"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

Poyraz: Madem bana bu kadar zamandır aşıktın, neden karşıma çıkıp bunu yüzüme söylemek yerine böyle anonimden yazdın? Yoksa seni beğenmememden mi korkuyorsun? Bilinmeyen: 'Tipim Değil' kategorisine soktuğun o kızlardan olmadığımı biliyorum. Bilinmeyen: Yani en büyük korkum beni beğenmemen değil Poyraz Uraslı. Poyraz: O zaman Karşıma çıkıp şansını denemek varken neden anonimlik yapmayı seçtin? Bilinmeyen: Kalbine gerçekten birini alabileceğine güvenemiyorum çünkü Poyraz. Bilinmeyen: Dışarıya karşı gülüp eğleniyorsun ama aslında o kadar kapalı, gizli saklısın ki... Bilinmeyen: Ruhunun derinliklerine, kalbine kimsenin ulaşmasını istemiyorsun sanki. Bilinmeyen: Ben de o koruma kalkanına çarpmaktan korkuyorum işte. Bilinmeyen: Gözlerinin içine bakıp 'sana aşığım' dedikten sonra bana buz gibi gözlerle bakmandan korkuyorum, tek bir gülümsene ümit bağlayacak hale gelmekten korkuyorum. Bilinmeyen: Bunu kendime yapamam Poyraz, ben o acıya dayanamam Bilinmeyen: Yani Teoman'ın da dediği gibi; Bilinmeyen: Aşk kırıntısıyla doymaktansa tek başıma aç kalırım bu hayatta Bilinmeyen: Böylesi daha güvenilir benim için. Bilinmeyen: Çünkü o yıkımın altından kalkamam. 🧩🧩🧩 #3 gençkurgu - 27/10/21 #2 anonim - 27/10/21 #1 bilinmeyennumara - 09/11/21 #3 text- 24/11/21 #3 gençlik 11/12/21 #1 genç 18/12/21 #1 sevgili 10/02/22 #2 aşkacısı 09/04/22 #1 text 09/04/22 #1 aşık 10/05/22

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Kayra: Kuryeniz çok yakışıklıydı vallahi! Çiçek Pastane: Lütfen, kuryemizin aklını çelip iş performansını düşürmeyiniz Çiçek Pastane: Hem kuryelerin hepsi evli ve beşer tane de çocukları var Kayra: Üzdü be aga :") &Başlangıç tarihi: 23.03.2021 &Bitiş Tarihi: 17.05.2021 Not: Kurye adlı ilk ve tek textingdir.

Can sıkıntısından numara sallayıp, polise denk gelmek mi? (06.04.2021) 🚫Reklam Yapma!🚫 🚫Küfür içerir!🚫 ©Tüm hakları saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır! ____ (...) Çıkartıkamk: Polis'im kızım ben. Çıkartıkamk: Konuştuklarına biraz dikkat etsen hani Çıkartıkamk: Hayır senin için söylüyorum. 0537***: BaBaBaBaBaBaBaBa 0537***: Benim babamda avukattı zaten. 0537***: ÖĞŞYEWŞGDEÖQW ___ ©Tüm hakları saklıdır. Çalınması ve kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır! ____ ↬Gençkızedebiyatı #1 (22.04.2021) ↬Genelkurgu #1 (21.04.2021) ↬Romantizm #1 (18.04.2021) ↬Kurguolmayan #1 (21.04.2021) ↬Polis #1 (21.04.2021) ↬Anlık #1 (18.04.2021) ↬Kanka #1 (21.04.2021) ↬Çevrimdışı #1 (21.04.2021) ↬Bilinmeyennumara #1 (18.04.2021) ↬Komik #1 (24.04.2021) ↬Numara #1 (23.04.2021) ↬Dostluk #1 (25.04.2021) ↬Whatsapp #1 (25.04.2021) ↬Text #1 (13.05.2021)

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."