"Orada mı duracaksın?" Diye sordum pürüzlü çıkan sesimle. "Uyu artık." Fısıltısı gözlerimin tekrar kapanmasına neden oldu. "Sana demiştim Barlas Atasoy. Gerçekler ortaya çıkmasın diye dökülen kanlar, ama kanlar döküldükçe ortaya çıkacak gerçekler... İşte şimdi kanlar dökülmeye başladı. Belkide çoktan dökülmüştü de haberimiz yoktu." Bu hikâye şimdi başlıyordu. Devamının ne olacağı koca bir hiçdi. Dökülecek kanlar, yanacak canlar bu hikâyenin zarını oluşturacaktı. Ve biz o zarın dışına çıkmak için belki de çok büyük bedeller ödeyecektik. ... Her kelimesinde binlerce kez öldüğüm adam, beni yeniden hayata döndürmeye çalışıyordu. Yaşanan hayatlar ve hissedilen duyguların sonu hep ölüm değil miydi? Ölüm var mıydı? Belki de yoktu. İntikam ateşi her yanı sarıp gerçekleri ortaya çıkaracaktı. İntikam diyorduk... Peki gerçekten bir intikam mıydı bu? Asıl soru şuydu; Neyin intikamı? 🗝️🥀 #saldırı kategorisinde 1. sırada -18.08.22 #dehşet kategorisinde 2. sırada -25.09.22 #dehşet kategorisinde 1. sırada -01.10.22 #senveben kategorisinde 2. sırada -01.10.22 #aşk kategorisinde (281 bin) 107. sırada -16.10.22 #senveben kategorisinde 1. sırada -20.11.22 "KARANLIK NÂLE" ismi ile yazılmış ilk kitaptır. (Wattpad'de) (BU KİTABIN TÜM HAKLARI "DelandeAsin" ADLI KULLANICIYA AİTTİR. HİÇBİR ŞEKİLDE KOPYALANAMAZ VEYA ÇOĞALTILAMAZ. İZİNSİZ KULLANILAMAZ. AKSİ HALDE YASAL İŞLEM UYGULANIR. )

"Ruhum ölmüştü, celladı ise bendim." -Elis Kamir

Merih, arkadaşları Arda, Berkan ve Mert'le kampa gittiği gece hayatının değişeceğinden bir haberdi. Ormanda yürüyüşe çıktığında, çalıların arasında bulduğu kadın kendisine sadece 'Beni Korur Musun' diye sormuştu. Merih sorgulamadan, 'Korurum' demişti ve hikaye başlamıştı. Kadının içinde olduğu bu kabus, herkesin hayatına çökmüştü. İntikamla, kanla harmanlanmış bir yolda birlik olup yürümeye karar verdiklerinde mücadeleleri de başlamıştı. ••• "Sıkı sıkı tutundum hayata, ellerim parçalandı. Pes etmedikçe, eksildim, bittim. Sorguladım da, neden hayatım mahvoldu? Suçum neydi? Ayaklarıma pranga vurdular, zincirlerini boyadım. Vücudumda kesikler açtılar, her yaraya bir isim verdim. Saçlarımı yoldular, tellerini topladım. Hayata tutunmaya devam ettikçe, ellerimde derman tükendi. Pes etmedim. Kaynar sular değdi tenime, suya üfledim. Taşlar ve sopalar geldi sonra, ardından pis eller... Pes ettim, hayata tutunmayı da bıraktım. Bedenen ölmedim, iki göğsümün ortasını parçalayıp ölen ruhumu da azat edemedim..." ••• 'Beni korur musun?' 'Korurum'

