Türkiye'nin en köklü ve en zengin ailesi Uluzadeler'in büyük oğlu Atilla, ailesinin başına geçmek zorunda kaldığı andan sonra Türkiye'deki güç dengeleri aynı kalmaz. Türkiye'nin en büyük kabadayılarından biri olarak anılmaya başlar. Ünü hızla yayılır ve bu durumu kullanmak isteyen gizli, tehlikeli güçlerin hedefi haline gelir. Zamanla o gücün ardındandakiler saklandıkları yerden çıkar ve ona istediğini verirler. Amacına ulaşan Atilla Uluzade, Dünya'daki en kritik bölgeleri bile elinin altına alacak kadar güçlenir. O gücün ardındakilerden biri olur. Sonra kader yolunu Süheyla ile kesiştirir. Süheyla, aitlik duygusunu kaybetmiş, güveni parçalanmış ve sürekli tetikte yaşamayı öğrenmiş bir genç kadındır. Üzerine kurulan baskılardan kurtulmak için bir güç arayışına girer ve bu gücü Atilla'nın dünyasında bulacağına kendini inandırır. Onun dünyasına aşktan çok, var olmak için adım atar.

Rize'nin hırçın dalgaları, Doğu'nun sarsılmaz surlarına çarptığında ne olur? İki farklı dünya, tek bir avluda çarpıştı. Neva kaçmaya çalıştıkça, Cevher'in zifiri karanlık çemberi onun etrafında daha da daraldı. Çünkü Cevher için Neva, asla vazgeçmeyeceği bir takıntı; Neva içinse Cevher, boyun eğmeyeceği bir fırtınaydı. "Sen o çok güvendiğin Karadeniz fırtınasıyla benim konağımı yıkabileceğini mi sandın, Neva? Burası benim dünyam ve bu dünyadan çıkış sadece bana ait."

Tam o sırada, salondaki kalabalığın arasından bir hışırtı koptu. Vrekkaş konağından kaçırılan ve Mevt'in canından sakındığı o şımarık kız kardeşi Avera, abisinin üstündeki o yoğun kan lekelerini ve kucağındaki o perişan halimi görünce daha fazla dayanamadı. Vahşi bir korkuyla, hıçkıra hıçkıra ağlayarak öne doğru fırladı. "Abi!... Abi yalvarırım bırak onu artık, yapma!..." diye feryat etti Avera. Mevt'in tek bir zifiri bakışıyla susan o şımarık kız, bu sefer korkusunu yenmişti. Koşarak abisinin yanına geldi; o narin elleriyle Mevt'in boşta kalan diğer koluna, o sert göğsüne sımsıkı sarıldı, yüzünü abisinin omzuna gömdü. Şimdi Mevt'in göğsünün bir tarafında canını kurtardığı öz kız kardeşi Avera, diğer tarafında ise kapkara abanın altında ecelini bekleyen ben vardım. Kardeşi onun kalbine sığınmıştı, bense onun insafına... Mevt, kardeşinin göğsüne sığınmasıyla birlikte durmadı, adımlarına devam etti ama o an içimde, o sırılsıklam su yeşili geceliğimin altında öyle bir cümle düğümlendi ki kalbime, ruhumun parça parça söküldüğünü hissettim. Ayşegül annenin o acı dolu bakışlarına ve Avera'nın abisine sığınışına bakarken, içimden sadece şu sözler döküldü: "Ne garip bir cehennemdi bu... Bir genç kız, kendisini dünyadaki tüm kötülüklerden koruyan kahramanının göğsüne başını yaslamış ağlıyordu; bense, beni dünyadaki tüm kötülüklerden koruyacak olan o kahramanın bizzat kendisinden korunmak için yine onun göğsüne sığınmış, ecelime yalvarıyordum..." Gözlerimden akan o son tuzlu yaş damlası, dudaklarımdaki kanayan yarıktan sızıp Mevt'in gömleğine karışırken bilincim tamamen karardı. Kafam onun sert göğsüne cansızca düştü; geride sadece Ayşegül annenin feryadı ve Avera'nın bitmek bilmeyen hıçkırıkları kaldı

