Gökyüzüne bak . Baktıkça kurtulursun içindeki bu denli enkazdan.~ Herkesin farklı bir karanlığı vardır hayatında. Efsa Karan'da kendi karanlığının içinde kaybolmuştu .. Yıllar sonra çocukluğunun geçtiği şehire dönmüştü. Yolunu bulmaya çalışıyordu. Kazandığı burs ile gittiği okulda tanıştığı kişiler ve çocukluk şehrinin ona getireceği yenilikler onu kendi karanlığından kurtarabilecek miydi? Var mısınız onun karanlığında yaşadığı hayatında ona eşlik etmeye.... Karanlık gecede tepede korkuluklara yaslanmış şehri izlerken birden -"Farklısın . Hemde çok farklısın " dedi Aral. Şaşırdım. " Nasıl yani Aral? dedim. "Herkes ışıl ışıl parlamak ister sen ise karanlığı seviyorsun Efsa. Parlamakta gözün yok. Kendi halinde yarattığın dünyada yaşamayı seviyorsun. Seni bu farklı yapıyor işte karanlığı sevişin..."