Bir cehennemin içine düştükten sonra çıkmak için günahlar işlemeye devam ettiler. Sona yaklaşılan her adımda sıcak ortamın durumuna alışmayan bir çok kişi eridi ve benliklerinden soyutlandılar. Bu, beyaz ve siyah taşların savaşı gibiydi. Mantıklı düşünerek ilerlemek ve sonunda düşmanını hareketsiz bırakman gerekiyordu. Onlar, durmadan hata yapmak istemediler. Kurumuş papatyalar eşliğinde sonsuzluğa uğurlanmak, hiç istemezler.