"Би юу юунаас илүү чамайг үзэн яддаг!" "Өө! Мэдээгүй юм байна. Ямар өвдмөөр бэ?" Залуу царайны хувирал огт үзүүлэлгүй элгээ тэвэрсээр ингэж хэлэв. "Бас миний гэдэснээс гарч ирсэн, чамайг өвчсөн мэт дуурайсан энэ бяцхан хүүхдийг ч үзэн яддаг. Мэдэв үү?" Харин одоо залуугийн царай хувьсхийн охиныг алж ч чадахаар төрх гаргасаар араас нь хөөж гарав. "Наад үгээ буцааж ав!!!"

"Аливаа зүйлд яарах хэрэггүй. Хэрвээ ямар нэгэн зүйл болох ёстой бол, энэ болж л таарна. Зөв цагтаа, зөв хүнтэй, хамгийн шилдэг шалтгаанаар..."