"bayan clarisse, tanrı'nın bitmeye yüz tutmuş boya tüpleri gibiyiz."

dünyadaki bütün mutlulukları sana dilerim.

çalkalandım bocaladım ben hep araftayım

terk edilmiş hissedenlere.

anlatılmayacak duygular, kaybedilmiş dizelere saklanırmış. ─────────────────────── *onyedi nisan'ın hissettirdiklerinden ve istemeden neden olduğum birkaç durumun hapishanesinden selâmlar.*

kaldırım taşının üzerinde kendimden bahsetmem gerekirse,

seni beynimde öldürdüğüm vakit, kalbime doğuyorsun.

bugün o adam için, her güne uyanırken onun için yaşayacağım

"Bay Kim. Evinize dönün."

ve o güneşti. ne zaman dökülse dudaklarından kelimeler, iterdi ruhumu okyanusa. boğulan ciğerlerime rağmen, kalbim atardı.