This is a work of fiction, although based on things I've read, heard, and observed. Me and my friend, Monica Bautista, who writes for Bookware, were exchanging tweets one time and this idea came out. Medyo experiment po ito. It's in first-person POV of a 72-year old woman. Di pa ako 72, so sorry kung hindi makatotohanan ang tono. Also, wala itong seryosong edit so patawarin ninyo po kung may lapses sa grammar at spelling errors. I enjoyed writing this, sana ma-enjoy nyo rin. :)

More than friends but not quite lovers ang relasyon nina Carlos at Suzannah noong nasa kolehiyo sila. Umaasa sana si Suzie na magtapat ang binata dahil dama naman niyang may pagtingin din ito sa kaniya pero paano nga ba? American citizen ito at pagka-graduate nila, babalik na ito sa Chicago at maiiwan siya sa Pilipinas. Tama lang din siguro na ganoon. Mahihirapan sila malamang mag-maintain ng long-distance relationship. Ngayon, pagkalipas ng dalawampu't limang taon, muli silang nagkita. Malinaw na naroon pa rin ang damdamin nila para sa isa't isa. Pero kaya pa ba nilang buhayin ang nakaraan sa kabila ng mga pagbabagong napagdaanan na nila sa kani-kanilang buhay? CONTENT WARNING: For mature readers only. Explicit sex scenes and adult language.