"KÜFÜR VE YETİŞKİN UNSUR İÇERİR!" 'KİTABIMDA KÜFÜR ETMEYİN!' Nadide ŞAN. Seyyid Ali YILMAZ. Bir silah, bir kaza, bir ölüm, bir intikam ve tutkulu bir sevda... *** Seyyid Ali, "Birincisi sana dokunmayacağım ve asla benim kadınım olmayacaksın!" Bunu demesiyle Nadide gözle görülür bir vaziyette rahatlamıştı. "İkincisi asla anamın sözünden çıkmayacak ve ona karşı gelmeyeceksin. Her ne derse yapacaksın." dedi Seyyid Ali. "Üçüncü ve sonuncu ise," dedi ve kıza yaklaştı. Kızın buram buram yasemin kokusu burun deliklerine dolmaya başlamıştı. Nefesini tutup, "Aileni unutacaksın!" der demez Nadide'nin kalbi acıyla kasıldı. Böyle bir istek olmazdı, olamazdı. Bu nasıl bir vicdansızlıktı? Mavi gözleri yaşlarla dolmaya başlamıştı. Başını iki yana salladı. "Hayır, böyle bir şeye hakkın yok!" dedi Nadide. Seyyid Ali kızın böyle cesaretle konuşmasına öfkelenmişti. "Senin o it babanın da beni babasız bırakmaya hakkı yoktu ulan!" diye bağırdı. Nadide irkilmiş ve sesli bir şekilde ağlamaya başlamıştı. O tüm bunları hak etmiyordu. "Benim babam... Babam hakkında doğru konuş!" dedi kekeleyerek. Korkuyordu amma söz konusu babası olunca, herşeyi unutuyordu. Sinirden gözü dönen Seyyid Ali ileri atıldı ve kızın omuzlarını tutup, onu sertçe sarstı. "Savunma lan o soysuz iti! Savunma!" demiş ve kızı yere fırlatmıştı. *** "Bu bir sabır ve emek hikayesidir."🌼 90'lar yılında Adıyaman'da geçen, tutkunu olacağınız bir hikaye. Kitapta 'yetişkin unsurlara' yer verilecektir. KURGUM TAMAMEN BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR (Ç)ALMA VEYA KOPYALAMA DURUMUNDA GEREĞİ YAPILACAKTIR. Mavili Yazar 💙

+18 sahneler vardır! İlk hikayem olduğu için fazlaca yazım hataları vardır. Kusura bakmayınız. ~Kesit~ -"Hani beni asla bırakmayacaktın Aran" Aran elini saçlarından geçirdi " Eftalya gitmek zorundaydım bırak elindeki silahı" Gözlerimden akan yaşları tek elimle silip silahı kalbimin üstüne dayadım. Aran karşımda yalvarır gözlerle bana bakıyordu.. "Artık bu acıyla daha fazla yaşayamam Aran sana güvenmiştim" Aran yavaştan bana yaklaşıyordu "sakın yaklaşma Aran" Aran adım atmayı kesip durdu. "Eftalya sensiz yapamam bırak o lanet olası silahı" Hafifçe gülümsedim "Aşk acıtır sevgilim" Diyip tetiğe bastım.......

(İnsta:@ezgiozgeabi (15K olduk☺HAMD OLSUN) (ZİFİRİİİİİ KİTAPP OLUYORRR... ÇOK MUTLUYUM AŞIRIII MUTLUYUMM... İKİ SERİ ŞEKLİNDE OLACAK İNŞÂALLAH. BANA ÖYLE GÜZEL DESTEK VERDİNİZ Kİ NE DİYİM SİZE.... HAYALİMİN UCUNDAN TUTTUNUZ. HAYALİMİ HAYAL BİLDİNİZ. ÇOK OKURU OLUR İNŞÂALLAH. İYİ Kİ VARSINIZ... Her zaman kütüphaneye eklendi bildirimleriyle uyanıyorum. Bu efsane bir duygu... Şu yolculukta beni yalnız bırakmayın. Sıkıca tutunun. Varlığınızaa Teşekkür ediyorum hem de çok...) (+18)Sonuna kadar benimle kal...(+18) Korkudan terleyen elleri bir anda belini kavrarken ne yapacağını bilmeyen gözlerle nefret ettiği adama bakakaldı. İçinde deli gibi affetme arzusu yatarken sevdiğine : "Hiç gelmeyeceğini bile bile beklemekde sevdaya dairdi gözümden akan yaşlara muhtaç kal..." diyecek ve beyninin oyununa kapılıp yaşayamayacağı bir devri başlamadan kapatmakla yetinecek miydi? "Zifiri" Güneş'in ışıklarını gecedeki Ay'a teslim ettiği bir anda hevese yenik düşen iki sevdanın hikayesi... (Hikaye içinde hikaye yazıyorum! Sanırım wattpad'de ilk...*)

