kâğıt üzerinde bir yalanla Selim'i sadece kıskandırırsın. Ama gerçek bir evlilikle onu her gün azar azar öldürürsün. Seçim senin; ya bu gece burada bir kurban olarak kalacaksın ya da yarın sabah bambaşka bir hayata uyanırsın. Ama şunu unutma: Benim kapımdan içeri girdiğinde, o kapı arkandan kilitlenir. Bizim ailede boşanma olmaz.''

Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.

Baran, annesinin isteğiyle hiç tanımadığı bir kızla evlenip ertesi sabah göreve giden bir asker. Ayperi ise dağın başındaki eski bir evde, kimsesizliğe alışmış genç bir kız. Birbirlerini neredeyse hiç tanımadan aynı hayatın içine bırakılıyorlar. Üç yıl boyunca Baran geri dönmüyor. Ayperi bekliyor. Mektuplar yazıyor. Ama hiçbirine cevap gelmiyor. Bu, sevmeden yapılan bir evliliğin zamanla yaraya, yaradan da bambaşka bir şeye dönüşmesinin hikâyesi. Sessiz bir adamla kalbi incinmiş bir kızın, geç kalmış duyguların ve kaçamayacakları kaderin hikâyesi. (Hikaye Karadeniz'de geçmektedir.)