"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

Aksiyon 1. sıra 30.09.2017 Yalnızdı. İlk doğduğu andan itibaren, emeklemeye başlarken, ilk harflerini söylerken ve büyürken. O hep yalnızdı. Kimsesiz büyümüştü ona yabancı insanların arasında. O kimsesizdi. Tüm hayatı boyunca tek istediği şey sadece bir aileydi. Şimdi ise bir aileye sahip olacağını düşünüyordu ama nereden bilebilrdi ki kendisini ülkenin en çok aranan soygun çetesinin bir üyesi olarak bulacağını? Bilemezdi. Peki ya kendisinden nefret eden ve hatta korkan bir adamı seveceğini nereden bilebilrdi? Bilemezdi. Başlangıç Tarihi: 16.10.2016 Bitiş Tarihi: 30.09.2018 "Kiralık Cehennem." Adıyla yayınlanan ilk Wattpad eseridir. Tüm telif hakları saklıdır. Hiçbir şekilde kopyalanamaz ya da paylaşılamaz aksi takdirde gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.

"KOLUMU BIRAK ARTIK" "ÖNCE BENİ DİNLEMEN LAZIM" "TAMAM KENARA GEÇELİM ÖYLE KONUŞALIM LÜTFEN" "DİNLE BENİ BEN" "bırak artık lütfen" "SENİ" "BIRAK SANA ARTİK" "SEVMİYORUM HİÇ BİR ZAMAN DA SEVMEYECEĞİM" o an gerçekten kırılma sesleri duydum niye sürekli beni kırıyordu niye toparladıkca bozuyordun ki beni

Bardağını almak için eğildiğim sırada Aras gülmeye başladı. Ben de gülerek "Neye gülüyorsun?" diye sordum. "Bıyık sana yakışmış." dedi kahkaha patlattı. "Ne bıyı.. Ah çikolata." dedim ve bende kahkaha patlattım. Aras çekinmeden elini dudağıma uzattı. Başparmağıyla nazikçe okşadıktan sonra beni kendine çekti ve öpmeye başladı. Ben de şaşkınlıkla ona karşılık verdim. Neden bilmiyordum ama içimden öyle yapmak geliyordu. Kokusu beni kendimden geçiriyordu. Beni saf bir açlıkla öpüyordu. Öpüşleri gittikçe sertleşiyordu. Beni koltuğa çekti. Sırtüstü yatırdıktan sonra üzerime çıktı. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Bu yanlıştı. O benim hocamdı. Yanlıştı. Ama bir o kadar da doğru geliyordu. O..o hocamdı. O arzuydu. O şehvetti. O adını koyamadığım her şeydi.

*Yetişkin içerik!* Yaralarından köşe bucak kaçmaya çalışan küçük bir kızın hayatına aniden kimliği belirsiz bir adam girmişti. Gözü karaydı adamın. Amacı doğrultusunda her şeyi yapabilecek kadar gözü kara... Bir yabancı, dedi o adama. Bir acımasız, Bir katil, Bir şeytan, Bir yara, dedi adamın kara gözlerine her baktığında. Oysa adamın, büyük bir cinayetin pençelerinden kurtulmak için kendisine sığındığını bilmiyordu. Acılarından kaçarken o kızın peşine takıldığını, kaybolduğu karanlıkta yalnız kendisinin o adama ışık olacağını da bilmiyordu. Cennetten kovulmuştu adam. Kendine bir cehennem yaratmak için. Ve cennetin varlığını dahi bilmiyordu kadın. Ölümden bir adım sonrasına ayak basamadığı için. ••• O gün, ilk kez, bir yarasının olduğunu görmüştüm. Belki de birden çok... Ve nasıl kapanacağını bilmiyordum. "Yara bandım var," demiştim gözlerindeki uçsuz bucaksız karanlığa bakarak. "Yara bandı olur mu?" Olurmuş... ••• "Şeytan, yasak meyveyi avuçlarıma verdi ve bana, cehenneme hoş geldin, dedi." Yayım Tarihi: 01. 07. 2020 ••• ‼️Kitabımın kurgusu, betimeler ve olay örgüsü tamamen şahsıma aittir. Hikayemin en ufak bir kopyalama ya da çalıntı durumda yasal işlem başlatılacaktır! Kopyalama durumunda hukuki işlem başlatılacaktır. Lütfen kurgumu kopyalamayınız.‼️ ‼️Kitabım, kurgum ve yazdığım her şey sadece Wattpad uygulaması üzerinden yayımlanmaktadır! Lütfen diğer çalıntı uygulamalardan okumayınız ve çalındığını görürseniz bana bildiriniz! Anlayışınız için teşekkür ederim.‼️

WattpadMysteryTr Psikolojik Gerilim Dolu Dakikalar Okuma Listesinde! ◇Birinci kitap Orenda '21 Gün' TAMAMLANDI ◇İkinci kitap Orenda 'Ölüme Sen Kala' Yazılıyor... *Yetişkin içerik! Elli yıl önce askeri üs olarak kullanılan ada, yıllar sonra askeri üs binasının otel olarak tekrar hizmete açılmasıyla psikolog Atlas ve beraberinde bir grup insanı kabul ediyor. Bütün yükünü yaşadığı ülkede bırakıp gelen onlarca insan burada dünyadan kopuk ve habersiz halde geçireceği mükemmel tatili düşünürken yaşadıkları vahşet sonucu sarsılıyor. Bu yaşananlar herkesi korkuturken eve dönme planları işe yaramıyor. Bu istek sadece yirmi bir gün sonra gerçekleşebilir. Dünyadan kopuk yirmi bir gün hayatta kalmak gitgide zorlaşırken katliam sayısı beraberinde bunu yapanların sayısı da artıyor. Bir ada, yirmi bir gün ve vahşileşen insanlar. Herkesten uzak hiçbir iletişim hattı olmadan kafa dinlemek için gittiğiniz adada vahşice öldürülen insanlar sonucu mahsur kalıyorsunuz. Gün geçtikçe vahşet sayısı kendiliğinden artıyor ve bunu önlemek ve engellemek elinizde değil. Üstelik katil bile katil olduğunu bilmiyorsa... Yirmi bir günü birlikte ilmek ilmek işlemeye var mısınız? .... Bölümler düzenleniyor~