Uyarı: Bu kitap 18 yaşından büyük okuyucular için uygundur. *** Onun kafasına sıkacaktım. Bitecekti her şey. Sonrasında kimsenin beni öldürmeyeceğini de söylemişti. Onu öldürmemek için hiçbir nedenim yoktu. Öyle sandım... Öyleymiş gibi yapmaya çalıştım. Sonra birden ona "Beni seviyor musun?" diye sordum. Dudaklarımdan kopan soru başta onu şaşırttı, dağılan şaşkınlığının akabinde sıkıntıyla iç çekti. "Zorlaştırma Tutku. Buna vereceğim cevap işini kolaylaştırmayacak." Silahı avucum içinde sıkarken taviz göstermedim. Tekrar sordum. "Reha, beni seviyor musun?" Birkaç saniye sessizce gözlerime baktı. Orada ne aradı ne buldu bilmiyorum. Ölümü kabullendiği gibi bu sorunun cevabını da kabullendi. "Evet." Ateş ettim. Evet der demez, namludan çıkan mermi onu buldu. Omzuna aldığı yarayla yalpalanarak geriledi. Bembeyaz kesilen parmak boğumlarım, siyah demirle tezattı. Bir zamanlar bende böyle şeylerle tezat düşecek bir kadındım. Susmadım, silahımı da indirmedim. Yine sordum. "Beni seviyor musun?" Aldığı derin nefesin ardından bağırdı. "Evet!" sesi gürleyen gök gibiydi, kulaklarımda yankılanırken beni korkutuyordu. Nefes nefese kanayan yarasına bakarken sakinleşebilmem imkansızdı. Bu defa silahın hedefini bilerek ıskalayıp yeniden ateş ettim çünkü ona ateş etseydim, ölümcül bir yara alacaktı. Amacım neydi? Silah zoruyla ona beni sevmediğini söylettirmek mi? Ne kadar dayanabileceğini ölçmek? Beni sevdiğinden mi öldüremiyordum onu? Hâlâ neyi bekliyordum kafasına bir kurşun sıkmak için? Reha'nın yüzündeki ifade sabrının taşmak üzere olduğunu sinyallerini veriyordu. "Eğer beni öldürmeyeceksen indir o silahı!" 🖤🗝️ Karanlığın Aç Çocukları Serisi; Akılbaz (1.kitap) ve Canbaz (2.kitap) olmak üzere iki kitaplık bir seri ve bütün bölümleri burada tamamlandı.

Annesini ve Babasını küçük yaşta kaybeden iki kız kardeş, küçük yaşlarda anne ve babasızlığın ne demek olduğunu yaşayarak öğrendiler. Anneanneleri tarafından büyütülen Demet ve Nehir bir şekilde bu hayata alışmışlardır ve bu hayatta değerli olan tek şey anneanneleridir. Demet evin büyük kızı Nehir'in ablasıdır. Tarih öğretmenliği okumuş fakat hâlâ atanamamıştır. Nehir ise resim öğretmenliği okuyordur fakat Anneanelerinin sağlık durumundan dolayı Nehir dördüncü sınıfta fakültesini dondurarak bir işe girmiştir. İşte asıl hayat onun için şimdi başlıyor, her şeye rağmen gülmeyi unutmayan Nehir, bir yanının buruk olmasına rağmen güler yüzüyle sevilen tatlı bir kızdır. Hayat tesadüflerle doludur Nehir'in Karşısına hiç tanımak istemeyeceği bir adam çıkar. Gülmek nedir bilmez yaşadığı ihanetler onu duygusuz kalpsiz bir adama çevirmiştir. "Emir Karasu" hiçbir kadına güvenmez her yere Emirler yağdıran bir adam, günün birinde nereden bilebilir ki karşısına hayatını değiştirecek bir kadının çıkacağı. Nehir ve Emir her yerde rastlantılar sonucu karşılaşmaya başlar. Aralarında güçlü bir nefret duygusu oluşur. Aslında onları büyük bir aşkın beklediğini bilmiyorlardır... #Sıcak dokunuşları kalbime işlerken kulağıma fısıldadığı cümleler vücudumun titremesine ve nefesimi tutmama sebep olmuştu... "Nehir, Gözlerim seni gördüğü andan beri siyah beyaz olan dünyayı rengârenk görmeye başladı,Hayatıma anlam katan kadın ben sana Aşığım..." Yazar= Yağmur Akçin İlk yayınlandığı gün ve yıl: 2 Aralık 2020

"Yaşamak kadar acı, ölüm kadar özgürüm." *Şiddet, kötü alışkanlık, argo, cinsel içerik vb. olumsuz ögeler içerir. 18 yaş ve üzeri için uygundur.*

+18 ve üzeri içindir.