Bu bir anlaşmalı evlilik kurgusu. En azından onlar öyle sanıyordu. Savaş Ali pusulası bozuk bir gemi. Asude'nin kıyılarına demir atınca öğrenecek pusulasız da yön bulabileceğini. Pamuklara sarılarak büyütülen Asude... Egenin huzurlu kıyılarından Karadenizin hırçınlığına düştüğünde anlayacak oyun oynamanın meşakkatini. Bir denklemde olmaması gereken her şey bir araya geldi. Savaş Ali evlilik baskısından kurtulmak için Asude'ye bir teklifle gitti. Onun için uygun gelin zaten seçilmişti ama Savaş için bu kabul edilemezdi. Madem kaçamıyordu evlilikten, gelinine de kendi karar verebilirdi. Babaannesi bir gelin sahibi olacaktı, onun istediğinin tam tersi özelliklerde olması Savaş'ın suçu sayılmamalıydı. Ya da bu kanıya Asude'yi tanımadan varmasa mıydı? Savaş için bu plan her şeyiyle mükemmeldi aslında. Ayarsız dilini, ipe sapa sığmaz gülümsemelerini, oyunbaz hallerini görene kadar çok da emindi. Sonra onun aslında bir GÖNÜLÇELEN olduğu ile yüzleşti. İKİ OYUNBAZ, VASAT BİR PLAN VE PİYANGODAN ÇIKAN AŞK! Her şeyin karma karışık olması için lazım olan her şey onların elindeydi...

"Beni sevdiğini söyledin!" "Yalandı" dedi acımasızca Yapma diyemedim, beni bununla imtihan etme diyemedim. Ne yapmam gerekiyordu?

Aşiret denilince aklınıza ilk ne geliyor? Küçükken bana "Aşiret kötüdür." demişlerdi bu nedenle benim aklıma ne kadar kötü oldukları geliyor fakat küçüklüğümden beri bana aşiret için "Kötü." diyen ailemin beni aşirete satmasına ne demeliyiz? -- Eva 18 yaşına girmesiyle ailesi onu hiç tanımadığı Batuhan isimi birine satmıştı. Eve oraya köle diye giderken Batuhan özgür olmak istiyordu. Peki, sizce ailelerin bile birbirini tanımadan eşya gibi öz kızını satması ne kadar doğru? "Kusura bakmayın ama ben karımı kendime dahi ezdirtmem, onunla konuşurken saygı çerçevesine dikkat edin."