"Dur dur!" "Ne oldu?" "Sil onları?" "Neyi?" "Dokunduklarını bir şeyle sil iz bırakma!" Hay aklıma diye geçirdim içimden. Üstümdeki hırkayla her şeyi silip yerine koymuştum. Kasayı kapattığımda aşşağıdan sesler geliyordu. Hızlıca kapıya yöneldim. Kapıyı yavaşça açıp dışarı çıktım. Rahatlamış edasıyla nefesimi verirken anın etkisiyle gözlerimi kapatmıştım. "Küçük hanım?" duyduğum sesle hızlıca gözlerimi açtım. Karşımda fotoğraflardan tanıdığım kadarıyla Mehmet Gencer duruyordu. "Kimsiniz? Burda ne arıyorsunuz ? Tam da odamın önünde!" Belindeki iki silahı görünce içimdeki Necmettin yine ortaya çıkıp şimdi sıçtın diyordu. Sesi ne kızgın ne de neşeliydi. Böyle arada kalmış ses mi olur yahu? Sesimi güç bela çıkartarak konuştum; "Efendim ben İlbey Bey'in asistanıyım. Kendisi duşta, evini gezebileceğimi söyledi." Kahkaha attı. Ama öyle bir kahkaha ki insanın içine soğukluk veren cinsten. "Evini? Birincisi küçük hanım burası benim evim, ikincisi öyle kafana göre gezemezsin son olarakta oğlumu sadece işte asiste etmiyorsun sanırım." Bu acımasız ve itici konuşmasını sürdürürken beni de süzmeyi ihmal etmiyordu. İması kötüydü. Ellerimi istemeden yumruk yapmıştım. Bir şey söylememeyi tercih ettim. Söylesem kötü şeyler olabilirdi. "Pekala bu odaya girdin mi?" dedi kendi odasını göstererek. "Hayır efendim, sadece salonunuzu gezdim. Odaları karıştırmak ne haddime!" Duyduğu karşısında rahatlamıştı. Odasına girmemden korktuğu her halinden belliydi. Bir Oylum SEZİN/ İlbey GENCER hikayesi birbirini aslında hiç tanımayan zıt karakterler. Ses ve Öfke. 13 TEMMUZ 2017'de başlandı. #Alperenduymaz 1 /17.09.2018 #zeymir 1 /17.09.2018 #ses 4 /17.09.2018 #asistan 10 /19.09.2018

Reklam yorumları yapmayın. "Bir sabah uyandım ve hayatım hiç olmadığı kadar farklıydı." 18 yaşına geldiğinde özel bir soydan geldiğini öğrenen bir kız, koruma kalkanı ile dışarıdan izole edilmiş bir okula gönderilir. Bu okul farklı yetenekleri olan, farklı soydaki gençleri ağırlamaktadır. Orada sadece dövüşmeyi değil, yeteneklerini kullanmayı ve hayatta kalmayı öğreneceklerdir. İlk bölümlerde Moorim School'dan esintiler görebilirsin. Bilim Kurgu #1 Aksiyon #1 Romantizm #1 Rastgele #1 Korku #1 Fantastik #3 Başlangıç: 18.06.2017

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Ben Yelda, Kanımdan gelen güç ile yıllardır insanların rüyalarında dolaşıyorum ve asli görevimi yerine getiriyorum. Ama kim bilebilirdi ki onun rüyasına tutsak olup, asıl rüyasının yönü değişenin ben olacağımı... Adımla gelen o eşsiz gecede, onun bana temas eden minik bir dokunuşuyla, şu ana kadar dokunduğum bütün renkli rüyalara, gri renk salınacaktı... * Derin bir nefes alıp parmaklarımı onun yeni çıkan sakalları üzerinde nazikçe gezdirdim. Şu an ikimizin hisleri de aynıydı. Tutku, huzur, sıcaklık... Aşka ve sevgiye ait ne varsa birbirlerine ahenkle karışmış bir kokteyl gibiydik. Ama hislerimizden çok daha yoğun algıladığım bir şeyler vardı sanki sözlerinde. Bir aidiyet. Bir tamamlanma. İçimden çıkmak için çırpınan her bir heceyi ona armağan etmek için ağzımı açtım. Onun da alev almış dudakları hafifçe kıvrılıp, benimkilere sertçe sürtünerek hareketlendi. Ayrılması yasaklanmış gibi birbirlerine yapışmış olan dudaklarımızdan çıkan aynı kelimeler tüm kuvvetiyle havada çarpıştı. "Ay'ın her dönümünde yanındayım." İlk bölüm yayınlanma: 24 Mart 2017 © Tüm hakları bizzat hayal gücüme aittir. Rüyada Saklı adı ile yazılan ilk ve tek orijinal kurgudur.

"Acı çekmenin yaşı olmazdı ve olmadı da... Acı çeke çeke büyüdüm acılarımın üstesinden gelerek, ayakta dimdik durarak büyüdüm tüm kadınlar gibi... Baba sevgisinden yoksun bir kadın olarak büyüdüm ve bir babanın kızına yapabileceği tüm kötülükleri yaşayarak büyüdüm. Ama her kadın gibi hayata tutunmak için, kimseyi incitmemek için her şeyden vazgeçmiş bir kadın gibi büyüdüm..."

'-Hem kim bilebilirdi ki böyle olacağını her şeyin...' '-Ben sadece seni istiyorum! Anladın mı? Sadece seni!'.. Ve daha nice palavrası... Kimseye inanmayacaksın bu hayatta. En olmadık yerde arkandan bıçaklamayacağını nerden bileceksin ki hem? Ben yapmayacaklarını düşünerek güvendim. Kahretsin! Keşke hiçbir zaman güvenmeseydim. Keşke hiç bu çeteye bulaşmasaydım... Şimdi hayatım koca bir delikten ibaret. Ne yapacağımı, ne edeceğimi bilmiyorum. Tek şey biliyorum, bütün herşeyi elime yüzüme bulaştırdım.

Tamamlandı. Bu kitapta kaos, mafya, üzüntü yok. Bol bol mizah var. Tamamlandı. Yetişkin içerik vardır, rahatsız olacaksanız okumayın. Kurgusu tamamen bana aittir. Siz: Nasıl arkadaşsın ulan sen? Siz: bir ceketini çaldım diye numaranı da değişmezsin. Siz: Ama yakıştı şimdi Allah var? Siz: görüntü* Siz: bence bana yakıştığı için barışmalıyız? 0544: Kimsin? 0544: Bu numarayı nasıl bulduğunu sormuyorum bile. Siz: Vay be Emrah, tanımamazlıktan geldin demek.. Ama yakışmış şimdi inkar etme. 0544: Yakışmış o fiziğe her şey yakışır zaten. 0544: Ama bu numaramı nereden bulduğun gerçeğini değiştirmiyor. Siz: Abart! 0544: görüntü* Siz: Hassiktir! Kimsin sen? 28 gün de 3 milyon okunan bir kitap #Aşk 1 #Gençkurgu 1 #Gizem 1 #Fantastik 1 #Mizah 1 #Kısahikaye 1 #Asker 1 #Romantizm 1 #Kurgu 1 #gençkızedebiyatı 1 #bilim 1 #klasikler 1 #anonim 1 #texting 1 #kurguolmayan 1 #romantik 1 #korku 1 #askiyon 1 #Gerilim1 #watty2021 1 #hayrankurgu 1

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, ilk kez 1922'de yayınlanan, Stefan Zweig tarafından yazılan uzun öykü. Mektup biçiminde yazılan eser, ünlü bir yazarın hatırlamadığı bir kadından aldığı mektuptan oluşuyor.