*baba-kız / ikinci şans --- Kurduğu ve uymazsa ölecek gibi hissettiği aksamaz düzenine ansızın dahil olan kızından sonra hayatı baştan başlayan bir adam... --- '250125

*yarı texting *!Dert Bebesi'nden tanıdığımız Tuna Özkan'ın -ve belki biraz da Demir Özkan'ın- hikâyesi, kurguya daha iyi adapte olabilmek için önce Dert Bebesi'ni okumanızı öneririm. ~ Aşka hem en yakın hem en uzaktım. Büyük bir aşkın en yakın tanığıydım, bu yüzden aşkın varlığına olan inancım dünyanın geri kalanından belki de çok daha fazlaydı. Ancak onların aşkı beni o kadar büyülemişti ki, bir aşkın içine düşeceksem daha azı asla kabulüm değildi. Son yıllarda pastamı üflerken dilediğim dilek aynıydı; Uras'ın Peri'sini sevdiği kadar sevebileceğim birini bulmak istiyorum. Kendi Peri'mi bulmak... 17'min yarısında, bahsettiğim aşkın kucağına düşeceğimi ise tahmin edebilmem mümkün değildi. Aşkın, benim dışarıdan izleyip özendiğim kadar tatlı bir duygu olmadığını ise yaşayarak öğrenecektim. ~ '120422

Ulaş: Hani sen bana ilk mesajında demiştin ya Ulaş: Dizi, film ve kitaplarda herkesin sevdiği yan karakterler gibisin diye Ulaş: O zamanlar bu benim için bir iltifattı Ulaş: Ama şimdi değil Ulaş: Kendime neyi yediremediğimi sormuştun Ulaş: İşte bunu yediremiyorum Ulaş: Ben senin hayatında da bir yan karakter olduğum gerçeğini kendime yediremiyorum

"Korkuyorum."

YAKINDA KALDIĞI YERDEN DEVAM EDECEK, BEKLEMEDE KALIN! Varoluşumuzdan beri hep iki kavram vardı; yaşam ve ölüm. Hep birileri yaşar, birileri ölürdü. Hazan vakti yağmurun öylesine şiddetli yağdığı o sokakta bir adam belirdi. Adam öyle büyük bir hata yapmıştı ki, o sokakta lanetlenmişti. Girdiği sokak araftı, ama adam ölümle lanetlenmişti. Adam ölümdü, arafın sokağı artık ölümün tesiri altındaydı. Yıllar geçti arafın sokağında bir kadın belirdi; turuncu, sonbahar kokan saçlarıyla. Arafın sokağı ölümle çevriliyken her bir yanı, o sonbahar kokan kadın sayesinde bir umut doldu içi. Ölümün laneti yüzünden yıllarca yağmur yağmamış, sert rüzgarlar esmiş arafın sokağında. Hazan vakti lanetlenen arafın sokağı başka mevsim görmemiş o günden sonra, görmeyince mahkum olmuş hazan vaktinin en karanlık sert anına. Unutmuş asıl hazan vaktinin güzelliklerini, o yağmurları, o hafif esen rüzgarı... Kadının gelişi bir umutmuş çünkü unuttuğu o hazan vaktinin güzelliklerini hatırlamış arafın sokağı, kadın korkusuzca yürümüş ölümle sarılmış o arafın sokağında. Kadın o gün öyle bir şey yapmış ki, yıllardır yağmurun düşmediği o sokağa yağmurlar yağmış, rüzgar ilk kez bir teni okşuyor gibi usul usul esmiş. Adam ne kadar ölümse kadın o kadar yaşamdı. Ölümle lanetlenen adamı yaşamla kurtardı kadın. Kadın yaşamla ödüllendirilmişti, kadın artık yaşamdı. Arafın sokağı ise artık sadece araftı, lanetinden kurtulmuş her bir mevsimi doya doya yaşayan... Yaşam ve ölüm arasında olan bir masaldı bu... "sen ölme, daha bulmadın beni" - Yayın Tarihi: 26.02.2022, 00:05 Kapak Tasarımı: @japoncivciv 'e aittir.

chan agorafobi'ye sahip ünlü bir tasarımcıydı, seungmin de çok başarılı bir terzi. ikisinin ortak noktası ise "chan's room" un en güvenli alanları olmasıydı. yazılmaya başlama tarihi: 20/02/2024 yayımlanmaya başlama tarihi: 27/03/2024 yayım bitim tarihi: 30/12/2024 psikoloji etiketinde; 12,9 bin hikaye arasından 199! 06/05/2024 99! 17/05/2024 67! 04/01/2025 agorafobi: alan korkusu*

Moda tasarım öğrencisi Seungmin'in gözüne kestirdiği biri vardı; 21. yüzyıl Kore Kraliyet ailesinin koruması Bang Christopher Chan.

Miray ve Pelin, siyah ve beyaz gibiler. Hayır hayır, vişne çürüğü ve toz pembe. Ekşi ve tatlı. Kirpi ve tavşan. Birbirlerini asla anlamayacak gibi duruyorlar, birbirlerini suçlayıp "Senin gibi kızlar" diye başlayan cümleler kuruyorlar. Bu doğru değil aslında, gün sonunda ikisi de yolunu bulmaya çalışan genç kızlar değil mi sonuçta? 27 Mart 2024

Bu hikaye Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik serisinin ara sahnelerinden alıntılar içerir. Kitapta olmayacak yazar taslaklarıdır. Serinin ilk iki kitabını okumadıysanız spoiler barındırır.