Adı gibi cehennemdi Neyran.Geçtiği yerlerde enkazlar oluşturuyordu.Ta ki karanlığın dibinde bulunan koyu kahve gözlere rastlayana kadar... Kendi bataklığında boğulan bir adamdı Karan.Yeraltı dünyasında acımasız bir katil olarak anılırdı.Şu ana kadar kimse tarafından görülmeyen bu adam bir çift mavi gözlerin radarına takıldı... NEYRAN ORHON🎈KARAN SAYGINER # Bu hikayenin kopyalanması veya kullanılması yasaktır.Aksi durumda yasal işlem uygulanacaktır.#

《Sevda kuşun kanadında, ürkütürsen tutamazsın.》 "Ve sen Berceste'm, ya bu fırtınada batıp kaybolacaksın ya da limanına sığınacaksın." "Sen benim limanım değilsin! Yeter artık kes zırvalamayı! Lütfen gitmeme izin ver, izin ver ki kendi fırtınamda kaybolayım!" "Senin limanın benim ve inan bana küçüğüm, sana benden başka fırtınada kaybolmak yasak!" ------------------------------------------------------------------------------- #1 Wattpad uygulamasında ilk kez kullanılan kitap adıdır.! Kapak tasarımı bana aittir. Kitap içeriği 17/01/2019 tarihinde oluşturulmaya başlanmıştır. Olası bir hikaye çalma, taklit etme vb. durumlarda gerekli yasal işlemler uygulanacaktır. #1 #deli 20/08/2020 #1 #sevdaluk 25/09/2020 #1 #duygu 25/09/2020 #1 #sinir 25/10/2020 #1 #psikopat 04/01/2021 #1 #esir 08/01/2021 #1 #Toprak 17/03/2021 #1 #saplantı 15 /10/2021 #1 #acımasız 25/10/2021

Kırılmış hisler sürüsüyüz biz. Kırıldıkça kırılan kanatlaramızla savaşmaya çalışan hissizler sürüsü. Biz. Kim miyiz biz? Bir adet kadın çığlığıyız, durmadan yılmadan savaşan bir adet ordu silahıyız, ölüme kahkahalarla koşan bir adet deliyiz. Adımız ömür namımız keder. Yüzümüz nur topu kalbimiz bok yolu. Boyumuz bir karış aklımız beş karış. Merhaba bizi tanıyacak olan şans küpleri. Merhaba. ***************************************** "Simsiyah ve upuzun saçlar. Maviyi anımsatan buğulu gözler. Kırmızı dolgun dudaklar.Gülümsediğinde çıkan gamzeler. Ürkek kırılgan bir kalp. Söylesene nasıl müptelan olmayayım?" Yaşlı gözleriyle adama bakan kadın anlamıştı. Bu adamdan kurtuluş yoktu. O günden sonra, Saçlarını omzuna indirdi. Bakışlarını kararttı. Gülümsemelerini sildi. Taşa çevirdi kalbini... (Klasik bir zoraki evlilik hikayesi değildir.)

Ölüm saati geldiğinde oturulan o masa saniyeler içerisinde kavrulacaktı. Ve kavruldu. Kimisi o masada bedenini kaybetti. Kimisi o masadan bedenini kurtarmaya çalışırken ruhunu kaybetti. Ailemin ölümüne gözlerimle şahit olmuştum. Benim de onlarla ölmem gerekirken son anda ölümden caymış, canımı kurtarmıştım. Sonrasında ise her defasında ölümün en işkenceli bataklığına çekildim. Yaşayacağım her kötü andan sonra dilimde tek bir döngü belirir. 'Masama geri dönmek istiyorum.' Kan içmiştim. Soyadıma bulanmıştım. Ama yaşama umudum hiç sönmemişti. Ailenin en küçük üyesi ölümden vazgeçti, peki ölüm ondan vazgeçer mi? ~*-*~ "En sevdiğim renk kırmızı. Ve inan bana o rengi teninde tamamlayabilmek için seni her türlü utandırabilirim." ~ Kadın gecesinin sahibine, Adam Minikşe'sine ~ 🌹 Kitabın adı, içeriği, kurgusu şahsıma ait olup kopyalanamaz, taklit edilemez lakin ilham alınabilir. Sevgiler :)

"Lütfen bırak beni yalvarırım" Artık yakarışlarıma cevap bile vermiyordu ben ise sadece pişmandım çok pişmandım. Hani herkesin hayatına bir insan girer ve hasarlar vererek çıkar ya sonra dönüp baktığımızda bu insanı hayatımıza aldığımız için pişmanlık duyarız.Ben bu pişmanlığı dibine kadar yaşayanlardandım ve kurtulamıyordum. Kitapta +19 cinsel içerik ve acımasızca işkence sahneleri mevcuttur lütfen kaldırabilecekler okusunlar. Yazım hataları olabilir bu tür eksiklikleri takanlar başlamasınlar.