Bu hikaye Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik serisinin ara sahnelerinden alıntılar içerir. Kitapta olmayacak yazar taslaklarıdır. Serinin ilk iki kitabını okumadıysanız spoiler barındırır.

Psikiyatrist, karanlık kadar çekici ve zeki bir adam... Şizofren, öldürücü güzellikte bir kadın... Her şey çok normaldi ta ki kadının aslında şizofren olmadığını öğrenene kadar. Her şey karanlıktı, kanlıydı, tutkuluydu, acı verici, büyüleyici ve gerçekti. Bu aslında masal kadar inanılmaz ancak kırmızı kadar kızıl, siyah kadar karaydı.

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.

Gittiği heryeri renklendiren ama içinde karanlık ile yaşamayı öğrenmiş bir kız. o bir gökkuşağıydı, ama içinde her rengi barındıran bir gökkuşağı. siyah onun gökkuşağının içinde yer alıyordu, diğer her renk gibi.

0534...: Hazan 0534...: Bugün sen gideli tam sekiz ay beş gün üç saat oldu 0534...: Unutursun dediler, unutamadım 0534...: Öldüğünü kabullenemiyorum 0534...: Ölmedin değil mi, Hazan? 0534...: Benim sana açılacağım gün kendini o sonsuz uykuya mahkum etmedin değil mi? 0534...: Bana yalan söylediler değil mi 0534...: Lütfen cevap ver 0534...: Ben ölmedim yaşıyorum de 0534...: Lütfen beni mucizelere inandır Hazan: Kimsin bilmiyorum ama, ben yaşıyorum ve üvey babamın evinde tutsağım.

"Seni yönlendirecek güç kalbinde." diyerek elini kalbinden çekti. Daha ben nasıl diye soracakken ortadan kayboldu. Şimdi oyunda tek başımaydım. Bir daha kim bilir ne zaman birbirimizi görecektik? Belli değildi. Peki Düşmanlar kimdi? Oyuna yeni katılmış birini aklında sorularla bırakmak hiç olmadı. Peki benim kalbim yönünü bulacak kadar güçlü mü? ***** Oyun çoktan başlamıştı ve ben oyunda geriye düşmeye devam ediyordum. Hemen bir adım atmalıydım. İçinde bulunduğum yer geçekten bir oyun muydu? Hayır hayır kesinlikle bir oyun değildi. Oyundan daha çok sanki hayat gibiydi. Gibisi fazla hayatın kendisiydi.

Sığınacak bir yeriniz ya da sığınacak kadar güvendiğiniz bir kişi var mı ? , olduğunu farz ediyorum , hiç gidebileceğini düşündünüz mü ya yağmurun altına bizi öylece bırakırlarsa ya düştüğümüzde yanımızda olmazlarsa ki bir çoğumuzun yanında zaten kimse yok o zaman ne yapacğız biliyor musun ?, Güçlü duracağız ne kadar düştüysek o kadar kalkacağız kendimize yaslanacağız peki buna hazır mıyız ?

•18.07.2014• ”İntikam geçmişi değiştirmez ama kendini harika hissettirir.” ¤ Erkeklerden haz etmeyen, aşk denilen duygudan nefret eden Suyla, kendine yenik düşüp aşık olmuşsa; Aşık olduğu çocuk umursamaz piçin tekiyse; Suyla ihanetle birlikte aşkına gömülmüşse; Tam hayatından vazgeçerken karşısına hayat dolu biri çıkarsa; En büyük destekleyicisi onu intikama fikrine iterse... ××× ''Sen kendine bir zarar vereceğine, neden ona vermiyorsun?'' Bu tek cümle yetmişti yeni bir başlangıç için. Ortada alınması gereken bir intikam vardı ve Suyla'nın gidip almaktan başka çaresi yoktu. Ancak aşık olduğu çocuk farklıydı. Aklını karıştıracağını tahmin eder gibiydi ama ona tekrardan bağlanmak aptallık olurdu. Ve cevabını bulamadığı bir sorusu vardı. Aşk Mı İntikam Mı? ××× TÜM HAKLARI SUYLA'NIN İNTİKAM HIRSINDA SAKLIDIR.