Kurtarıcım: "Ruhuma bu kadar iyi geleceğini düşünmemiştim." Amy: ":) bu gecenin son tebessümü.." Kurtarıcım: "Niyetim sadece seninle eğlenmekti." Amy: "Bende bu eğlencene son veriyorum işte." Kurtarıcım: "Beni dinle.." Amy: "Dinlemeye niyetim yok. Son kez engelliyorum ve her şey bitiyor." Kurtarıcım: "Bitmez..bitemez.." Amy: "Bitecek." Kurtarıcım: "Ben bitti demeden bitmez Amy Annabel Cravis!"

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

O insanın tenini ürpertecek kadar güzel. Tenine işleyen karanlığa rağmen. O ölümcül derecede soğukkanlı. Çimen yeşili gözlerinin derinliklerinde, karanlık bir kuyuya attığı acı dolu bir geçmişi var. Onun bir kalbi yok. O bir kimsesiz. O bir yabancı. O bir katil. O... Ediz Çağıran. Ve pençesine aldığı kurbanına aşık olmak üzere.