Damla Düşen Yer... Damla, on altı yaşında. Ama ruhunun bir kısmı hâlâ on dört yaşında kaldı. Doğduğunda kaçırıldı. Yıllarca bir yetimhanede büyüdü. Ve on dört yaşında, kimsenin adını koymadığı şeyler yaşadı. Şimdi ailesi onu buldu. Ama bazı yaralar bulunmaz. Bazı travmalar, eve dönmekle iyileşmez. Kalabalık bir aile, suskun bir kız... Geç kalınmış bir kavuşma. Ve öğrenilmesi gereken tek bir gerçek: Bazen düşülen yer, insanın en çok kanadığı yerdir.

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

"Tanıştığımıza memnun oldum." Dedi ben elini sıkarken. Dur dedim içimden. Daha dur! Öyle hemen konuşma. Tanıştığımıza mahvolacaksın. Tanıştığımıza kahrolacaksın. Tanıştığımıza rezil olacaksın. Tanıştığımıza bir gün neler neler olacaksın. Ama hiç memnun olamayacaksın. İçimdeki şeytan dayanınca kapına, ne demek istediğimi mutlaka anlayacaksın. Kırlangıçlar karıncaları yer... Ama tek bir kırlangıç var, herşeyden önce kendini karınca için siper eder...

Sene 1168. Cüzzamlı Kral III. Walter son nefesinde tüm içtenliği ile ona ihanet eden adama şu cümleleri kurdu. "Aldren, dilerim ki soyun tek bir gün mutlu olmasın. Dilerim ki soyunu yine benim soyum kurutsun. Lanetim senin soyuna bir leke gibi bulaşsın." Yaradan bu sözler karşısında kuluna bir ışık gönderdi. Gökte dolanan bu ışık yavaşça Walter ve onun yanında diz çökmüş Vezir Benedict'i göğe kaldırdı. Yüzlerce insanın önünde bedenleri göğe yükselen iki adam tarih kitaplarında "Efsane Kral ve Laneti" olarak anılmaya başladı. Sene 2026'ya gelene kadar gökte bir zincire vurulan ruhlarına her geçen zamanda ilmek ilmek Aldren'in soyu hakkında bilgi üflendi ve yağmurlu bir gecede Walter o karanlığın sonunda ilk kez bir ışık gördü. Sekiz asır süren karanlık ışığa bakıyordu artık. Kral ve vezir koşarak o ışığa yaklaştılar. Walter soyun son varisini öldürmek istiyordu ama bu kadın beklediği gibi biri değildi. Aslıhan Aksoy, lanetlenen soyun son varisiydi. Devletten çalışan kiralık bir katil olması işleri iyice çığından çıkartırken akıllar şu soru gelmişti. Kazanan kim olacaktı? Cüzzamlı Kral mı? Kiralık Katil mi?

