Harry Potter karakterlerinin saçmaladığını ve kafayı yediğini düşünün. Düşündüğünüz şey bu kitap. Okuyup bir şans verin. Tamamen dalga amaçlı bir kitap.

Ben Hermione Jean Granger hayatta en büyük varlığım Ron Weasley.

Savaş bitmiştir. Herkes büyük kayıplar vermiştir. Özellikle de Harry Potter,sayamayacağı kadar çok kişiyi kaybetmiştir. Ölüm ondan annesini ve babasını,vaftiz babasını,abisi olarak gördüğü Remus'u ve karısı Tonks'u,Alastor Moody'yi,ihtiyar Albus Dumbledore'u ve Harry'i her zaman koruyan Severus Snape'i almıştır. Ve daha bir çok kişiyi.... Buna rağmen Harry Potter,evinin her köşesine tablolar yaptırmıştır. Ölen herkes oradadır. Suçluluk duygusundan kurtulamayan Harry,boş tablolarda yaptırarak onların içlerini ev,yatak odası,mutfak,Quidditch sahası ve benzeri şeylerle süslemiştir. Ama en önemlisi,Hermione Jean Granger'dır. Savaş sırasında kendisine yarım bir lanet çarpmıştır,önemli bir şey olmadığını varsaymıştır. Ancak...

Kitapta ve filmde yer alan şeylere 1-2 ufak ayrıntı eklenerek nasıl daha duygusal olabilir ki... Bu benim ilk hikayem umarım okuyucular beğenir :)