Sütlaçhancıların bile gizlice okuduğu o kitap 🙌🙌

enemies to lovers 🔪🍷

"Ben, seni Furtuna gelini etmezsem, bana da İso Furtuna demesinler." "Bakalım, Koçari damadı bakalım." 𑁍 Wattpad Türkiye'de İlk İso Furtuna Kurgusu.✔︎ 𝒊𝒔𝒐 𝒇𝒖𝒓𝒕𝒖𝒏𝒂 #1 𝒂𝒅𝒊𝒍 𝒌𝒐𝒄̧𝒂𝒓𝒊 #1 𝒈𝒆𝒛𝒆𝒑 #1

Tasacak bu denızın dusmandan aska olan ama nerdeyse hıc sahne verılmeyen cıftını bız yazıyoruzz //🤍

MAHALLE İnsanın hayatında kimi anlar vardı ki, bir dönüm noktası ya da sıfırdan başlangıcı olabilirdi kişinin. Tek bir durum, tek bir mekan ya da tek bir insan yeterdi. Ve tek bir duygu. Kızgınlık olabilirdi, kırgınlık belki de. Kimi zaman mutluluk seni sıfırdan, yeni bir insan etmeye yeterdi. Fakat en çok aşk, dönüm noktası olabilirdi bir insanın. Nefretle başlamış, bir aşk. "Senin aklınla bir daha kuyuya inersem o kuyuda öleyim inşallah!" tek bir nefeslik kadar susup devam etti sonra. "Bula bula boynunda zincirle gezen sokak köpeğini mi buldun bana?" Tibet durdu. Adımları bir bıçağa rastlamış gibi kesilirken göğsünü yoklayan o kırgınlıkla henüz yeni tanışıyordu. "Tutku! Tutku! Tutku! Ne var? Adımı mı ezberliyorsunuz?!" dediğini işitti. Adının Tutku olduğunu ancak öğrendiği kız ondan gittikçe uzaklaşırken, son bir kulakla, zorlukla duydu sesini. "Bir daha bana boğazında zincirli bir köpeği layık görecek olursan, eve gelmeden önce bir barınağa uğrayıp sana köpek alacağım."

Güneş, sislerin arasından utangaçça yükselirken çay tarlaları ışıkla dans ediyordu. O sabah, hayatında ilk kez böyle bir huzur hissetti. Henüz bilmediği şey, bu huzurun çok geçmeden kalbine düşecek bir sevdaya dönüşeceğiydi.

⏳️Eczacı Hâle, aylar süren baş ağrısı için tomografi çektirir. ⏳️Ama o tomografi cihazı değil zaman makinesidir. ⏳️Gözlerini açtığında kendisini Osmanlı sarayında şifacı olarak bulur.

"Uşağum kimdur?" diye sordu yaşlı kadın beni gözleriyle göstererek. Sanırım Turhan'ın söylediği kişiydi. Nenesiydi. Turhan ilk bana baktı sonra nenesine. "Karım." dedi bir an da. O an her şey benim için durdu. Turhan rahat bir tavırla bana baktı. Gözlerine baktım. Gözlerime baktı. Sonra bir ses duydum. "Karın mi?" diye bir ses yükseldi. Ama benim gözlerim kahve gözlerden ayrılmadı.

Bazı isimler vardır; fısıltıyla anılır, gecenin en karanlık saatlerinde bile yüksek sesle söylenmeye cesaret edilemez. Alpay Vidar Karadağlı o isimlerden biridir. Yeraltı dünyasının görünmeyen tahtında oturan, ülkenin doğusunu ve sınır ötesini yöneten; Karadeniz'in sertliğini kanında, kararlılığı bakışlarında taşıyan bir mafya lideri... Öfkesiyle yıkar, sessizliğiyle korkutur. Ama tüm bu karanlığın içinde yalnızca bir zayıf noktası vardır: ailesi. Kız kardeşinin tek bir isteği, onu Mardin'in tozlu sokaklarına sürükler. Kurtarılması gereken biri vardır. Töreden kaçmaya çalışan, kaderi başkaları tarafından çoktan yazılmış genç bir kadın: Aledâ Sıpahi. Ürkek... Ama boyun eğmeyen. Korkmuş... Ama içinde susmak bilmeyen bir savaş taşıyan bir kız. Aledâ, kaçışın ortasında Alpay Vidar'a sığınırken yalnızca bir adamın kollarına değil, hiç tanımadığı bir yazgıya da tutunur. Onun sertliğinin ardındaki sessiz merhameti, karanlığının içindeki sınır tanımaz sadakati fark ettiğinde artık geri dönüş yoktur. Peki ya kalbi buz tutmuş bir adam, sesini bile yükseltmeye kıyamadığı bir kadına âşık olursa? Ve töreyle, kanla, güçle örülmüş bir dünyada aşk filizlenirse... Bu hikâye; korkunun cesaretle, öfkenin şefkatle, kaderin aşkla sınandığı bir yolculuk. Ve bazı aşklar vardır; kurtarmaz... Ya birlikte yanarsın, ya da sonsuza dek değişirsin.