Przyglądając się zielonym wzgórzom, pragnę zobaczyć ocean. Wbijając wzrok w niebo, pragnę ujrzeć w nim taflę wody. Wdychając ten rześki, spokojny wiatr, pragnę znowu poczuć morską bryzę. "Wrócicie do domu". Tak brzmiała moja obietnica. Otwieram oczy po przymknięciu ich i przypatruję się malutkim punkcikom, które w moim domu byłyby ignorowane. Te stworzenia - tytani, jak ich tutaj zwą - mają najwięcej piętnaście metrów, nie licząc pół-tytanów. Olbrzymi są o wiele więksi, myślę, zagryzając wargę. "Ezra, zaprowadzę was z powrotem nad ocean". Tak brzmiały moje zapewnienia. Prychając cicho, opieram się o wystający kamień i zaciskam pięści. Jestem dowódcą, myślę. Nie wolno mi okazać słabości. Jestem dowódcą i muszę poprowadzić swój oddział ku zwycięstwu. Nie mogę zawieść... Nie mogę... ... zawieść. "To nie podlega dyskusjom". Tak brzmiał mój rozkaz, jak każdy inny. Jestem bronią, myślę, ponownie spoglądając na drzewa, które, razem wzięte, tworzą las. Na wzgórza, które wyrastają z ziemi. Na niebo, do którego my, ludzie, nie mamy dostępu, a i tak chciwie pniemy się ku niemu. Pragnąc tego, co niemożliwe, umieramy z własnej winy, zwalając ją na kogoś innego. - Oi, Corvus - słyszę za sobą głos kapitana Levia, a później jego dłonie zaciśnięte na przodzie mojej bluzki - gdzieś ty się szlajała? Szukamy cię dziesięć godzin - warczy, mrużąc oczy. Niewzruszona, zdejmuję jedynie jego dłonie z mojego ubioru. - Wracajmy - proponuję więc, czekając aż ten się ruszy. Nim jednak wyrównuję z kurduplem krok - który, swoją drogą, nieźle popyla na tych nóżkach - biorę głęboki wdech. - Wrócicie do domu - obiecuję po raz kolejny, jakbym nie chciała zapomnieć własnych słów. - Choćbym i tu miała zdechnąć. Nazywam się Demetria Corvus i jestem żołnierzem Midorium. Na podstawie "Shingeki no Kyojin

Izydora "Izzy" zostaje rzucona przez przeznaczenie do zupełnie obcego świata. Czy dziewczynie uda się dostosować do zupełnie innej rzeczywistości i czy prawda, kim naprawdę jest, nie zniszczy jej ducha?

TRYLOGIA. Osiągnęliśmy szczyt. Ona wynalazła lek na wszystko. Serum miało mutować nasze komórki i udoskonalać je. Mieliśmy zyskać kontrole nad całym potencjałem naszego mózgu. Mieliśmy być niepokonani. Natura nie mogła pozwolić, by jeden gatunek tak wyraźnie dominował nad resztą. Ludzkie komórki, po kilku sukcesywnych próbach, przestały przyjmować szczep, ukryty w remedium- zaczęły się mutować, pożerać. Likwidowały każdą człowieczą tkankę. Zakażonych, martwych ludzi wyrzucano do zbiorowych mogił. W ten sposób zaraza dopadła zwierzęta, które pod wpływem tej trucizny, przeobraziły się w potężne bestie, z jednym życiowym celem: zabić każdego człowieka. Zaraza niosła się zarówno drogą płciową, jak również poprzez ugryzienie. Bezradność rządzących, w stosunku do rosnące problemu, który w diametralnie szybkim tempie, opanował ogromne obszary, ściągnęła ich uwagę. Wielu z nas od dawna wierzyło, że nie jesteśmy sami. Zlekceważyliśmy ich i to był nasz największy błąd. Tak wielu z nas bało się końca, a teraz? Teraz wszyscy się o niego modlą...

Kiedy Plaga spustoszyła Ziemię, każdy musiał zadbać o siebie. Rodzina, przyjaciele, szkoła - To wszystko, co kiedyś było twoją codziennością, dziś przestało istnieć. To, co kiedyś wydawało się być przyszłością, straciło sens. Stoisz pośrodku niczego spoglądając na twarz rodziców - białą niczym kartka. Wspomnienia wywierają dziurę w twojej głowie. Jedyne, co możesz, to uciekać. Dopóki zaraza cię nie dopadnie. Oto jak upadł świat, który znasz. !Mogą pojawić się przekleństwa! Okładka wykonana przez @ZafiraMorgan NA MOIM PROFILU MOŻECIE ZNALEŹĆ II CZĘŚĆ

"Ciemna strona duszy" to książka w której połączone są dwa światy. Opowiadanie to jest połączeniem "Harrego Pottera" oraz "Tokyo Ghoul". Książka opowiada o przygodach przyjaciół stykniętych z oba tymi światami. Może wystąpi jakaś komplikacja z przyjaźni reprezentantów tych światów? Kto wie? Dowiecie się tego czytając moją książkę

