Adonia ⛪ - نگاهم کن! - دارم نگاهت می‌کنم... - نه خوب نگاهم کن. - چطوری تهیونگ؟! - همینطوری، همینطوری که زور صدات به اسمم می‌رسه و می‌فهمم نگاهت کاملا برای من بوده. Couple: Vkook, Secret Genre: Romance, Angst, Mysterious, Smut Writter: Ivanna

⋄نام فیک↵ Forgotten (فراموش شده) | 2022 ⋄ژانر↵ اِسلَش، انگست، رومنس، اسمات، سکرت ⋄نویسنده و ادیتور↵ #VΞNUS🗽 #ونوس🗽 ⋄تلگرام نویسنده↵ V3nus_8@ ⋄زمان آپ↵ نامشخص ⋄کاپل↵ اصلی | تهکوک - فرعی | سکرت ⋄پلی لیست و تیزرها در چنل تلگرام↵ @ThLabyrinth ✨️🍀 ⊰᯽⊱┈──╌❊╌──┈⊰᯽⊱ ꙳ قسمتی از فیک↲ " کوک، این نقاشی رو میبینی؟ تو اگه جای این پروانه بودی چیکار میکردی؟ " جانگ کوک دوباره محو نقاشی رو به روشون شد، اما این بار با دقت تر. " این پروانه؟ اما اینکه... تهیونگ آ~ این پروانه که فاصله ای تا شروع به سوختن نداره. گرمش نمیشه؟ چرا انقدر نزدیک اون گل آتیش گرفته رفته؟ " " درسته جانگ کوک آ~ فاصله ای تا به آتیش کشیده شدن مثل گلش نداره. اما میدونی، این اسمش عشقه! حاضرِ با عشقش بسوزه ولی بدون اون نمونه. سوختن با عشقش رو از سوختن بدون وجود اون ترجیح میده. تو جاش باشی با عشقت نمیمیری؟ یا میتونی بدون وجود اون وقتی میدونی دیگه هیچ شانسی برای دوباره دیدنش نداری به زندگی ای که نمیدونی قراره از این به بعد چجوری بگذره ادامه بدی؟ " جانگ کوک غمگین ابرویی در هم کشید، " من... نمیدونم عشق واقعا چیه. ولی اگه عشق یعنی بیش از حد چیزی/کسی رو دوست داشته باشی، پس آره من یه عاشقم. من تورو حتی شاید بیشتر از خودم هم دوست داشته باشم! "

«فلورانس»🎻 _ازش متنفرم اما نگاهم به هیچکس جز چشم های مشکی اون خیره نمیشه... اون درست مثلِ سمفونی که فراموشش کردم... گلی که هیچوقت ندیدمش... مجسمه ای که هیچوقت نساختم... سمفونی که هیچ وقت نواخته نشده و من اون رو بین چشم های اون شنیدم. این حس ممنوعه است و من... برای اینکه ممنوعه ترین ادم زندگیمه ازش متنفرم🎻 ___________________________ ＦＬＯＲＥＮＣＥ 💜 ᴄᴏᴜᴘʟᴇ: ᴋᴏᴏᴋᴠ, .... 📝ᴡʀɪᴛʜᴇʀ : @ArieElll 📌 ɢᴇɴʀᴇ: ʀᴏᴍᴀɴᴄᴇ, sᴍᴜᴛ, ᴀɴɢᴜsᴛ,+18

-The story of a lost soul🏳️‍🌈 -داستان یک روح گمشده ژانر: فانتزی. تخیلی، ماجراجویی، تاریخی، عاشقانه شروع از : ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ وضعیت: آنگویینگ . . . +راجب هیولاها هم نوشتی؟ -معلومه که نه. این کتاب راجب منه نه هیولاها. اونا حتی واسم جذاب هم نیستن چه برسه بخوام راجبشون بنویسم. اومد جلو و خیلی یواش و محتاطانه گفت: من شنیدم اونا گوشت میخورن. سرمو بردم عقب و صورتمو با دستام پوشوندم. +گوشت حیوون! یعنی حیوونارو میکشن تیکه تیکه میکنن کباب میکنن میخورن! -بسه الان بالا میارم رو کل هیکلت. +تازه گوشت انسانم شنیدم میخورن. -از نظر اونا ماها هم یه جور هیولاییم. +ما چجوری میتونیم هیولا باشیم؟ تو والهالا همه نوع رنگ پوست و مو و چشم و قد و هیکلی هست. همه نوع گرایشی هست. هرکی هرجور بخواد داره زندگی میکنه. نه مرد سالاری هست نه زن سالاری. با کلی حیوون گوگولی زندگی میکنیم و کشاورزی میکنیم. ما هیولاییم یا اونا؟ به میز زل زدم و اروم‌ گفتم: یعنی اونا چجوری زندگی میکنن که از نظرشون ما هیولاییم؟... کاش تو همون جاهلیت بچگانه خودم میموندم... کاش هیچوقت جواب سوالمو پیدا نمیکردم...