Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

❝Her geçen gün daha derinden ölecekmiş gibi hissediyorum.❞ Bu hikaye homofobik bir ailenin oğlu Kim Taehyung ve kendine güveni tam, herkese tercihlerini söyleyebilen Jeon Jungkook'un hikayesini anlatmaktadır. "Göz yaşlarımı kurut, yalvarırım. Çünkü bir tutsağım ben, bu daracık dünyada tutsağım. Ne söyleyebiliyorum ne de saklayabiliyorum. Çünkü biliyorum ki saklasam da yok olsam da silinmeyecek. Bu günah asla benden silinmeyecek." -Kim Taehyung

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018