[Skonczone] W dość dalekiej przyszłości Ziemia nie nadaje się już do mieszkania, chociaż niektórzy wciąż wierzą, że da się przywrócić planetę ze zgliszczy. Federacja Ziemi zajmująca się kolonizowaniem kosmosu coraz dalej i głębiej zapuszcza się w nowe galaktyki. Co nowi osadnicy znajdą na jej granicach? AU totalne.Tam ich jeszcze BTS nie wysłałam, więc wysyłam teraz. długość: 17/17 pairingi: Yoonseok, MinJoon (Jimin x Namjoon), inne pairingi TBA typ: space opera, sci-fi (mniej science więcej fiction XD) co w środku: AU, gejoszmerybajery ostrzeżenia: smuty możliwe, miejscami gore (ostrzeżenia będą przed rozdziałami, w których będzie taka treść), wszystko co w kosmosie *to jest fanfiction, w którym występują związki homoseksualne* Start 02102017 End 28012018

Dla Arylise to miało być krótkie lato u ciotki Shili. Istne zesłanie w ramach kary, wymierzonej przez matkę. Nikt nie zważał na to, że ona i ciotka wcale się niedogadują, a Ashban nie jest nawet w połowie tak ciekawy jak podróże na latającym statku wraz z ekipą cyrkową. No cóż, kara to kara. Trzeba ją przecierpieć i pocieszać się, że każda kiedyś się kończy. Problem zaczyna się wtedy, gdy Ashban z dnia na dzień został napadnięty przez okupanta, a granice zamknięte. Mgliści, chłopcy na usługach wiedźmy Levidy, nikomu nie pozwolą przedostać się poza barierę, bez wyjątku, więc Arylise zostaje dosłownie uziemiona w miejscu, którego nienawidzi całym sercem. Nie zamierza się jednak poddać i bierze sprawy w swoje ręce, byle tylko wrócić do matki i ukochanego brata. Jednak droga ta prowadzi ją prosto przed oblicze Cavana Harmoda - przywódcy Mgielnych, który ma wobec Arylise zupełnie inne plany. Historia pisana na przełomie 2015/2016 roku. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody autorki żaden fragment niniejszego utworu nie może być reprodukowany ani przesyłany za pośrednictwem urządzeń elektronicznych ani w inny sposób. Niniejsze zastrzeżenie obejmuje także fotokopiowanie oraz przechowywanie w systemach gromadzenia i odtwarzania informacji. WYNIKI: #16 w Fantasy - 21.09.2016 #26 w Fantasy - 18.10.2016 #35 w Fantasy - 20.10.2016 #9 w Fantasy - 15.11.2016 #7 w Fantasy - 01.12.2016

W czasach, gdy wielcy bohaterowie potrzebni są bardziej, niż kiedykolwiek przedtem, losy przyszłości trafiają w ręce tych, którzy właściwie nigdy niczego ratować nie chcieli. Piękny czarodziej uwięziony w wieży, elfi generał pozbawiony pamięci i zesłany w głębokie podziemia, księżniczka tak nijaka, że uciekali przed nią wszyscy książęta oraz mała wiedźma, która czasem zapomina, że jednak nie jest wilkiem - to tylko nieliczni spośród wybrańców. Ich ścieżki przeplatają się zdecydowanie gęściej, niż by sobie tego życzyli. A wszystko dlatego, że niemal pięćset lat wcześniej ktoś doszedł do wniosku, że źródłem wszelkiego zła jest magia i w związku z tym powinna zostać zakazana. Wtedy jednak tylko niektórzy spośród uczonych w pełni zdawali sobie sprawę z konsekwencji, jakie przyniosą tak drastyczne obostrzenia. Łatwiej bowiem uwierzyć w magię, która jest tylko narzędziem, niż w taką, która dysponuje własną świadomością i która swoimi troskliwymi nićmi tka życie wszelkiego stworzenia. #12 w Fantasy 14 grudnia 2017. Łał, łał, dzikie szczęście.

W co wierzysz? W zbawienie? Reinkarnację? Potępienie? On wierzył tylko w swoją siłę... to znaczy, kiedy jeszcze pamiętał, kim był. Kiedy jeszcze pamiętał, kiedy był. Zanim, z nieznanemu mu powodu, stał się Złodziejem Ciał. Otwieram oczy... Raz za razem. Chciałbym, żeby to był ostatni... okładka wykonana przez @jennhills

Dzisiaj są moje osiemnaste urodziny. Każde normalny człowiek by się z tego cieszył lecz nie ja. Mam już dosyć gdy rodzice ciągle mi mówią jakie to szczęście zmienić się w mityczne stworzenie. Nazywam się Kamila i jestem jedną ze zmiennych. ========================= 30. 08. 2019#1-fenix Okładka wykonana przez caracura