اگر قرار به نماندن است؛ بی خداحافظی برو! بگذار انتظار، همان تکه نخی باشد که بعد از تو مرا وصل می‌کند به زندگی ...

سقوط، نقطه شروع است.

میخوام فراموش کنم... فراموش کنم تا تو بتونی ! زندگی کنی! میخوام گذشت کنم! برای خوشبختی تو برای زندگی تو این حق رو ازم نگیر ....!

لویی داره اخرین سال از کالج رو میگذرونه و قصد داره امسال رو به بهترین شکل ممکن تموم کنه. ولی اون علاوه بر یه جفت کفش ورزشیش، ذهن پر از تیکه و طعنه ش و دوست صمیمی دلقکش، یه خانواده پیچیده، یه آینده نا معلوم و از همه بدتر یه دشمن فنا ناپذیر داره که زندگیش و جهنم کردن. البته اینکه یه جایی تبدیل به دشمن های 'با منفعت' بشن، توی برنامه ش نبود. یا جایی که لویی و هری به هیچ وجه دوست همدیگه نیستن، و فوتبال همه زندگی شونه. [ this is not my story. all the rights to -isthatyoularry- on ao3 ] Warnings : - smut

+من تا حالا این رزها رو به کسی نشون ندادم -اما الان من دارم میبینمشون +خب چون شاید تو هر کسی نیستی ............... +از وقتی دیدمت بیشتر به رز هام علاقه مند شدم. -چرا؟ +چون فهمیدم ذات لطیف گل ها توی یه آدم هم میتونه جلوه کنه. -اما تو بیشتر به تک تک اون رز ها شباهت داری. -تو یه رز پنهان شده ای! ...............

به قصد پرواز تجربه کردم سقوط را ...🧿