İntikam hırsı bir insanı en yavaş öldüren zehirdir. |°| Ben Sevda. Bir tek adı doğru Sevda... Hiç bilmeden kanlı ellerden kaçan ama en sonunda o kanlı ellere koşan Sevda.

TÜM BÖLÜMLERİYLE SİZLERLE TAMAMLANDI

Genel Kurgu #1 Bir adam düşünün, hayatının tüm dönemlerini karanlık işlerle geçiren ve geçmişinin izlerini hâlâ üzerinde taşıyan... Bir de kadın düşünün, şu yaşına kadar sersefil büyüyen ve babasının hastalığı yüzünden yüklü bir miktarda paraya ihtiyacı olan... Gece ve Işık. İsimleri birbirine tamamen zıt olan karakterlerinin ispatıydı. Adam gece kadar karanlık, kadın ise güzelliğiyle bir ışık gibi parlaktı. Kadının ihtiyacı olan paraydı. Bulmuştu. Yanında hayatının aşkıyla beraber. Peki sizi hiç tanımayan bir tefeci hiçbir kefil göstermediğiniz halde size neden istediğiniz parayı versin ki? İşte tüm gizem de burada başladı zaten. •• Bana hediye ettiği kolyenin klipsini aradım ama bulamadım. Kutunun içinde küçük de bir anahtar vardı. Ufacıktı. Anahtarın nereye gireceğini sonradan fark etmiştim. El ele tutuşan figürün ortasındaydı anahtar yuvası. "Kolyeyi takabilmen için ellerin ayrılması gerekiyor. Sadece bir seferlik ayrılsın o eller. Bir daha asla bu kolyeyi çıkarma ki ellerimiz ayrılmasın." Geleceği kimse bilemezdi. Neler yaşayacakları hiç belli değildi. Işık, Gece'nin ondan gizlediği büyük sırrını öğrendiğinde tüm hayatları değişecek ve bu sır Işık'ı zor bir karara itecekti. Onlar farkında olmadan birbirlerini yıpratacak ve güvenlerini kaybedecekti. Bu engeli aştıklarını düşündükleri anda, bir ölüm tüm hayatlarını değiştirecek ve onlar farkında olmadan kaçınılmaz sona sürüklenecekler... Bu sonu kendi elleriyle inşa etseler de bir şeyleri değiştirmek için hep çabaladılar. Bakalım çabaları işe yarayacak mı yoksa Gece ve Işık, isimleri gibi birbirlerinin zıddına mı sürüklenecekler? Kapak tasarımı: @dowofficial (rei-nia) NOT: +18 Sahneler bulunur. Uyarıyı okuduğu halde kitaba başlayıp bu sahnelerde saçma sapan yorum yapanlar tarafımdan engellenecektir.

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

"Onun ölü kalbinin feryadını duyabilen yegâne insandım, o da dahil."

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

Bu Demirdağların aile olma hikayesi. 16.12.2020 Kitabın tüm hakları bende saklıdır. Çalıntı ve alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. (Bölüm sayısı yanıltmasın lütfen çünkü kelime sayısı fazla değil ❤)

Serinin ilk kitabı Alıntı... "Neden gergin olduğumu bilmek ister misin?" Beli belirsiz kafamı salladım. Bu tutarsız halleri beni deli ediyor, daha yeni öfkeden çıldıran o değilmiş gibi şimdi sakince suratıma bakıyordu. "Beni sinirden deliye çeviren sensin." Elini kaldırıp omuzlarıma düşen saçlarımı arkaya doğru attı. Parmak uçları çenemden omzuma inerken kırılacak bir şey tutuyor gibi davranıyordu. Parmakları belli belirsiz tenimde gezerken bu naif dokunuşların ona ait olduğuna bir türlü inanamıyordum. Elinin tersini elbisemin açıkta bıraktığı gerdanımda gezinirken gözleri ilk defa karşılaştı gözlerimle. Her zaman ki gibi karanlıktı bakışları. "Gözlerimdeki öfkenin tek sahibi sadece sensin." Dokunuşları ve söyledikleri öylesine zıttı ki birbirine. Hangisi gerçekti bir türlü karar veremiyordum. Bu dokunuşların sahibi mi? Yoksa gözlerindeki karanlığın esiri mi? Boynumda nazikçe gezinen parmakları anlık bir haraketle yüzüme deyince, sertçe çenemi tutup yüzüne bakmamı sağladı. Çenemi öylesine sıkıyordu ki parmakları adeta etime saplanmıştı. Gözlerindeki karanlınlığın esiri olurken, artık kendimi sakinleştirebileceğim nazik dokunuşları da yok olmuştu. Gözlerinde ki geceyi kıskanıdıran karanlık büyüdü, büyüdü, büyüdü... Beni de içine çeken koca bir girdap oluştu bakışlarında. Ve her nefes alışımda biraz daha içine çekiyordu beni. Direnmeye çalıştıkça bu karanlığa daha da saplalıyordum. Biliyorum ne kadar çırpınsamda ondan kurtulamayacaktım. Gözlerimi kapatıp olacakları beklemeye başladım. Bana yapabileceklerini düşünerek. "Seni şu an burada öldürebilirim. Beni durduran tek şey yine sensin..."

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Yüzyıllardır insanlar ile canavarların bir arada yaşadığı bu topraklar kısa zaman önce bir olayla ikiye ayrılmış, insanlar aşılamaz duvarların arkasına saklanmışlardır. Bu olay ile ilgili bir sürü hikaye vardır ancak en bilineni canavarların insanlara saldırdığıdır. Bu yüzden insanlar 30 günde bir duvarları savunmaları için o 30 gün içerisinde 18 yaşına giren dört kişiyi dışarıya yollarlar. Bunlara Omicron derler. Ancak dışarıya giden hiçbir Omicron geri dönmez. Delta'nın içindeysen dünya senin için duvarların içinden ibarettir. Eğer dışarıdaysan da muhtemelen dünyanın tadına fazla varamadan öleceksin demektir. İşte bende bu ölüme bir adım atmıştım. Çünkü bu ayın Omicronlarından biri bendim. Belki de kaderin benim için farklı bir planı vardır?