*Klasikten uzak aşk/gerçek aile kurgusu. *Yetişkin içerik barındırır. *İlk birkaç bölüm texting --- Ben İzgi. Feris İzgi... Aylarca uzaktan izleyip, hayaliyle yanıp tutuştuğum aşkıma tam kavuşmuşken; aslında kavuşmam gereken bir de ailem olduğunu biraz geç fark etmiştim. Hem de yaklaşık 20 yıl kadar geç... ••• XXII. Acar, nedensiz bir dürtüyle kadının yüzüne bakamadı bir an. Biraz sonra ise yanağının üzerinde uzanan kadının yüzüne nihayet bakmaya cesaret edebildi. Yavaşça eğdiği başını İzgi'nin yüzüne yaklaştırıp alnına dudaklarını bastırdı, dudaklarını hemen geriye çekmedi. Aksine burnunu da saç diplerine yasladı. Saçlarından yayılan kokunun bir ay öncekiyle aynı olmadığını duyumsadı. Fakat umurunda değildi, kokuyu eşsiz kılan Feris'in ta kendisiydi. Kokunun kaynağının o olması Acar için fazlasıyla yeterliydi. "Yeşil gözlü cadı," diye mırıldandı dudaklarını alnından çekmeden. Sesi o kadar kısıktı ki kendisine bile ulaşamamıştı. "Hangi büyüyü üzerimde denedin bilmiyorum ama bu kadar işe yaramış olmasını sen bile hayal edemezdin." ••• XXVII. Savaş, çaresiz bir merakla yüzünü kızının omuzuna doğru yaslayıp kokusunu hissetmeye çalıştı. Bebek kokusunu hatırlamak istese de artık hatırlayamıyordu, burnunda kalan tek koku isli yanık kokusuydu. Savaş, başını kızının omuzuna koyduğunda burnuna dolan kokunun çiçek bahçesinde gibi hissettirmesine buruk bir tebessümle tepki verdi. Bu kokuyu ilk kez alıyordu, bundan sonra hep alabiliyor olmak için ne yapılması gerekiyorsa yapacaktı. Çekindiği, göze alamayacağı hiçbir şey yoktu. "Bitti babam ait olduğun yerdesin artık, uyandıktan sonra bambaşka olacak her şey. Söz veriyorum, her şeyim üzerine yemin ediyorum sana. Ne kalbine ne tenine bir daha zarar gelmeyecek, baban burada, yanında." --- '120122

(Tamamlandı) Melek'in çok sevdiği üvey ailesi ölür ve aslında gerçek hikayesi burada başlar... Hiç arkadaşı ve akrabası olmayan bir kızı çok kalabalık bir aile bekler, SOYLU ailesi. Melek'in hayatın ortak olmak ister misiniz? O zaman sizi içeriye alalım. Sizde Melek'in hikayesine hoş geldiniz. ......................................................................... •İlk kitabım. Bunu dikkate alarak okumaya başlayın lütfen. ●Aşk, aile ve abi kitabıdır. Başlangıç tarihi: {05.07.2021} Bitiş tarihi {05.12.2021}

İnsan en çok sevdiğini kaybettiğinde büyür. Gece, abisinin ölümünün ardından hem yasın ağırlığıyla hem de gerçeğin korkunç yüzüyle yüzleşmek zorunda kalır. Bir araçtan sıkılan on iki mermi, yalnızca bir hayatı değil, bir hayatın bütün dengesini altüst eder. Her kapının ardında yeni bir yalan, her yüzün arkasında yeni bir ihtimal vardır. Hayatlarından evlatları alınan bir ailenin çektiği azap, bir kız çocuğunun acı içinde feryatları... Gerçekler hiç bir zaman yalancı sis perdesinin ardında sonsuza dek kalamaz. Elbet bir gün o gerçekler gün yüzüne çıkar, hesaplar verilir ve cezalar kesilir. Peki, gerçek ortaya çıktığında hiç kimse aynı kalabilir mi? Wattpad'de 'ATEŞ PARÇASI (GERÇEK AİLEM)' ismiyle yayınlanan ilk kurgudur. Başlangıç Tarihi: 07.12.2025

Bahar MELEK için hayatının dönüm noktası tek başına başka bir eve taşınmak olacaktı belkide. Sevgilisinin onu aldatması üzerine yaşadığı şokla tüm hayatını geride bırakıp ona sunulan yeni teklifi kabul etmişti. *** Hikayenin esas oğlanı olmak. Belki onun için en zor görevdi. Dinçer hayata 1-0 geriden başlamıştı çoktan. Konuşma yetisini kaybetmişti anne karnında. Duyup da bağıra çağıra cevap vermemek onu sessiz biri olmaya itmişti. Zaten istese de pek sesi yoktu yaşamın içinde.

Tanrı'ya yüz çevirmiş iblis, insan bir kadına aşık olur. Günahla kavrulan bedenleri gelecekte tekrar bir araya geldiğinde kadın bir bebeğin peşinde iz sürmektedir. "Bizim için bir cehennem kurdum sevgilim."