Sıkıcı bir okul çıkışında otobüs durağına gitti. Otobüsünün gelmesini beklerken durağa lila saçlı bir kız geldi. Karmen'de ona bir mesaj atmaya karar verdi.

Bazen kendinizi o kadar çok inandırırsınız ki bazı şeylerin hayal olduğuna, asla gerçekleşmeyeceğine, imkansız olduğuna; imkanı bile olsa inanmışlığınız olacak olanı oldurtmaz.

Aşk bu sefasıyla da cefasıyla da insanı kendinden eder.

Ben Deniz ve bu benim Derin'lere dalış hikayem... Okyanusuma hoşgeldiniz ❌homofobikler giremez❌

normal, klasik bir aşk hikayesi değildir. Öyle de olabilir tam bilemedim. öylesine. *düzenlenmemiş --- -Sevgililer birbirlerini çok fazla sevmezler. Sevmek zorunda bırakırlar kendilerini. Ayrıca sevgili olmadan da sevemiyor mu insanlar birbirini? -Yani? -Sevgililik olayı iki tarafı da baskıya sokan bir şey bence. Niye etikete ihtiyaç olsun ki? Ben birine ilgi duyuyarsam veya öpüşüyorsam sadece öpüşüyorumdur. Niye ek anlamlar veya etiketler yükleyelim?Her şeye çok anlam yüklüyorsunuz. Her şeyi kontrol etmeye çalışıyorsunuz. Bazen gereken sadece etiketsiz öpüşmektir veya sadece birini sevmek. İki insan arasındaki bağa üst düzey anlamlar yüklemeye gerek yok bence. -Cidden senin elli yaşında bir dede korkut ajanı olduğuna eminim artık.

(Kaktüs ve Lavinia'nın devam kitabıdır) Kanayan kalpler için mutlaka bir çözüm vardır. Önemli olan yaralarımızı bağlayan bir eş bulabilmekte. Aslı içinde kendine zarar veren bu aşktan kurtulmak için doğduğu, büyüdüğü yeri bırakır, dostlarını bırakır, ta ki içindeki acı dinene kadar... Allah kulu için hep açık bir kapı bırakır. Bakalım Aslı bu kapıyı bulabilecek mi? Bulduysa da açacak mı?

İşi almam uzun sürmedi. Kitapçıyı işleten, Alya Kızıltan isimli genç bir kadındı. Yeni açmış burayı, bir sene olmuş daha. Çalışan aranıyormuş hala da. Üzerime kitapçının adı -Hon'ya- ve logosunun baskısıyla süslü bir tişört verdikten sonra hazırdım hemen çalışmaya. Meryem bana kısaca neyin nerede olduğunu gösterdi. O sırada kapıdan içeri bir kız girdi; kısacık, küt kesilmiş siyah saçları vardı, beyaz tenine yakışan iri kahverengi gözlerinin önünde siyah çerçeveli bir gözlük duruyordu. "Günaydın!" derken üzerindeki baskılı tişörtü fark edince burada çalıştığını anladım. Kahverengi gözleri beni buldu ve gülümsedi. "Yeni mi başladın? Görmedim hiç seni."

"İnsanların yanında rol yapmaktan bıktım Mert. Hiç olmadığım biri gibi davranmaktan... Her gün aynı kostümü giyip dışarı çıkmaktan çok yoruldum. Daha ne kadar canımı yakacaklar ki, seviyorum diye... Ben artık güçsüz olmaktan çok yoruldum. Çığlıklarımı içimde yok etmekten, her şeyden..." dedi şişik gözünün yaşını silerken. "Sadece sevdim. Yanımda istedim. Sevmek suç mu?" Çöktüğü yerden ayağa kalkıp karşımda durdu. Ayağı da yaralı olduğu için yalpaladı ama düşmedi. "Sevmek suç mu Mert?" ***** Homofobikler gelmesin. Yormayın beni ablacım hadi hadi...

"Gözlerine baktığımda, seni sonsuza kadar izleyebileceğimi biliyorum. Bana dokunduğunda, hiçbir erkekte hissedemeyeceğim duyguları hissediyorum. Sen bana o kadar farklı bir şey yapıyorsun ki, sana git gide daha fazla aşık oluyorum. Ve bundan kaçamayacağımı deli gibi biliyorum ama yine de seni istemekten kendimi alamıyorum." || Bu sadece hevesti, öyle olmak zorundaydı. Yoksa onu sevmek, ne kadar doğru olabilirdi ki?