𝐈𝐭'𝐬 𝐜𝐡𝐚𝐨𝐬. 𝐈𝐭'𝐬 𝐡𝐞𝐥𝐥. 𝐈𝐭'𝐬 𝐁𝐞𝐝𝐥𝐚𝐦. . . . There are things you're taught not to do. Rules you're told to follow. People you're meant to forget. Flora never planned to end up here, but after one too many mistakes, her life dives for rock bottom. Now, she's trapped in a world she doesn't understand, haunted by a past she can't outrun. And at the center of it all stands the boy she'd sworn to forget. What once was fate, fractures into an illusion and twist into something dangerously evil. They were kids together. Friends together. 𝘜𝘯𝘵𝘪𝘭 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘸𝘦𝘳𝘦𝘯'𝘵. She's new. 𝘏𝘦'𝘴 𝘯𝘰𝘵. She's fresh meat. 𝘏𝘦'𝘴 𝘶𝘯𝘵𝘰𝘶𝘤𝘩𝘢𝘣𝘭𝘦. What happens when they reunite? Secrets unfold. Chaos runs free. And the line between love and ruin sharpens into a thin blade, as history proves to repeat itself in its cruelest form. A girl. A boy. And a mad house that feeds on sin. There's no place to hide here. You can run, but you'll never get away. "𝘞𝘦𝘭𝘤𝘰𝘮𝘦 𝘵𝘰 𝘉𝘦𝘥𝘭𝘢𝘮. 𝘞𝘦 𝘩𝘰𝘱𝘦 𝘺𝘰𝘶 𝘴𝘶𝘳𝘷𝘪𝘷𝘦 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘴𝘵𝘢𝘺." 𝐃𝐚𝐫𝐤 𝐑𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞 𝐅𝐨𝐫𝐛𝐢𝐝𝐝𝐞𝐧 𝐄𝐧𝐞𝐦𝐢𝐞𝐬 𝐓𝐨 𝐋𝐨𝐯𝐞𝐫𝐬 𝐒𝐞𝐜𝐫𝐞𝐭 𝐒𝐨𝐜𝐢𝐞𝐭𝐲

❝Hello, this is the Starb-❞ ❝HEEELP ME!! PLEASE! THERE'S A MURDERER IN MY HOUSE!❞ ❝OH SHIT, SHIT, SHIT!! WHAT DO I DO?! THIS IS STARBUCKS, NOT FREAKING 911. WAIT, HOLD ON. TRY TO KEEP YOURSELF ALIVE, I'LL CALL 911!! STAY CALM. IT'S GOING TO BE O- ❞ ❝Wait...did you just say Starbucks?❞ ❝Um...yeah?❞ ❝They have a hotline?❞ ---- fun conversations between two Potterheads over the Starbucks hotline. [highest rank: #6 in short story] [highest rank: #2 in short story 5/6/17]

Η Σάντρα είναι ένας άνθρωπος όπως όλοι οι άλλοι. Έτσι θέλει να πιστεύει κάθε μέρα που βγαίνει στον δρόμο. Κάνει σόου σε μαγαζί, ντύνεται προκλητικά και λατρεύει να τραβάει πάνω της τα βλέμματα. Ωστόσο, τίποτα από όλα αυτά, δεν μιλάει για εκείνη πιο δυνατά από το χαμόγελό της. Τι γίνεται όμως όταν ο περίγυρος ξέρει τις κατάλληλες λέξεις για να της κόψει τα φτερά και να μουτζουρώσει αυτό το χαμόγελο; Μάλλον η ελευθερία της σταματά εκεί που οι άλλοι αποφασίζουν πως δεν τους αρέσει η εικόνα που παρουσιάζει. Τι και αν δεν πείραξε ποτέ κανέναν τους; Εκείνο το βράδυ, αυτό δεν είχε καμία σημασία. Γιατί; Γιατί μπορούσαν!

Θεσσαλονίκη, 1972 Αγαπημένε μου θείε, Νιώθω πως όλες οι λέξεις είναι τόσο μικρές, τόσο ασήμαντες για να περιγράψουν τη θλίψη και τη συντριβή που έχει φωλιάσει στη καρδιά μου. Ναι φίλε μου Χάρη, πονάω. Έχει χαθεί πλέον η αισιοδοξία από τα μάτια μου. Πονάω όταν σε θυμάμαι, όταν σκέφτομαι το γέλιο που κοσμούσε τα δυο σου χείλη. Τώρα πλέον είναι νεκρά, αδύναμα να ανοιγοκλείσουν και να φωνάξουν: "Ελευθερία". Αδελφέ μου, επέτρεψε μου να σε αποκαλώ έτσι γιατί αυτό ήσουν για μένα, ο αδελφός που ποτέ δεν απέκτησα. Φοβάμαι. Αισθάνομαι το οξυγόνο να λιγοστεύει, το καράβι της δικαιοσύνης να βουλιάζει κι εγώ να βρίσκομαι μέσα του και να πνίγομαι μες στην άβυσσο των σκιών. Γράμμα με προορισμό το παράδεισο λοιπόν. Θείε μου, αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, στείλε ένα επαναστάτη, ένα Ρομπέν των Δασών να μας σώσει από τις θύελλες οδύνης. Θείε, βάστα γερά! Θα δούμε ξανά την ειρήνη! Μα για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή... Θα σε θυμάμαι, Λαίδη Μάριον °Θα καταφέρει η Λαίδη Μάριον να βρει το Ρομπέν των Δασών που τόσο πολύ ποθεί ή ο τρομερός δράκος-κοινωνία θα τον κατασπαράξει; 📖 by lefkothea- Cover: @-shzedd

