Vazgeçme diyor içimden bir ses. Nefesin kesilinceye kadar değil umudun kesilinceye kadar koşmaya devam et diyor. Şu dilinden düşürmediğin aşk şarkılarını kendine değil o'nun kulağına fısılda artık. Defalarca okuyup aynı hüznü yaşadığın şiirleri o'na oku. Uzaklardan bakmayı bırak gözlerine dokun gözlerinle. Gelmeyecek biliyorum ama sen yinede davet et çay içmeye. Kahve yasak biliyorsun hatırı dokunur yüreğe. Yine bekle o otobüs durağında. Yine rüzgarın getirdiği kokusunu çek içine. Susma ! Utanma ! Unutma ! Sevmiyorum demişti evet doğru ama sevmeyeceğim demedi. Vazgeçme ! diyor içimdeki ses. Biri içimdeki sese 'sevmeyecek sus artık' desin! Değişim #17 12.05.2018

Aylarca ya da yıllarca onu kalbimde taşıyıp durdum.Her zaman ki gibi ona minnettardım.Sevmeyi öğretmişti .Ama o gün umursamazdı.Sanırıö beni sevmediği günlerden biriydi.Birden gitti.Çok birden.O gün anladım ki ayrılıklar gerçekleşmeden önce keman falan çaşmıyor. 'Sevmeyecek Sus Artık'ın ikinci kitabıdır!'

Arya küçüklüğünden beri Kıvanç'a umutsuzca aşık ve onu kendisine aşık etmek için elinden geleni yapıyor bütün girişimleri başarısızlıkla sonuçlanırken tesadüf eseri tanıştığı Doruk ona yardım etmeye karar verirse ve beraber türlü oyunlara girişip ve Aryayı değiştirirlerse ne olur? Planları en sonunda işe yarayacak ve Kıvanç da Arya'ya aşık olacak mı ?

Bu hikâye hiç bir zaman kontrol altında tutulmak istemeyen bir kızın hikayesi sizce bu kızı kendi kontrolü altına ala bilecek birisi olacakmı? ( Desteğe ihtiyacım var elimden geldiğince hızlı ve uzun bölümler yayınlayacağım)

Daha önce yarım kalmış bir aşkı tamamlamak için vardı onlar . Merve ve Görkem'den birer parçaydı onlar . Şimdi aradan yıllar geçtikten sonra belki Merve ve Görkem'in yolları çatışmamıştı ama Duru ve Doruk yeni bir hikaye için birleşmişlerdi. Bu kez kız aşktan korkarken oğlan kendini aşkın içinde buluyor . Klasik bir kaçma - kovalama değil bu . Bu ; kendine aşkı haram etmiş bir kızla aşkı için savaşan bir çocuğun hikayesi. ''Aşık olur musun?''

Arkamdan birinin fısıldamasıyla,gerçekliğe döndüm. Rüya falan görmüyordum,bizzat gördüklerim gerçekti. "Bingo. Kuralsız liseyi merak etmişsindir. Etrafına bakınca soru işaretleri kalmıyor."dedi. Ses Cemin sesiydi. Saçma sapan konuşup,gene sinirlerimi bozmuştu ama o kadar haklıydı ki. Annem beni nereye yollamıştı böyle? Nerden bulmuştu bu okulu? Neden bana bunu yapıyordu ki? Cem'e dönmeden,"kuralsız lisede bunları yaşayacaktım,her daim etrafımda bunlar olacaktı. Peki benim ne yapmam gerekiyor?"diye sordum. "Kural tanımaman." Tüm hakları saklıdır.

Sona yaklaştığını hissediyordu. Ama bu yaklaştığı ilk son değildi. Umudu tutunduğu tek daldı. Hayatı boyunca hep umudun sesini duymak için yaşadı. Kaybettiğini hissetti Canı yandı, sustu. Ağlamak istedi bağıra bağıra ağlamak istedi, yapmadı yapamadı yine sustu. Fakat öldü sustukça dahada derinlere gömüldü Duygularını daima sakladı siyaha çalan koyu kahverengi harelerinden hiçbir duygu okuyamadılar. Ruhunun rengini kimse bilmedi Herkes onu siyah sandı Ama o griydi. Ne fazlasıyla karanlık ne fazlasıyla aydınlıktı. O griydi. Kimse anlamadı öfkelendi adam kırıp döktü sonra sustu bir kez daha tüm seslere inat sessizliğini konuşturdu. Sessizliği bir yardım çığlığıydı ve herkes sağırdı. Sadece o duydu Korayı. Sadece ufaklık Ufaklık yaralı adamâ merhem olabilecek miydi? Kabuslarının ve geçmişin içinde boğulup nefes alamayan Tilkiye Ufaklık nasıl yardım edecekti? Umudun Sesini duyabilecekler miydi? Tüm umutsuzluklara inat umudun sesini duymak istiyor musunuz? Öyleyse gelin beraber dinleyelim duyacağımız çok şey var...