Sessiz bir initli döküldü dudaklarımdan. "Daha yüksek sesle inle,sesini duymama izin ver!" Sert bir sesle,bacak aramdan başını kaldırıp konuştuğunda arkama yaslandım. Göğsüm şiddetle inip kalkıyordu. Halam, bizim bu halde olduğumuzu görürse kesinlikle kalpten giderdi. "Korkuyorum." Diye fısıldadım, gizli bir heyecan barındıran sesimle.Onunla salonun ortasında işi pişirmek üzereydik, gecenin bir yarısı, halama yakalanma korkusuyla... "Bence de korkmalsın. Bu gece sana yapacaklarımdan... Korkmalısın." •√➦❝1990'lı yıllarda geçen bir hikâyedir! Yetişkin içerik ve yaş farkı barındırmaktadır! • • ➦köyaşkı#1 | 31.02.2023 zorakievlilik#1 | 03.02.2023 mutluluk#1 | 22.04.2023 eskidönem#1 | 18.09.2023 köy#2 sevda#4 tutku#6 genelkurgu#10 | 07.11.2023

Hasret köyden uzakta bir dere kenarındaki küçücük evinde hem hayatla hem de annesiyle mücadele eden başı dik, dili sivri bir kızdır. Yaşadığı yerin yazı kurak, kışı çorak, baharı biraz rahattır. Ama babası olmadığından evin direği sürekli gıcırdar. Annesinin zoruyla gittiği bir düğünde gözü bir Külhanbeyine çarpar, ama başı diktir, pek yüz vermek istemez. Düğün boyu bakışırlar, tek kelime etmezler. Adam da pek bir hoşuna gitse de Hasret bunca bakışı hayra yormaz, yine de içi kıpraşır. Beyaz gömleğine, yanık tenine, kara kaşına, üstünden ayrılmayan kara gözüne... Sonra nasıl olduysa düğünün gecesinde evine gitmiş, saçılmış dökünmüşken penceresinden bir ses işitir, akşamki adamı daha görmeden tanır. Penceresinin köşesine siner, perdesinin arkasına saklanır. Sesini duyar adamın, sonra sesini duyurur. Onca yıllık Hasret bir toz olur bir duman. Sonrası dere kenarı, dut ağaçları, üzüm bağları.. Geçmişten gelen bir Köygöçüren lafı, Hamza'nın Görgülü belası... ..... Tarihi bir hikayedir.

Kıdemli Üsteğmen Ateş ORBAY askeri hayatına atıldığı günden bu yana kalbinin kapılarını kapatmış kendisini yalnızca mesleğine adamıştır. Tek isteği savaşmak ve kötülerin kökünü kazımak olan Üsteğmen Ateş bir gün ansızın çıka gelen genç bir doktorun izin dahi almadan, çalmadan o kapıları aştığına şahit olacaktır. "Onca düşman gördüm, saatlerce işkenceye maruz kaldım lakin hiçbiri bu denli güçlü ve can yakıcı olmamıştı." O gün bir ateş parçası düştü yüreğine. Buz tutmuş odalarını izin dahi almadan eritmeye başladı. Kalbi kor gibi ısınmaya başlarken eriyen buzların suları altında kaldı.

Van'da ailesi ile beraber yaşayan Üsteğmen Kartal Kara... Hacettepe Tıp Fakültesinden mezun olan, Muğlada ailesi ile birlikte yaşayan Yağmur Yaman. İlk görev yerinin Van olduğunu bir bilgisayar ekranından öğrenir. ... En az benim kadar kesik olan nefesleri dudaklarımı okşarken, "Kartal?" dedim ismini kısık çıkan sesimle uzatırken. Dudağına değen dudağıma saldırmamak için kendini sıktığını, belimde duran elinin sıkılaşmasından anladım. Bu beni daha da keyiflendirdi yapacağım şey için. "Hım?" dedi, hemen ardından sanki dudaklarımız birbirine tekrardan sürtünsün diye dudaklarını çok hafif öne çıkartarak, "Efendim?" diye eklemeyi de unutmadı. Ensesinde ki iki elimden biri, boynu boyunca kaydı ve geçtiği yerlerde ki kavruk tenini okşadı. Onun hiç beklemediği ama benim arabada beni zor durumda bıraktığından beri aklımda olan şeyi yaptım, bende onu zor durumda bıraktım. Tabi ikimizin de zor durumda kalış şekli biraz farklıydı. Tam dudaklarımız birbirine tutunacakken, "Borcum olsun üsteğmenim." diyerek ondan uzaklaştım. Normalde beni rahat rahat bırakmayacağına emin olduğum kolları yaşadığı şok ile gevşedi ve bedenimi kıskacından kurtararak yatağından kalktım. ... [ARA VERİLDİ!]

"Beyla?" arkamı döner dönmez ismimi duymam bir olmuştu. Bu oydu işte. Gözlerimin ve kalbimin hasretini çektiği, aklımın ise sürekli kötülediği kişiydi. Sertçe yutkundum hafif tebessüm ile bakıp güldüm. "Cihangir abi." dedim bende. Kaşları çatıldı. Şaşırdığı her halinden belliydi. Sustum sadece. Bekledim tepki vermesini. "Sensin." dedi fısıldar gibi. Başkomiser Cihangir KOÇASLAN ve öğretmen Beyla KAÇAN'ın hikayesi...

Çetin: Vücudumda kaç adet ben var diye sorsam tek tek sayıp ömür boyu unutmayacak gibi duruyorsun. Fulya: Belirgin olan 5. Çetin: Ney Beş? Fulya: Vücudundaki benlerin sayısı. Fulya: Yani saydığım 5 tane benin var. Fulya: Sol ayak bileğinde, saatini taktığın bileğinin hemen üzerinde, sağ köprücük kemiğinin çukurunda Fulya: Ama en favorim. Fulya: Sol gözünün hemen, azıcık kenarında çaprazlamasına duran iki küçük ben. Fulya: Onlar bir başka güzel. Fulya: Onlar nedense bana bizi hatırlatıyor. Fulya: Sanki asla yanyana gelemeyeceğimizi, Fulya: Aramızda hep bir mesafe olacağını. Fulya: Dahası hiç kavuşamayacak olduğumuzu. Fulya: Sen'deymişim gibi, ama hiç biz olamayacak mışız gibide.. ... Kısım kısım +18 bölümlerden, küfür ve şantajlardan ve diğer abidik gubidik tüm şeylerden müessesemiz sorumlu değildir 🤪

TAMAMLANDI 0535 ***: Benim Veli Amca. Bade doktor. 0555 ***: Bakkal Veli Amca mı? 555 ***: Ben o değilim. 0555 ***: Ama senin taktik güzelmiş. 0535 ***: Taktik? Veli Amca değil misiniz? 0555 ***: Burada Bade diye doktor yok. 0555 ***: Oyunlarına bakkalı niye alet ediyorsun. 30.12.22 başlangıç 12.01.23 #random 1 16.01.23 #asker 1 16.01.23 #yanlışlık 1 16.01.23 #aşk 2 17.01.23 #komedi 1 17.01.23 #rastgele 1 24.01.23 #doktor 1 25.01.23 #aile 1 25.01.23 #komik 1 30.01.23 #kurgu 1 10.02.23 #yanlış 1

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

İzmir, beş yıl önce Savaş ve Sevda'nın aşkına şahit olurken beş yıl sonra Savaş ve Sevda'nın sessizliğinde boğuldu.