Louis bierze udział w niecodziennym eksperymencie. Okładkę wykonała cudowna @Darrrow

Czasami siedzi nam głęboko w głowie uczucie pożądania wolności, którego nie możemy się pozbyć. Chcemy wyrwać się i na chwilę zniknąć, przestać czuć, myśleć. Na świecie jest jedno takie miejsce gdzie to wszystko jest możliwe, jednak nie wszystko tam wydaję się takie proste jak w naszych głowach. Czasami po prostu chcemy znaleźć idealne miejsce do bycia sobą.

Opis: - Chodźmy do mojego samochodu, co? - Louis usłyszał Harry'ego, kiedy uniósł swoją głowę i spojrzał na niego. Ziemia ruszała się pod jego stopami, chociaż może tylko mu się wydawało. Podniósł swoją rękę, żeby go odepchnąć, bo, nie, to nie mogło dziać się naprawdę, jednak czuł się zbyt słabo. Jego ręka opadła tylko z powrotem po jego boku. Harry? Nie, on był za miły. Może po prostu zabierał go do domu? - Zabierasz mnie do domu? - wyszeptał niewyraźnie Louis, a jego przymknięte powieki drgały niespokojnie, kiedy wpadł na Harry'ego. Mógł usłyszeć, jak jego serce bije. Biło szybko. - Tak - odszeptał Harry, zdejmując swój płaszcz i nakładając go na ramiona Louisa, któremu wszystko wokół się rozmazywało. Nie miał bladego pojęcia, co się w ogóle działo. Byli chociaż ciągle w tej kawiarni? Wydawało mu się, że był pod wodą; kolory skakały wokół niego. - Zabieram cię do domu, kochanie. Autorka: BeyondxLawliet Zgoda: jest! Link do oryginału: http://archiveofourown.org/works/980098/chapters/1929611 Beta: Monika (www.badgirlfrombradford.tumblr.com) Za banner wykorzystany w okładce bardzo dziękuję Oli! (www.brzydka-nazwa.tumblr.com)

Był jak ptak, wydawał się wolny, barwny i szczęśliwy. Był jak ptak, zamknięty w swojej złotej, bezpiecznej klatce- samotny, piękny i podziwiany. Był jak słowik, który chciał wzlecieć w stronę nieba, ku ostatecznej wolności, lecz pojawił się on i pokazał mu, że można być wolnym tu na ziemi, wystarczy tylko znaleźć kogoś kto wydostanie Cię z klatki.

#1 w ff || - Baczność, Styles! - warknął niebieskooki. - Pewna część ciała już mi stoi na baczność, sir! - odparł chłopak, a na jego twarzy wymalował się szeroki uśmiech zadowolenia. - Pieprz się, Styles. - dodał, lekko się czerwieniąc. Spojrzał na odsłonięty tors wyższego od siebie chłopaka. Harry jak zwykle ,,nie zdążył'' założyć na siebie koszulki, co było już chyba normą. Powinien się do tego przyzwyczaić, prawda? - Tak jest, poruczniku! - posłusznie odpowiedział i znacznie przybliżył się do niebieskookiego. - Co ty wyprawiasz?! - zawołał zaskoczony, cofając się o dwa kroki. - Wykonuję rozkaz, sir! - uśmiechnął się szeroko, oblizując swoje usta. Ostrzeżenie: Mogą występować sceny przemocy, wulgaryzmy, sceny +18

Louis Tomlinson całe swoje dotychczasowe życie spędził w Greenville. Miasto położone w Karolinie Północnej zawsze było jego azylem, strefą bezpieczeństwa, więc wizja wyjazdu na studia, a co za tym idzie stawiania czoła wszystkiemu w pojedynkę z każdym dniem przerażała go coraz bardziej. Szczególnie, że Louis z różnych powodów był raczej wycofanym i nieśmiałym chłopakiem albo jak powtarzała mu młodsza siostra - aspołecznym. To jednak nie zmieniało faktu, że naprawdę marzył o dostaniu się na Princeton University, który od dawna znajdował się w czołówce najlepszych uczelni świata. Najpierw jednak czekały go czteromiesięczne wakacje podczas których mieli gościć niejakiego Harry'ego Stylesa, znajomego ojca. I profesora wykładającego na Princeton. Inspirowane (tylko trochę) filmem Call Me by Your Name, PL: Tamte dni, tamte noce. +18.

Gdzie Louis to młody pianista, a Harry to kompozytor jak i juror w konkursie, na którym przecinają się ich drogi. Artyści często nie dochodzą do porozumienia, ze względu na różne poglądy i upodobania. Czy będą wyjątkiem, który potwierdzi regułę?

Harry i Louis są rozwiedzeni od 10 lat. Nie łączy ich już nic więcej oprócz nienawiści i.... córki. Która- jak się okazuje- wychodzi za mąż i prosi ojców o normalne zachowanie na czas ślubu. Co się stanie, gdy ich odmienione życia ponownie się ze sobą zetkną? Czy odkryją wspólny język? Shaina jest pewna, że wymagałoby to cudu. Okładka autorstwa @catdenoir! Z całego serca dziękuję :) xx

Louis to siedemnastolatek, chory na serce. Harry to dwudziestoczteroletni psycholog Louisa. Co się stanie gdy mężczyzna zechce pomóc nastolatkowi bardziej niż powinien? Co ich połączy? Krótki one shot... Zawiera fragmenty piosenki We The Kings - Sad song

- Udawałeś, prawda?! - zawołał zielonooki , podchodząc do niższego mężczyzny coraz bliżej. - Od kiedy, Louis?! Od kiedy pamiętasz?! - Nie udawałem! - krzyknął, starając się nie pokazywać, jak bardzo się boi. - Podobało ci się, kiedy cię pieprzyłem?! Tego chciałeś?! - Nie, Harry... - szatyn spojrzał na mężczyznę, mówiąc już ciszej i spokojniej. - Chciałem jedynie poczuć, jak to jest być kochanym. Okładka: Darrrow