ජීවිතයත් මරණයත් අතර දෝලනය වන මේ නිමක් නොමැති පව්කාර ජීවිතයේ කෙලවරක් දකින්න ලැබෙනකම් ලතවෙන මේ හිත..... නුඹ ගාව නැවතුනේ මටත් හොරා... නුඹ මට වෛර කරනවද?... මාව පිළිකුල් කරනවද?....ඒත් මේ ජීවිතේ මට උවමනාවට ලැබුන දෙයක් නෙවේ.. මං මේ ජිවිතේට වෛර කරනවා..මං මටම වෛර කරනවා..මං මගේ මුලු ආත්මයටම වෛර කරනවා.. " තමුන් කව්ද?... මගේ ලගට එන්න එපා... මට.... මට බයයි... " ඔය වචන මාව නොමරා මරණවා... මං මටම බයයි... මගේ මේ කාළකණ්ණී ජීවිතේට වගකියන්න ඕන උන්ගෙන් මං පළිය ගන්නවා... පසුව... සදහටම මේ ලෝකෙන් සමුගන්නවා... නැවත ආත්මයක් නොමැති නිසා.....💔 Just FanFiction

උන් ගැන ඇහැ ගහන් හිටපන්. මොකද ඊලග පාර කිසිම වැරැද්දක් වෙන්න බෑ. එහෙම උනොත් උඹ ජීවත් වෙන අන්තිම දවස එදා වෙයි. අහ් තව දෙයක් ඊයේ අර බොඩීස් ගැන මොකක් හරි අවුලක් ගියොත් ඒකත් බලලා ඉවරයක් කරහන්. 😈හරි බොස්. මට තව තේරුනේ මාව රත් වෙලා මගේ ඇස් ඔව් මගේ ඇස් වෙනස් කේන්ති ගියාම තවත් වෙනස්. ඒවා රතු පාට වෙනවා. මට මාව පාලනය කර ගන්න බෑ. හැබැයි එක කටහඬකට පුළුවන් උනා මාව පාලනය කරන්න. හ්ම්ම් මේ පාරනම් මම කාවවත් නැති කරගන්නෙ නෑ. මම අන්තිම පාරටත් හිතා ගත්තෙ එයා දිහා බලාගෙනමයි. අපේ කන් සාමාන්‍ය අයට වඩා ගොඩක් සංවේදී. ඒත් මම ඒ වගක් එයාට අගවන්නේ නැතුව මම ඒ විදිහටම හිටියා. මගේ ලගට ඇවිත් උගුර පාදනකොට මම එයා දිහා බැලුවේ.