Diyar'ın son hakiminin ölümüydü Diyar'ı ikiye ayıran, Aydınlığın ve karanlığın savaşıydı durdurulamayan, Bir kar kraliçesinin hükmüydü imkansız sayılan, Deniz insanlarının isyanıydı tahmin edilemeyen, Ve öldüğü sayılanın yaşamasıydı vaat edilmeyen. ♛ Fantastik #5, Tarihikurgu #2, Epikfantastik #1, Gerilim #24, Savaş #3, Macera 17 Diyar'ın Hükümdarları EJDERHA'NIN ÖFKESİ - Kraliçelerin Savaşı I Başlangıç Tarihi: 18 Kasım 2015 Bitiş Tarihi: 16 Haziran 2016 Düzenlenme: 2016-2019 Kraliçelerin Savaşı Serisi: 1. Ejderha'nın Öfkesi 2. Ateş Kristalleri 3. Karanlığın Şafağı 4. Güneş'in Tacı

Annesini ve kız kardeşini kaybeden Prenses Euria Vaseva, onların intikamını almak için yıllarca kendini eğitmiş, ve Ocreya Krallığının en ünlü suikastçisi olan Gümüş Firari kimliğine bürünmüştür. Hedefine çok yaklaştığı sırada babası, Ocreya Kralı, Gümüş Firari denen suikastçının yakalanmasını emreder ve Euria kendini son derece zor bir durumun içerisinde bulur. Bir seçim yapması gerekiyordur. Suikastçı kimliğini terk edip tahta geçecektir ya da intikamın peşinde tacını devredecektir.

"İnsan öldürmek çok mu kolay?" Aramızda tavaf eden bu ürkütücü sessizliği bozan sorumla birlikte ambiyans daha gerici ve tuhaf bir hâl aldı. "Katil bir adama sorduğun bu soru fazla gülünç." Diye yanıtladı beni, sert aynı zamanda hissiz bir sesle. Israrla devam etmesini isteyen bakışlar attım. Boğazını temizledi önce, sonra; "öldürmenin beraberinde getirdiği cehennem ızdırabına dayanabilirsen evet, insan öldürmekten kolayı yok." Dedi, net bir ifadeyle. Gözlerine baktım. Siyah harelerinin benim yeşillerimde tanrıya tapar gibi bir edayla dolanışını seyrettim bir süre. Ardından, "birini öldürmek istiyorum." Diye mırıldandım. Tanrı şahidim olsun ki, bu buz gibi bakan siyah gözler; dudaklarımdan sıyrılan itirafla beraber adeta ateş püskürdü. Lakin çok kısa sürdü gözlerinde beliren ışıltı. Bana yetti ama. O ışıltıyı aradan asırlar geçse bile unutabileceğimi sanmıyordum. Çünkü gözleri kimi öldürmek istediğimi çok iyi biliyor gibi dokunuyordu gözlerime. Yine de sordu. "Kimi?" "Seni."

Ve okyanusların dalgaları ne kadar uzağa gitse de, mutlaka geri dönerdi.🐠🐠 |SÖZLER|

Bir metro istasyonu, 14 rehin. Sınırlı yemek, Sınırlı su. Tuzak ve ölümler. Hayatta kalmak için neler yapardınız? Peki onlar ne yaptı? Bu oyununun sadece bir kazananı olacak, Ve herkes bir bir ölecek. Benimle bu oyunu oynar mısınız?

Babasının ölümüyle birlikte hayattan gelecek her şeyi boş vermiş genç kız, annesinin ve üvey babasının zoruyla tüm yazını çürütmek üzere, hiç tanımadığı bir şehre, tanımadığı bir eve, tanımadığı insanların arasına gönderilir. Buradaki hiçbir şeyin kendi karanlığına ışık tutamayacağından eminken tıpkı kendisi kadar aydınlıktan korkan bir adam tanır ve işte o zaman onun gecelerinin peşine düşer. Onların hikayesi bu siyahın mavisinde başlıyor. # Ne zifiri karanlık, siyah; ne apaydınlık, günü doğmuş bir beyaz. Gece şimdi sen gibi. Gece mavi. #1 FANTASTIK