16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

anonimhanım: Yeniden basketbol oynar mıyız? 02.04- #1 gençkızedebiyatı 09.04- #1 yarıtexting 27.04- #1 bilinmeyennumara 08.05-#1 mizah 11.05-#1 romantizm

Kapak tasarım : kapaktasarlaa DİKKAT: Yüksek dozda bela içerir! Ela, 17 yaşında pekte sıradan olmayan bir kızdır. Farklı fikirleri, farklı hevesleri, hayattan farklı beklentileri olmasına karşın, uzaktan bakınca aklı başında bir insan gibi görünür. Ama, her şey göründüğü gibi değildir... İşte bunu Ela'nın hikayesinde üstüne basa basa göreceksiniz. Yaz tatilinin ilk gününde aniden gelen seyahat haberiyle İzmir'de yaşayan kuzenlerini görmeye giden Ela, başını her zamanki gibi belalara sokacak! Tabii kendisini yakmakla kalmayıp zavallı arkadaşlarını da peşinden sürükleyecek. Onların bol kahkaha, bol atraksiyon ve bol bolda BELA kokan maceralarına sizleride bekliyoruz... Not: Bu kitap, kendini yakışıklı bad boy' dan hem zeka, hemde fiziksel anlamda çok daha alt sıralarda gören, " Ayyh, kurtar beni kahramanıııım" diyen, masumluk ve saflıkla adeta süt banyosu yapmış, hada bunun tam tersine " Yeeeah ben tek takılırım dostum. Çünkü ben asi ve cesurum, bir git işine" deyip hikayenin sonunda bad boyla " evli mutlu çocuklu" olan bir kızın kitabı değildir!Bizim karakterimiz, kara listesinde yazılı olmayan kişilere karşı samimi ve sevecen, büyükleriyle tavla oynarken devamlı yenilen, küçük kardeşiyle top oynarken kazayla camları yıkıp döken, annesiyle birlikte pazar alışverişinden dönerken az poşet taşıyabilmek için alınan her şeyi aynı anda yemeye çalışan, Zeki, komik ve muzip biridir. ( bu kadar uzun not hukuk kitaplarında görülmez) ELA GELİYORUM DEMEZ...GELİR!

Bebeği lösemi olan Arslan ile kardeşinin beyninde tümör olan Ayşegül, çaresizlik dolu bir dönemde kaderin ağlarını örmesiyle karşılaşır. Onların çaresizlikten başlayan zoraki evlilikleri, acaba güçlü bir aşka yuva olabilecek miydi? "Sakin misin?" diye sorduğunda, iyice yaklaştı. "Sakinim." Onun sözlerinden cesaret alarak, dudaklarıyla dudaklarına dokundu ama ansızın yüzüne yediği tokatla, şaşkına döndü. Ayşegül'ün tedirgin bakan ela gözleri, kırpışan kirpiklerinin altında fazlasıyla masum duruyordu. "Özür dilerim." "Önemli değil... Şimdi ben seni tekrar öpeceğim ve sen bana tokat atmayacaksın." "Sen öpeceksin, ben tokat atmayacağım." "Aynen öyle..." "Tamam." "Öpüyorum." "Öp..." "Tokat yok?" "Tokat yok." Arslan, dudaklarını hafifçe onun dudaklarına değdirdiğinde, Ayşegül istemsizce geri çekildi. Onun gerilemesiyle, Arslan ona doğru yaklaştı. "Kaçarsan olmaz." "Kaçmamam lazım, evet!" "Ayşegül, sakin kal..." "Sakinim. Gayet sakinim!" Karısının titreyen ellerini tuttu ve dudaklarına götürüp öptü. Onu yatıştıracak başka bir çare bulamamıştı. Onun derin bir şekilde nefes almasıyla, rahatlamaya çalıştığını gördü ve tekrar denedi. Dudaklarını onun dudaklarına yakınlaştırdı ve ansızın Ayşegül'ün onu öpmesiyle şaşkınlığa uğradı. Geri çekilen Ayşegül, telaşla söylendi. "Çok pardon! Sen öpecektin, ben tokat atmayacaktım! Ben yanlışlıkla öptüm!" Arslan, kıza şaşkınca baktı. Bu kız gerçek miydi? "Biz öpüşmeye bu kadar zaman harcadıysak, gerisi..." diyen Arslan, geri çekilip önüne döndü. Ne yapsaydılar acaba? Sakin yaklaşınca, becerememişlerdi. Bir anda mı olsaydı? Bir de onu denemek isteyerek tekrar karısına döndü ve ansızın dudaklarına yapıştı. Uzun öpücüğü, nefes almak adına sonlandığında, tekrar yanağına yediği tokatla şaşkınlığa uğradı. "Ayşegül, tokat yok demi

Tanıtım bölümüne göz atınız...