My first Story 💜 (Own Creation)

Since 1894 [Myanmar Translation] All credit obviously goes to original author ARTSEOULVK who allowed me to do this.

ခူးဆွတ်ဖို့မလောပါနဲ့ တစ်ချိန်မှာအလိုက်သင့်ကြွေကျပေးပါ့မယ် အဲအချိန်ကျရင်သာ တယုတယနဲ့ကောက်ယူပါ မောင်ရယ်

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ

၁၆၃၅ ဆိုတာ ညောင်ရမ်းခေတ်ထဲက မလား။၁၆၃၅ ဆိုပြီး ငါက ဘယ်ခေတ်ကို ရောက်နေတာတုန်း. #ဤဇာတ်လမ်းတွင်ပါဝင်သောအကြောင်းအရာများသည် သမိုင်းနှင့်မသက်ဆိုင်ပါဘဲ စာရေးသူ၏ဖန်တီးစိတ်ကူးမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါသည်။ Book Cover_ Lucy Xellies Written in Myanmar Language.~

တစ္ခါတုန္းက အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ေကာင္ေလး ႏွစ္ေယာက္႐ွိတယ္တဲ့ ။ ျဖဴစင္႐ိုးသားလြန္းတဲ့ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ကို ဘယ္သူကမွ အေရာင္မဆိုးရဲခဲ့ၾကသလို ဘယ္သူကမွ မခြဲႏိုင္ ခဲ့ၾကဘူး ။ အနာဂတ္ကိုေတြးၿပီး ျပန္ဆံုရမယ့္ ေန႔ရက္ေတြကို ေစာင့္ကာ ရင္ထဲအခ်စ္ေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားခဲ့ရတယ္ ၊ ဒီလိုနဲ႔ တေန႔ျပန္ေတြ႔ ၾကမယ္ေပါ့ ။ ပံုျပင္ထဲက ဇာတ္ေဆာင္ႏွစ္ဦးက ရာစုသစ္ နဲ႔ ႏိူင္းဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္သူ ေတြရယ္ပါ။ ေလာကႀကီးမွာ ျပည့္စံုတဲ့သူဆိုတာ တကယ္မ႐ွိဘူး ထင္တယ္ ။မဟာျမတ္သူဆိုတဲ့ သူဟာ လက္ညိဳး ၫြန္ရာ ေရျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာင္ သူ႔ကို ၿပီးျပည့္စံု ခြင့္မေပးတဲ့ နတ္ဘုရားက သူ႔အသည္းႏွလံုး ေနရာ ကို ကြက္လပ္ထားေပးခဲ့တယ္ ။ ဒီကြက္လပ္ကို ျဖည့္ဖို႔အတြက္ သူ႔ရဲ႕ လက္ညိဳးကို ျဖတ္ပစ္ရမယ္ လို႔ ကံတရားက ေရြးခ်ယ္ခိုင္းခဲ့ရင္ေကာ ။ Unicode တစ်ခါတုန်းက အရမ်းချစ်ကြတဲ့ ကောင်လေး န