Sesshomaru really Really REALLY hates Kagome, but his mother has other plans for the two :P SesshxKag fluff promised so stay tuned :) Rated T just for safety.

Ich habe keine Ahnung, was ich hier schreiben soll UwU

The unusual story about Bloom and Valtor.

,, Ich suche ein Mädchen mit dem Namen Bloom Fuoco.", sagte der Mann freundlich, aber dennoch mit einer Stimme, die mein Unheil verkündete. ,, Bloom! Geh da weg!", schrie Vanessa plötzlich und alles ging ganz schnell. Der Mann packte mich, schleuderte Vanessa gegen eine Wand und ebenso Mike, der versuchte mich zu befreien. ,, Lassen Sie mich los!", schrie ich und versuchte ihm meinen Arm zu entreißen, was schier unmöglich schien. ,, Oh nein Prinzessin. Du kommst schön mit!", sagte der Typ mit einem dämonischen Grinsen auf seiner Visage.

Остаться любовницей человека за которого ты боролась всю жизнь, или уйти к тому к тебя реально любит? Любит по настоящему, всем сердцем, готов за тебя отдать жизнь...

Red's been visiting her grandmother for years, she knows the route like the back of her hand, what to avoid and what to pass by. Then one afternoon a certain canine showed an interest in her that went beyond the dinner table, and she finds herself unexpectedly drawn to him. But as weeks turn to months, the two find no matter who or what you are some desires just have to be satisfied... [#1 in redridinghood] [#1 in intothewoods]

Alles nur ein Traum? OS und es bleibt auch bei einem Teil.

Eine erzwungene Hochzeit. Eine tote Familie. Gewalt und sexueller Missbrauch. Das ist Blooms Alltag. Doch was, wenn es nicht so bleibt? Inspiriert bei: Ladynoirmisterbug

Miłość Bloom i Valtora rozgorzała jak ogień - głęboka, niepokojąco piękna i coraz silniejsza z każdym wspólnym oddechem. W jej cieple łatwo było uwierzyć, że los wreszcie przestał żądać ofiar. Ale nawet najjaśniejszy płomień rzuca cień. W dniu, który miał być tylko powrotem do wspomnień i czułych ramion Gardenii, wszystko zaczyna się rozpadać - cicho, niemal niezauważalnie. Jedno spotkanie. Jeden krok za daleko. Jedno zamknięcie oczu. Bloom trafia do wymiaru, gdzie przeszłość oddycha tuż przy skórze, a lęki mają głos i kształt. Tam mrok nie krzyczy - on szepcze. Sunie po ścianach, chowa się pod powiekami, mieszka za zamkniętymi drzwiami. I czeka. Co zrobi, gdy zrozumie, że najgłębsze rany pamiętają drogę powrotną - a największy z jej koszmarów nigdy naprawdę nie odszedł, tylko nauczył się cierpliwości? Czy zamknięte drzwi chronią... czy więżą? Valtor czuje, jak więź między nimi drży - jak nić napięta do granic. Czas zaczyna płonąć zbyt szybko. A on nigdy nie nauczył się przegrywać, gdy stawką jest ona. Czy zdąży ją odnaleźć, zanim sen stanie się klatką bez wyjścia? Czy świat, w którym utknęła, jest tylko złudzeniem - czy może prawdą, o której wszyscy woleli milczeć? Bo są miejsca zapomniane nie dlatego, że zniknęły - lecz dlatego, że nikt nie miał odwagi ich pamiętać. 𝘒𝘴𝘪ąż𝘬𝘢 𝘣ę𝘥𝘻𝘪𝘦 𝘸 𝘯𝘢𝘫𝘣𝘭𝘪ż𝘴𝘻𝘺𝘮 𝘤𝘻𝘢𝘴𝘪𝘦 𝘦𝘥𝘺𝘵𝘰𝘸𝘢𝘯𝘢 𝘪 𝘱𝘰𝘱𝘳𝘢𝘸𝘪𝘢𝘯𝘢. 𝘔𝘰𝘨ą 𝘱𝘰𝘫𝘢𝘸𝘪ć 𝘴𝘪ę 𝘻𝘮𝘪𝘢𝘯𝘺 𝘸 𝘵𝘳𝘦ś𝘤𝘪 𝘰𝘳𝘢𝘻 𝘶𝘬ł𝘢𝘥𝘻𝘪𝘦 𝘳𝘰𝘻𝘥𝘻𝘪𝘢łó𝘸. 𝘋𝘻𝘪ę𝘬𝘶𝘫ę 𝘻𝘢 𝘤𝘪𝘦𝘳𝘱𝘭𝘪𝘸𝘰ść 𝘪 𝘸𝘺𝘳𝘰𝘻𝘶𝘮𝘪𝘢ł𝘰ść.