[Completed] C'mon Guys, daretso na tayo sa Prologue! First story ko ito, kaya please expect the grammatical errors, loopholes, and typos Salamat 💞

Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