Geçim sıkıntısı ve çaresizlikle boğuşan bir anne ile 17 yaşındaki duru güzelliğiyle göz kamaştıran kızı Mihriban, hayatlarını idame ettirebilmek için Van'ın en köklü ve güçlü ailesi olan Doğanaylar'ın konağına hizmetçi olarak girerler. Mihriban için bu konak sadece sığınacak bir çatı ve yeni bir başlangıçtır ancak kaderin onun için çok daha karanlık planları vardır. Konağın 24 yaşındaki veliahdı, çapkınlığı ve öngörülemez, uçlarda yaşayan ruh haliyle tanınan ağası Tarık, Mihriban'ı gördüğü ilk an büyülenir. Tarık için başta gelip geçici bir heves gibi görünen bu ilgi, Mihriban'ın masumiyeti ve ona karşı koyuşu karşısında hızla rotasını değiştirir. Tarık'ın hissettiği şey artık sadece aşk değil; ruhunu ele geçiren, mantığını yok eden bir kara sevdadır. Zamanla bu aşk, sınırları zorlayan, kontrol edilemez bir takıntı boyutuna ulaşır. Tarık, Mihriban'ı kendi dünyasına hapsetmek istedikçe sevgisi yıkıcı bir güce dönüşür ve en çok da tutkuyla bağlandığı bu masum kıza zarar vermeye başlar. Güç ile masumiyetin, kölelikle hükümdarlığın karşı karşıya geldiği bu hikayede Mihriban, Tarık'ın karanlık sevdası karşısında hem kendini hem de özgürlüğünü koruyabilecek midir? Yoksa bu kara sevda, Doğanay konağının duvarları arasında herkesi yutan bir girdaba mı dönüşecektir? 1990'lı yıllarda geçiyor kitabım. Bu kitap; psikolojik baskı, takıntılı davranışlar, manipülasyon ve fiziksel/psikolojik şiddet unsurları barındırmaktadır. Hikayedeki tüm karakterler, kurumlar ve olaylar tamamen kurgu ürünüdür. İçerdiği ağır temalar ve tetikleyici unsurlar nedeniyle Hassasiyeti olan okurların bu durumu dikkate alması önemle rica olunur.

Dudaklarının arasından sızan kanla tebessüm etti ilk kez, bana bakarken. Soğuk parmakları bileğimi daha sıkı kavradı. Dudaklarını araladığında son nefesinde olduğunu belli eden, boğuk sesi yankılandı aramızda. "Canavarlar bile yalnız ölmeyi hakketmez, Nergiz." Gözyaşlarım yüzüme akmaya devam ederken dudak-larımı birbirine bastırıp, gözlerimi sıkıca kapattım. Onun hakkedilen ölümünün acısını içimden atmaya çalıştım. Sesi bir kez daha fısıltıyla bana ulaştığında, omuzla-rımın sarsılışına engel olamadım. "Canavarlar bile yalnızlığı hakketmez, Nergiz." İlk kez ölürken döküldü nefret ettiği ismim dudaklarından.

Özgürlüğünü Arayan yaralı bir kadın Dila Revan Hükümetmeye alışmış hırçın bir adam Alparslan Bozdağ Töreyle yazılmış bir kaderde, kalemi eline alan gerçekten kim olacak ? Dila Revan kaderine boyun eğmek yerine savaşmak istedi lakin karşısında şartlarının hiç eşit olmadığı Mardin'in en güçlü adamı , dayı oğlu Alparslan Bozdağ duruyordu. Onların hikâyesini töre yazdı, acı mühürledi. Ama bazen en büyük isyan, kader diye sunulana "hayır" demekle başlar. Onların Hikayeside tam böyle başladı. Efgan

Elindeki zarı hafifçe salladı. "Üç kere üç gelirse, hiçbir şey yaşanmamış, hiçbir şey görmemişsin gibi bu kapıdan çıkıp gitmene izin vereceğim." Dedi kararlı bir sesle. Şaşkınlıkla ona baktım. Yani hayatım, onun elindeki rastgele bir zara mı bağlıydı? Zarı masaya gelişigüzel fırlattı. "Üç hakkın var. Her atışta üçü tutturursan buradan özgürce çıkarsın." dedi kapıyı işaret ederek. Bunu yapabilmem için fazlasıyla şanslı olmam gerekiyordu. "Bunu yapamayacağımı biliyorsunuz. Benimle dalga mı geçiyorsunuz?" dedim öfkeyle. "Denemeden bilemezsin." dedi, ellerini yanlara doğru açarak. "Ya kazanamazsam?" diye sordum. "Benim için çalışırsın." Kısa bir duraksamadan sonra ekledi. "Ya da ölürsün." Gözlerime karanlık bir ifadeyle bakıyordu. "Karar senin. Sana üç seçenek sundum." III

Bir gecelik yakınlık... Geri dönülmez bir bağa dönüştü. Leyla, korkarak kaçtığı adamın çocuğunu taşırken, hayatta kalmak için yine ona dönmek zorunda kalır. Ama Hasan Tuğrul Türkoğlu'nun dünyasında merhamet zayıflıktır, güven ise bedel ister. O, karanlık. Leyla, kaçış. Ve bazı hikâyelerde aşk en tehlikeli savaştır.

"Aetheria krallığından sürülerek Tartaros krallığına gönderileceksin! Hades'in eşi olacaksın!" Ağlamaktan kızarmış gözlerim şaşkınlıkla aralandığında yan bir şekilde dirseklerimin üzerinde hafifçe doğrulduğumda tepemde dikilen meleğin sözlerini idrak edemedim... Hades'mi? Yeraltı krallığı olarak bilinen Tartaros krallığını korkulan hükümdarı Hades. Ölülerin ve ruhların efendisi Hades... Her kes onun adını korkuyla anar, hiç bir kız onunla evlenipde sonsuza kadar Tartaros'da yaşamaya cesaret etmezdi. En cesaretli kızlar bile ondan korkarken ben onunla nasıl başa çıkacaktım? Nasıl karısı olacaktım? En beteri ise hiç güneş görmeyen Tartaros'da nasıl yaşayacaktım? Ben güneşsiz yaşayamazdım ki...