Maxine wordt wakker in een kamer die niet van haar is, in een land dat ze niet kent. Wanneer haar beste vriendin haar vindt - en bovendien een knappe vreemdeling bij zich heeft -, lijkt gelukkig alles goed te komen. Maar dan ontdekt ze iets wat ze nooit had durven dromen... En dat is nog maar het begin. ~ Update elke zaterdag.

Ik kijk nog een keer achterom om te zien of iemand me door heeft of heeft opmerkt, gewoon voor de zekerheid. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta op de rand van het raam in mijn kamer en ik kijk angstig naar beneden. Dan kijk ik naar de boom die drie tot vier meter verderop staat. 'Gewoon springen Elena.' bemoedig ik mezelf toe. Ik kijk weer terug naar beneden. Ik sta zeker tien meter hoog. Ik knijp mijn ogen dicht en spring met alle kracht die ik heb... -- Elena is een prinses. Ze mag van haar ouders niet naar buiten, ze krijgt thuis les. Als Elena naar buiten mag dan is dat met vier of zes bewakers. Elke avond kijkt Elena uit haar kamerraam naar alle lichtjes die van een van haar vaders dorpen vandaan komen, Lea. Ze besluit midden in de nacht op pad te gaan. Zonder bewakers, zonder technologie, zonder enig idee wat te doen. Dit boek speelt zich af in een oudere periode. Kortom: er zijn geen technologische apparaturen. Geen telefoons, wifi, tv's, pc's. Vrouwen dragen altijd een jurk en mannen dragen vaak een pofshirt met lange mouwen en een broek.