Ηταν αρχές Νοέμβρη όταν ο κόσμος της 17χρονης Σμαράγδας γκρεμίστηκε σε μερικές λέξεις. Ο αδερφός της, ιπτάμενος της πολεμικής αεροπορίας, υπέγραψε αιώνια τιμή με τον θάνατο εν ώρα υπηρεσίας, αφήνοντας της κληρονομιά το όνειρο να ακολουθήσει την πορεία του. Πέντε χρόνια μετά, η Σμαράγδα μάχεται στο 3ο έτος της Σχολής Ικάρων για την αρχηγεία, καταφέρνοντας όσα ο αδερφός της είχε ήδη χαράξει. Και όλα φαίνονταν στρωτά μέχρι που μια νέα μετάθεση στην σχολή έρχεται και υπόσχεται μονάχα αναταράξεις. //Σμαράγδα και Αντώνης// (2022-)

Επειδή έχει πλάκα Επειδή είναι εύκολο Επειδή δεν υπάρχουν συναισθήματα στη μέση. Επειδή δεν θα το μάθει και κανεις. Η Φαιδρα Πολίτη και ο Ιάκωβος Νικολαϊδης ήρθαν κοντά για όλους τους λάθος λόγους, και θα χωρίσουν για όλους τους σωστούς. Η συναντηση τους δεν εκρυβε κανενα συμπαντικο παραδοξο. Αντιθετως, θα την ελεγε κανεις σχεδον...προμελετημενη. Εκεινη χρειαζοταν συμβουλες, για το πως να προστατευσει νομικα τα εργα της, κι εκεινος ηταν δικηγορος με εξειδικευση στο εμπορικο δικαιο. Η αδελφη της και ο αδελφος του ζουσαν έναν από εκεινους τους ερωτες για τους οποιους γραφονταν βιβλια. Εκεινοι οι δυο...δεν θα το λεγα. Για αυτό και δε θα σου γραψω κεφαλαια ατελειωτα για την Φαιδρα και τον Ιακωβο. Κι αυτό, γιατί τα παντα συνεβησαν πολύ... πολύ πιο απλα. Και καπου εδώ, ενεκα της οικειοτητας που εχουμε, θα μου πεις πως δεν με πιστευεις. Και καλα κάνεις.

ἐράω - ἐρῶ, ιωνικός τύπος  ἐρέω 1. είμαι ερωτευμένος 2. επιθυμώ σφόδρα, ποθώ (A one shot letter)

Έπειτα από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών να ανακαλύψουν ποιός κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο "Poison" - ενός κακοποιού φίρμα της νύχτας - και να ξεσκεπάσουν τα μυστικά του, η Αστυνομία αναθέτει την υπόθεση σε δύο νεοφερμένους ντετέκτιβ σε συνεργασία με τον επικεφαλή του Εγκληματολογικού τμήματος. Οι τρεις τους κάνουν μια βαθιά βουτιά στην άβυσσο του υποκόσμου, προκειμένου να βγάλουν εις πέρας την χαμένη υπόθεση. Για να το πετύχουν αυτό, γίνονται μέλη της φημισμένης στον χώρο συμμορίας των "127". Όσο περνά ο καιρός, το κουβάρι τυλίγεται ολοένα πιο πολύ. Πέρα από το να κρατήσουν την πραγματική ταυτότητα τους κρυφή, θα πρέπει παράλληλα να διατηρήσουν κάθε τελευταία σταγόνα λογικής που τους έχει απομείνει και να μην βγουν οι ηττημένοι από τα συνεχή παιχνίδια του Poison... 《Οφείλω να το παραδεχτώ, ήταν αρχικά πολύ ενοχλητικό να σας έχω ανάμεσα στα πόδια μου. Μα η απελπισμένη σας προσπάθεια να με βρείτε αρχίζει να με ψυχαγωγεί! Καλή τύχη με αυτό, δεσποινίς Bom!》 ━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

"Η άνιση μάχη με την κατάθλιψη, το άγχος, τα παιδικά τραύματα. Τα εκτρώματα με τη μορφή φίλων και οι άγνωστοι με την καλή καρδιά, σε ένα τόπο όπου ο ένας προβληματικός παρηγορεί τον άλλο."