leyanaass
- Reads 12,551
- Votes 102
- Parts 1
Günahların kefenle örtülüp, tabutla toprağın altına gömüldüğü yerdi Karadeniz.
Dağların mezar olduğu, kara sularının çığlıkları yuttuğu ve gökyüzünün acıyı bahşettiği yerdi Karadeniz.
Herkes günahkâr, herkes masum.
Peki ya toprağın altına gömülenler... unutulur muydu? Geçmiş susup zalimler konuşur muydu?
Geçmiş susmazdı. Mazluma külünü yağdırır, kaçtığı toprakları cehennem bilirdi. Ezelden yazılmış olan yazgı bundan ibaretti.
O cehennemin ortasında iki masum yüreğin birbirine tutunmasıydı yazgı. Acının ta kendisi olan kadınla acının içinden geçmiş bir adamın kırık dökük sevdasıydı.
Zalimin karanlığının gölgesi üzerlerine düştüğündeyse kaçamamışlardı. Alabildiğine yanmış, son damlasına kadar kanamışlardı. Yangının ortasına doğan onlara umut değil, cehennemin yedinci katına kesilmiş bir biletti.