"Tüm gökyüzünü gözlerine taşımışsın. O maviliği bazen kara bulutlar örtmüş, bazen sağanak almış; hiç utanmadan akmış gözlerinden bir bir..." "Sana herkes kıymış ama sen kimseye kıyamamışsın. Nefret edenlere inat hep daha çok sevmişsin. Her yürümeye çalıştığında düşmüşsün. Sana çelme takanlar düştüğünde de, onlara el uzatan yine sen olmuşsun." "Sen, senden nefret eden bu koca gökyüzünü, hiç gocunmadan gözlerine sığdırmışsın. Yağmurun en ufak bir damlası bile kimseye değmesin diye hem de..." Gelecekten şimdiye uzanan ince bir ip... Bir gece, gördüğü bir grup adamın hayatını değiştireceğini bilemeyen bir kadın. Zamanın acı gerçeği karşısında imkansızı oldurmaya çalışan bir adam. Kapı aralandı, gelecek göründü... İki farklı zaman, iki farklı insan. Ve bundan doğan bir aşk. Zamana karşı verilen bir mücadelede kazanan kim olur? Zaman mı yoksa aşk mı? Burası, zamanın hiç görmediğiniz yüzü. Akrep ve yelkovanın, dakika ve saatin çok ötesinde... Burada, zaman hakkında bildiklerinizi unutun. Buradasınız. Zamanın durduğu o noktada.

Yks bitene kadar bölüm gelmeyecek ne yazık ki. *** #Zihin 9. Sırada #Tanrılar 15. Sırada #Krallık 32. Sırada #Kurtadam 71. Sırada *** Onlar farklıydı. Herkesten ve her şeyden... Sorun şuydu ki her farklılık iyi değildi. Farklılık korku yaratırdı. Korku ise aptalca kararlara ve kaosa sebep olurdu. Bilinmezlikle dolu hayatta insanların korktuğu en büyük şey bilinmezlikti. Onları bilmiyorlardı. Onlardan korkuyorlardı. Bu yüzden kendilerini gizliyorlardı zaten. İnsanlar daha fazla korkmasın diye... Kendinden bile haberi olmayan bir genç kız, kendini insanlardan ne kadar saklayabilirdi? Kendini hiçbir yere ait hissetmeyen bir genç kız, nasıl ait olduğu yeri bulabilirdi? Tüm varlıkların en güçlü silahı zihinleridir. Akıllarıdır. Çünkü zihninizin içi size aittir. Peki ya zihniniz... Artık yalnızca size ait değilse? Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı bu yere hoş geldiniz. Zihnimiz en büyük sırrımzıdır. *Ben artık nefret etmiyordum. Ben nefretin beden bulmuş haliydim.* Kitap kapağı tasarımı @sonnedes_todes adlı kullanıcıya aittir!

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

"Yosunduk bir kayanın altında özgürleşiyoruz" 💦 ÖFA resimler ve replikler

Benim küçük sevgilim, sen bana neler yaptın..

Çocukluk Aşkım kitabının devamı niteliğindedir. Yeni başlangıçlar çoğu insanı korkutur. Yeni bir hayat, yeni insanlar, yeni hikayeler.. O karamsar, eskimiş hayatlardan kopmak isterler ama bunu yapmaktan korkarlar. Çünkü onları kaygılandıran şey, yeni hayatlarında da eskide yaşadıklarını yaşayacak olmak. İhtiyaçları olan tek şey biraz cesaret ve umut... Her şey kalpte oluşan küçük bir umut kıvılcımından ibaret. O kıvılcımı harlayıp ateşe dönüştürmek de, onu büyümeden söndürmek de kendi ellerinde...

0539*******: Bir inanışa göre, 0539*******: Kağıttan bin tane Turna kuşu katlayan kişiye bir dilek dileme hakkı verilir. 0539*******: Beraber dilek dileyelim mi, Turna? 26.10.2019 Texting'de 1. sırada! 08.11.2019 Mizah'ta 1. sırada!

"Söz veriyorum. Kaybettiğin çocukluğunu sana geri getireceğim" ............... Çocukluk Aşkınla birlikte çocukluğunu kaybetmiş bir kız... Alya... Öldü sandığı aşkı birden geldiğinde sanki hiç gitmemiş gibi devam ettiler. Sanki hiç ayrılmamış gibi... Bu kitapta aynı mahallede birlikte büyüyen dostlukların arasından doğan aşkı okuyacaksınız... Alya'nın Rüzgar'ın ortaya çıkmasıyla birlikte ortaya çıkan ruhuna, Ebrar'ın üzüntülerinle birlikte üzülen kardeşlerine, Akın'ın içinde saklı tuttuğu duygularına, Rüzgar'ın ise prensesim diyişine ve diğerlerinin sanki hiç kopmayacak bir bağla bağlanmasına ortak olacaksınız. Lahmacun Gang'in eğlenceli, üzüntülü bazen de aksiyon dolu hayat maceralarında onlara ortak olmak ister misin? O halde içeri buyrun!

05*********: Ben bir ayyaşım, sekiz çizer ayaklarım 05*********: Özlemişim sarhoşluğunu bu semtin sokaklarını 05*********: Gecenin 1'i, aptalın biri 05*********: Kalbinin dışında bekliyor içeri girmeyi

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.