Ölmek böyle bir his miydi? Kulaklarımın içinde uğuldayan korna sesi hâlâ dinmemişti. Burnuma keskin bir yanık kokusu doluyor, bedenimin her yanı sanki görünmez bir ağırlığın altında eziliyordu. Gözlerimi açmak istedim ama kirpiklerim birbirine yapışmış gibiydi. Son hatırladığım şey... Yağmur. Direksiyonun üzerine düşen damlalar. Elimde tuttuğum roman. Kırmızı ışıkta durduğumu sanırken sağ taraftan üzerime doğru gelen farlar... Ve ardından... Çarpışma.

Rina için hayat, yıllarca süren umutsuz anne olma mücadelesiyle tükenmişti. Kocası ve en yakın arkadaşının ihanetiyle birlikte, tüm umutları yerle bir oldu. Çaresizlik içinde uçurum kenarından düştüğünde, Rina modern dünyasına veda ettiğini düşündü. Ancak gözlerini açtığı yer, ne cennetti ne de cehennem: Tamamen yabancı, gösterişli ve acımasız bir saraydı. *** Herkese merhaba diyorum, bu benim ilk yayınladığım kurgumdur. Ayrı bir heyecanı var üzerimde. Hatalarım var ise bunu belirtirseniz sevinirim çünkü kendimi geliştirmek istiyorum. Bunların dışında kurguda romantik ilişkiler değil 'anne- oğul' bağı işlenecek. Bilginiz olsun istedim. Her cumartesi saat tam 20.00' da burada olmanız dileğiyle. İyi okumalar...

Nare Kaya... Sıradan bir hayatı olan, kendi halinde yaşayan bir tıp öğrencisi. Ta ki bir gün... Abisinin unuttuğu bir dosyayı götürmek için gittiği o evle her şey değişene kadar. O ev... Sıradan bir ev değildi. Ve o adam... sıradan biri hiç değildi. Yaman Karahan. Karanlık işlerin içinde büyümüş, gücüyle korku salan bir adam. Onun dünyasında merhamet yoktu. Kurallar basitti: ya itaat edersin... ya da yok olursun. Ama o gün... Yaman'ın gözü, hiç ait olmadığı birine takıldı. Beyaz elbisesiyle, o karanlığın ortasında duran bir kıza... Nare'ye. Bir bakışla başlayan bu hikâyede, masumiyet karanlığa bulaşacak... Ve bazı insanlar... Seçim şansı olmadan birine ait olacak.

Bir gün önce boğaz köprüsünden arabasıyla beraber son sürat dipe çakılması için dua etiğim adam bir gün sonra bana deli divane aşık kocam oldu. O benim daha düne kadar nefret etiğim patronumdu. Dün karşımdaki masasından bana hakaretler yağdırırken şimdi sevgi sözcükleri söylüyor benim için endişeleniyordu. ************** Evimde değilim ve kanepede çıplak pardon yarı çıplak patronum var. "Aşkım neden orda duruyorsun yanıma gelsene." Ve az önce şam şeytanı patronum bilmediğim bir evin kanepesinde altında sadece bir şortla otururken gecelikle karşısında duran beni çağırdı hemde bir sevgi sözçüğüyle. Dikkat çekiyorum en önemli kısım kol kasları veya baklavalı karnı değil bana gözlerinde sevgiyle bakıp hakaret içerikli olmayan bir cümleyle seslenmedi. Kabus olamayacak kadar sevgi içerikli rüya olamayacak kadar şeytan içerikli bir ortamdayım şuan.

"Yanlışlık falan yok." Bir elini başımın hemen yanından koltuğa bastırıp yüzüme eğildi. "Sen benim karımsın." Lila, nikâh tarihi aldığı patronunun zaten evli olduğunu öğrendiğinde takipçilerine anlatacağı eğlenceli bir hikâye bulduğundan emindi çünkü patronuyla evlenen kadının kendisi olduğuna dair en ufak bir fikri yoktu. YAZ ESİNTİLERİ - 1

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.) Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Bundan yüz binlerce yıl önce Mısır kraliçesi Kleopatra ve Tanrı Anubis'in bir kızı olur, fakat bu kız daha doğar doğmaz babası tarafından yer altına kaçırılır ve ne annesini ne de yeryüzünü hiç görmez. Nihayet kız ergenlik çağına geldiğinde bir kehanet görür, bu kehanette tahtın varisi olan prensten doğacak çocuğunu ve bu çocuğun yaratacağı yıkımı görür. Bu kehanetin gerçekleşmemesi için yeryüzün bir yolculuğa çıkan Klepatra bir yandan ölümlü dünyasına adapte olmaya çalışırken bir yandan da annesi hakkında öğrendiği çarpıcı gerçeklerlerle yüzleşmek zorunda kalır. ~Ra ☀️

Ben sonumda değil, başlangıcımdayım. Meydan okuyorum sana Ra. Duat beni alana kadar, son benimdir.

Adel Velina, uzayın en tehlikeli gezegenlerinden biri olan olan Vert'te 22 yıldır yaşayan bir dil bilimcidir. Yıllar önce içerisinde yaşadıkları uzay üssü yörüngeden çıktığında bu gezegene düştüler ve yıllardır onların kurallarına sadık bir şekilde yaşamak zorunda bırakıldılar. Vert'te hayatta kalmanın kuralları basitti; yer altında yaşamaya devam et, asla yeryüzüne çıkma, yeryüzündeki canavarlarla savaşma, Vert halkıyla iletişim kurma ve asla yerin bir kat altına inmeye çalışma. Yeryüzündeki canavarlar tehlikelidir ama yerin en altında yaşayan canavarlar öldürücüdür. Onlarla konuşma. Onlarla göz göze gelme. Onlara asla dokunma. Çünkü zehirlidir yılan dilleri, Ve bakışları öldürür o saf kalbini. Ancak Velina bu kuralların hiçbirine uymadı, bir gün adım attığı yer çöküp kendini yerin en alt katında bir mezarlıkta bulduğunda yapması gereken tek şey oradan kaçmaktı ama bunu yapmadı... Bunun yerine açık mezarlardan birine yürüyüp canavarlardan bir tanesine dokundu ve parmağındaki ihtişamlı yüzüğü çıkarıp aldı. Mezarlıktan uzaklaşıp evine geri döndüğünde arkasında kendisini izleyen kızıl gözleri hissetti. Yüzyıllar önce lanetlenmiş Duat ırkının baş muhafızı şimdi karşısındaydı. Başlangıç tarihi: 25 Ekim 2024

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)