•tamamlandı• "Cinneti var edenler, cennete alınır mıydı?" ©️Kitabımın tüm telif hakları bana aittir. Kopyalanma, özetlenerek izinsiz bir şekilde başka sitelerde yayınlanması veyahutta çalınması halinde hukuki ve cezai işlem yapılacaktır.

･ Korku - Gerilim kitabıdır. ❝Vücudunda acı içinde kıvranmayan tek bir noktan kalmayacak. Çığlıklar atacaksın, kimse duymayacak. Ölmek için yalvaracaksın, ölmeyeceksin. Şimdi burada sana hiç görmediğin şeyleri göstereceğim. Hadi itiraf et. Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.❞ Tesadüflere inanır mısınız? Onlar inandı. İnanmamaları gerekiyordu. Gerçek aşka inanır mısınız? Onlar inandı. İnanmamaları gerekiyordu. Üst üste felaketler yaşayan yıkık kentin ölüm kokusu sizi korkutmaz mı? Onlar korkmadı. Korkmaları gerekiyordu. O çok kötüler nefes alan her canlıya zulmederken korkmaz mısınız? Onlar korkmadı. Korkmaları gerekiyordu. Esir kentin her şeyden bi'haber sakinleri uykularından uyandığında omuzlarına yağmur damlası gibi düşen küllerden kentin yandığını anladı. Çocuk çığlıkları, kadın feryadı, bir babanın yıkılışı, gençlerin intiharı ve daha niceleri. Bunların hiçbiri onları yolundan döndürmedi. Döndürmesi gerekiyordu. Onlar kim mi? Onlar Kentin Efendileri. On senedir İstanbulʼda yaşayan Yüsra Belinda, ünlü bir gazeteci ile röportaj yapacağı sırada cinnet geçiren bir kadını görür. Senelerdir huzur içinde yaşayan kent, bu vakada sonra ardı arkası kesilmez olaylarla karşılaşır. Kentin eski huzuruna kavuşması için sessiz kalmak istemeyen dört insan hasbelkader bir araya gelir. Çevresinde kimsesi kalmayan dört insan, birbirine sımsıkı tutunarak bir kenti yoktan var etmeye çalışır. Tüm bunlara sebep olan Wrightteller ailesinin amaçlarından ise hiçbirinin haberi olmaz. 📍 Yetişkin içerik, şiddet, kan, intihar ve vahşet içermektedir. (+18) ✍🏻 Fantastik değil. İlk Yazılma Tarihi: 10.04.2022 İlk Yayımlanma Tarihi: 01.02.2023

Asırların içerisinde daha kaç kez öldürecekti kendisini? Kaç yüzyıl daha acı çekecekti? Bir yandan ölesiye nefret ettiği, öte yandan da, yüzyıllarca ondan başkasını sevemeyeceği tek adam uğruna... İmrenerek baktığı tüm o görkemli hayatın, aslında tek ve gerçek varisi o olduğunu nereden bilebilirdi. İçinde taşımakta olduğu yegane savaşçı prensesin kim olduğunu biliyormuy du? Tüm bunlarla yüzleşmeye hazır mıydı? Süre başlamıştı. Ya Esin olarak süregelen bir kaderle yine ölecekti, ya da ELIYS'A dönüşüp dirilecekti. *** "O gün en mutlu olduğum andı. Nereden bilebilirdim aşkla yüzüğünü parmağıma taktığım bu adamın, birgün en büyük düşmanımın yine o olabileceğini..." *** "Ben Elıys, ete kemiğe yeniden bürünen lanetli ruh. Ben Elıys, her çağın prensesi. Ben Elıys, zamanın ötesinden arta kalan emanetleri getiren. Herşeyi yeniden başlatıyorum. Uyanın ey İblisler, diz çökün karşımda. Kaldırın kadehlerinizi, sizi boğulana dek kana doyuracağım..."

"Sadece seni yok etmek istiyorum." dediğinde dudaklarımda kışkırtıcı bir gülüş oluştu. "Öyle mi?" dedim dudaklarına doğru fısıldayarak. "Daha çok beni nefesimi kesene kadar öpmek istiyormuş gibi bakıyorsun." dedim ama bakışlarını hiç değiştirmedi, bana öyle bakmaya devam etti. "Doğru başta amacın gerçekten beni yok etmekti, sonra baktın ki etrafımda bunu yapmaya meraklı insan çok, acıdın mı?" Konuşurken hafif alaylıydım, her bir kelimemde, her nefesimde amacım onu daha da çıldırtmaktı. "Aslında evet, seni ben mahvedecektim ama ortada mahvedilecek bir şey kalmamış." dedi eli çenemi hafif hafif okşarken. Ve onun dokunuşu mahvedilecek bir şeylerin kaldığını hissettiriyordu. Yine de bakışlarım düşmanca kısıldı. "Senin görevin beni korumaktı, değil mi? Dur o da oyundu, doğru ya." 07.04.2023